مبانی تربیتی در صحیفه سجادیه: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[مبانی تربیتی]]، گزاره‌هایی هستند که بیانگر ویژگی‌های عمومی [[آدمی]] است و به شکل قضایای حاوی "است" قابل بیان‌اند<ref>سید ابراهیم میرشاه جعفری و حمید مقامی، «رهیافتی به نظر تربیتی اسلام از نگاه صحیفه سجادیه» اندیشه دینی، ش۱۵، (تابستان ۸۴)، ص۱۰۰.</ref>.

*با دقت در [[صحیفه سجادیه]]، می‌توان برخی از ویژگی‌های عمومی [[انسان]] را [[کشف]] و به عنوان [[مبانی تربیتی]] ارائه کرد، از آن جمله<ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص:۸۳.</ref>:

# [[خداجویی]]

# [[کمال‌جویی]]

# [[حب ذات]]

# [[دنیاخواهی برای عبادت]]

== مبنای نخست: [[خداجویی]]==

*[[امام سجاد]]{{ع}} در دعای بیستم و در عبارت دوازدهم می‌فرمایند: "بارخدایا مرا چنان قرار ده که هنگام [[اضطرار]] به [[کمک]] و [[یاری]] تو بر [[دشمن]] حمله آورم، و هنگام [[نیازمندی]] از تو بخواهم، و هنگام درویشی (یا [[ذلت]] و [[خواری]]) به درگاه تو [[زاری]] کنم، و مرا چون بیچاره شوم به [[یاری]] خواستن از غیر خود و چون [[فقیر]] گردم به [[فروتنی]] برای درخواست از غیر خویش و چون بترسم به [[زاری]] کردن پیش غیر خود [[آزمایش]] (یا [[گمراه]]) مفرما که به آن سبب، سزاوار [[خواری]] و بازداشتن (از [[رحمت]]) و روی گردانیدن ([[کیفر]]) تو شوم، ای بخشنده‌ترین بخشندگان"<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أَصُولُ بِكَ عِنْدَ الضَّرُورَةِ، وَ أَسْأَلُكَ عِنْدَ الْحَاجَةِ، وَ أَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ عِنْدَ الْمَسْكَنَةِ، وَ لَا تَفْتِنِّي بِالاسْتِعَانَةِ بِغَيْرِكَ إِذَا اضْطُرِرْتُ، وَ لَا بِالْخُضُوعِ لِسُؤَالِ غَيْرِكَ إِذَا افْتَقَرْتُ، وَ لَا بِالتَّضَرُّعِ إِلَى مَنْ دُونَكَ إِذَا رَهِبْتُ، فَأَسْتَحِقَّ بِذَلِكَ خِذْلَانَكَ وَ مَنْعَكَ وَ إِعْرَاضَكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ}}</ref>؛