غفلت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

غفلت در حدیث (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۰

۶٬۰۵۶ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۰

←‏روایات مرتبط

دیداریویکی‌متن

Msadeq

مدیران

۱۱۵٬۲۵۷

ویرایش

@@ خط ۱۶: / خط ۱۶: @@
 #[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "قلبها را چهار نوع [[اعراب]] است: رفع و [[فتح]] و خفض و وقف. آنگاه - با توجّه به معانی لغوی این اصطلاحات نحوی-، فرمودند: رفع و [[برتری]] [[قلب]]، در آنست که [[خدا]] را یاد کند؛ و [[فتح]] و [[گشایش]] [[قلب]]، در [[رضایت]] از [[حضرت]] [[حق]] و تقدیر اوست؛ و خفض و [[پستی]] [[قلب]]، در اشتغال بغیر خداست؛ و وقف و بی تحرّکی آن، در [[غفلت]] از خداست. آیا توجّه نمی‌کنی که [[بنده]] چون [[خدا]] را خالصانه به بزرگی یاد کند، تمامی حجابهائی که میان او و [[حضرت]] [[حق]] است از بین می‌‌رود؟! و چون قلبْ [[قضاء]] [[خدا]] را با [[رضایت]] از آن بپذیرد و [[مطیع]] آن گردد، چگونه [[شادی]] و راحتی به آن روی می‌‌کند؟!؛ و چون [[قلب]] از ذکر [[خدا]] [[غفلت]] ورزد، بعد از آن در پرده [[حجاب]] رفته وقف و سکون می‌‌پذیرد، پس سنگوار و سیاه می‌‌شود از آن هنگام که [[نور]] بزرگداشت [[حضرت]] [[حق]] را ترک کند"<ref>{{متن حدیث| قَالَ الصَّادِقُ{{ع}}: إِعْرَابُ الْقُلُوبِ عَلَى أَرْبَعَةِ أَنْوَاعٍ: رَفْعٍ وَ فَتْحٍ وَ خَفْضٍ وَ وَقْفٍ فَرَفْعُ الْقَلْبِ فِي ذِكْرِ اللَّهِ؛ وَ فَتْحُ الْقَلْبِ فِي الرِّضَا عَنِ اللَّهِ؛ وَ خَفْضُ الْقَلْبِ فِي الِاشْتِغَالِ بِغَيْرِ اللَّهِ؛ وَ وَقْفُ الْقَلْبِ فِي الْغَفْلَةِ عَنِ اللَّهِ. أَ لَا تَرَى أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا ذَكَرَ اللَّهَ بِالتَّعْظِيمِ خَالِصاً ارْتَفَعَ كُلُّ حِجَابٍ كَانَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ مِنْ قَبْلِ ذَلِكَ؟! وَ إِذَا انْقَادَ الْقَلْبُ لِمَوْرِدِ قَضَاءِ اللَّهِ بِشَرْطِ الرِّضَا عَنْهُ كَيْفَ يَنْفَتِحُ الْقَلْبُ بِالسُّرُورِ وَ الرُّوحِ وَ الرَّاحَةِ...؟!؛ وَ إِذَا غَفَلَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ كَيْفَ تَرَاهُ بَعْدَ ذَلِكَ مَوْقُوفاً مَحْجُوباً قَدْ قَسِيَ وَ أَظْلَمَ مُنْذُ فَارَقَ نُورَ التَّعْظِيمِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۵۵.</ref>؛
 #[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "غافلترین [[مردم]]، کسی است که از تغییر [[دنیا]] از حالتی به حالتی دیگر [[اندرز]] نپذیرد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: أَغْفَلُ النَّاسِ مَنْ لَمْ يَتَّعِظْ بِتَغَيُّرِ الدُّنْيَا مِنْ حَالٍ إِلَى حَالٍ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۱، ص ۳۲۴.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۳۸۹-۳۹۱.</ref>.
+==غفلت قلب==
+#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[عجب]] است از غافلی که خود [[غفلت]] کرده امّا از او غافل نشده‌اند، و [[عجب]] است از کسی که [[دنیا]] را طلب می‌کند و [[مرگ]] در طلب اوست، و [[عجب]] است از کسی که می‌خندد و [[خنده]] دهانش را پر می‌کند در حالی که نمی‌داند این [[خنده]] [[رضایت خداوند]] است یا [[نارضایتی]] اوست!"<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} عَجَبٌ لِغَافِلٍ وَ لَيْسَ بِمَغْفُولٍ عَنْهُ وَ عَجَبٌ لِطَالِبِ الدُّنْيَا وَ الْمَوْتُ يَطْلُبُهُ وَ عَجَبٌ لِضَاحِكٍ مِلْ‌ءَ فِيهِ وَ هُوَ لَا يَدْرِي أَ رَضِيَ اللَّهُ أَمْ سَخِطَ لَهُ}}؛ بحارالأنوار، ج۴، ص۱۳۲.</ref>؛
+#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "چه بسیار غافلی که لباسی را می‌دوزد که بپوشد، در حالی که آن [[لباس]] [[کفن]] اوست؛ و خانه را بنا می‌کند تا در آن سکونت کند، در حالی که آن خانه محل [[قبر]] اوست" <ref>{{متن حدیث|عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعَسْكَرِيِّ عَنْ آبَائِهِ{{عم}} قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} كَمْ مِنْ غَافِلٍ يَنْسِجُ ثَوْباً لِيَلْبَسَهُ وَ إِنَّمَا هُوَ كَفَنُهُ وَ يَبْنِي بَيْتاً لِيَسْكُنَهُ وَ إِنَّمَا هُوَ مَوْضِعُ قَبْرِهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۴، ص۴۰۳.</ref>؛
+#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "... غافل‌ترین [[مردم]] کسی است که از تغییر [[دنیا]] از حالی به حالی دیگر، [[وعظ]] نپذیرد"<ref>{{متن حدیث|عَنْ عَلِيٍ{{ع}}: ... وَ أَغْفَلُ النَّاسِ مَنْ لَمْ يَتَّعِظْ بِتَغَيُّرِ الدُّنْيَا مِنْ حَالٍ إِلَى حَالٍ‌}}بحارالأنوار، ج۷۷، ۱۱۲.</ref>؛
+#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[خداوند]] به [[حضرت موسی]]{{ع}} [[وحی]] نمود که: ای [[موسی]]! از بسیاری [[مال]] شادمان نشو و یاد مرا در هیچ حالی ترک منما، چرا که [[ثروت]] [[گناهان]] را از یاد [[انسان]] می‌برد و ترک یاد من [[قلوب]] را سخت و سنگوار می‌نماید"<ref>{{متن حدیث|عَنْ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَخِيهِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ{{ع}} قَالَ: أَوْحَى اللَّهُ إِلَى مُوسَى{{ع}}: يَا مُوسَى لَا تَفْرَحْ بِكَثْرَةِ الْمَالِ وَ لَا تَدَعْ ذِكْرِي عَلَى كُلِّ حَالٍ فَإِنَّ كَثْرَةَ الْمَالِ تُنْسِي الذُّنُوبَ وَ إِنَّ تَرْكَ ذِكْرِي يُقْسِي الْقُلُوبَ‌}}؛ بحارالأنوار، ج۷۰، ص۵۵.</ref>؛
+#بنابر آنچه در "غُرر الحِکَم" آمده، [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمودند: "[[غفلت]] پرضررترین [[دشمنان]] است؛ از [[غفلت]] برحذر باشید، که در نتیجه [[فاسد]] شدن [[ادراک]] پدید می‌آید؛ از مکان‌های [[غفلت]] و [[ناسپاسی]] برحذر باشید، و از اندکی [[یاران]] بر [[اطاعت خداوند]]؛ اگر طالب [[نجات]] هستید [[غفلت]] و بازی‌گوشی را کنار نهید، و تلاش و کوشش را پیشه کنید؛ مستی [[غفلت]] و [[فریب‌خوردگی]]، دیرتر از مستی؛ خمر به هوش می‌آید؛ روش عاقلان کم شهوتی و کم غفلتی است؛ وای بر آدمیزاد! چقدر غافل است و از کمال خود چه اندازه روی‌گردان است؛ وای بر [[انسان]] [[خواب]]! چه اندازه زیانکار است، عمرش کوتاه می‌شود و اجرش اندک می‌گردد؛ هرکس که [[غفلت]] بر او [[غلبه]] کند، قلبش می‌میرد"<ref>{{متن حدیث|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي الْغُرَرِ: الْغَفْلَةُ أَضَرُّ الْأَعْدَاءِ؛ احْذَرُوا الْغَفْلَةَ فَإِنَّهَا مِنْ فَسَادِ الْحِسِّ؛ احْذَرْ مَنَازِلَ الْغَفْلَةِ وَ الْجَفَاءِ وَ قِلَّةَ الْأَعْوَانِ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ؛ إِنْ كُنْتُمْ لِلنَّجَاةِ طَالِبِينَ فَارْفُضُوا الْغَفْلَةَ وَ اللَّهْوَ وَ الْزَمُوا الِاجْتِهَادَ وَ الْجِدِّ؛ سُكْرُ الْغَفْلَةِ وَ الْغُرُورِ أَبْعَدُ إِفَاقَةً مِنْ سُكْرِ الْخُمُورِ؛ شِيمَةُ الْعُقَلَاءِ قِلَّةُ الشَّهْوَةِ وَ قِلَّةُ الْغَفْلَةِ؛ وَيْحَ ابْنِ آدَمَ مَا أَغْفَلَهُ وَ عَنْ رُشْدِهِ مَا أَذْهَلَهُ؛ وَيْحَ النَّائِمِ مَا أَخْسَرَهُ قَصُرَ عَمَلُهُ وَ قَلَّ أَجْرُهُ الْغَفْلَةُ طَرَبٌ؛ مَنْ غَلَبَتْ عَلَيْهِ الْغَفْلَةُ مَاتَ قَلْبُهُ}}؛ تصنیف غرر الحکم، ص۲۶۵.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۴، ص ۲۰۰-۲۰۲.</ref>.
 == پرسش‌های وابسته ==