جز
جایگزینی متن - 'حضرت حق' به 'حضرت حق'
جز (جایگزینی متن - 'اینرو' به 'اینرو') |
|||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*وسوسه، در شمار صفاتی است که با [[یقین]] ناسازگار است. این کلمه از نظر لغوی، بمعنی همهمه و صداهای آرام پیدرپی، آمده است؛ و مراد از آن در [[علم]] [[اخلاق]]، اندیشههائی است که با تردید افکنیهای [[شیاطین]] جنی و انسی، در [[قلب]] [[انسان]] حاصل میشود. این صفت ناشایست، بسیاری از [[مردمان]] را از تحصیل کمال بازداشته [[خسران]] ابدی را برای آنان به همراه خواهد آورد. از اینروست که در مقابل آن: | *وسوسه، در شمار صفاتی است که با [[یقین]] ناسازگار است. این کلمه از نظر لغوی، بمعنی همهمه و صداهای آرام پیدرپی، آمده است؛ و مراد از آن در [[علم]] [[اخلاق]]، اندیشههائی است که با تردید افکنیهای [[شیاطین]] جنی و انسی، در [[قلب]] [[انسان]] حاصل میشود. این صفت ناشایست، بسیاری از [[مردمان]] را از تحصیل کمال بازداشته [[خسران]] ابدی را برای آنان به همراه خواهد آورد. از اینروست که در مقابل آن: | ||
#نخست میباید به [[حضرت | #نخست میباید به [[حضرت حق]] [[پناه]] برد: {{متن قرآن|وَقُل رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ}}<ref> و بگو: پروردگارا! از وسوسههای شیطانها به تو پناه میآورم و به تو پناه میآورم، ای پروردگار من، اگر نزد من حاضر آیند؛ سوره مؤمنون، آیه: ۹۷-۹۸.</ref>. | ||
#و زان پس با دوری گزینی از محرّمات و انجام مستحبّات، راه [[قلب]] را بر آن مسدود نمود: [[قرآن کریم]] در [[آیات]] بسیاری به این مهم اشاره نموده است، در آن شمار است: {{متن قرآن|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ * إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ}}<ref>«که او را بر آنان که ایمان دارند و بر پروردگارشان توکّل میکنند چیرگی نیست * چیرگی او تنها بر کسانی است که دوستش میدارند و بر کسانی که به او شرک میورزند» سوره نحل، آیه ۹۹-۱۰۰.</ref>. این [[آیات]]، به خوبی نشان از آن دارد که [[حضرت | #و زان پس با دوری گزینی از محرّمات و انجام مستحبّات، راه [[قلب]] را بر آن مسدود نمود: [[قرآن کریم]] در [[آیات]] بسیاری به این مهم اشاره نموده است، در آن شمار است: {{متن قرآن|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ * إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ}}<ref>«که او را بر آنان که ایمان دارند و بر پروردگارشان توکّل میکنند چیرگی نیست * چیرگی او تنها بر کسانی است که دوستش میدارند و بر کسانی که به او شرک میورزند» سوره نحل، آیه ۹۹-۱۰۰.</ref>. این [[آیات]]، به خوبی نشان از آن دارد که [[حضرت حق]]، [[تقواپیشگان]] را از دسترس [[شیطان]] بدور داشته او را در [[حریم]] آنان راه نمیدهد<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۹۶-۲۹۷.</ref>. | ||
*آری! رویگردانی از [[حضرت | *آری! رویگردانی از [[حضرت حق]] و ذکر او، [[انسان]] را به همنشیان ناپسندی همچون ناپسندی همچون [[شیاطین]] جنّی و انسی، [[مبتلا]] میسازد. [[وحی الهی]] در این زمینه سخت روشن است: {{متن قرآن|وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ * وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ}}<ref>«و برای آنانکه از یاد (خداوند) بخشنده دل بگردانند شیطانی میگماریم که همنشین آنها خواهد بود * و آن (شیطان) ها آنها را از راه (راست) باز میدارند و آنها خواهند پنداشت که رهیاب شدهاند» سوره زخرف، آیه ۳۶-۳۷.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۹۷.</ref>. | ||
==انواع وسوسه== | ==انواع وسوسه== | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
*منظور از "وسواس عملی"، آنست که [[انسان]]، [[اعمال]] خود را به گونهای انجام دهد، که از عرف [[آدمیان]] خارج بوده دیگران به دیدة تعجب به آن نگاه کنند. | *منظور از "وسواس عملی"، آنست که [[انسان]]، [[اعمال]] خود را به گونهای انجام دهد، که از عرف [[آدمیان]] خارج بوده دیگران به دیدة تعجب به آن نگاه کنند. | ||
*منظور از "وسواس [[علمی]]" نیز، آنست خیالات واهی [[مانع]] از رسیدن [[آدمی]] به [[یقین]] شده، او را همواره در میدان تردید [[باقی]] نگهدارد. | *منظور از "وسواس [[علمی]]" نیز، آنست خیالات واهی [[مانع]] از رسیدن [[آدمی]] به [[یقین]] شده، او را همواره در میدان تردید [[باقی]] نگهدارد. | ||
*هریک از این دو نوع، بدتر از دیگری بوده [[انسان]] را به مرتبهای از مراتب دیوانگی دچار میسازد؛ از اینروست که میباید پیاپی از آن به دامن [[حضرت | *هریک از این دو نوع، بدتر از دیگری بوده [[انسان]] را به مرتبهای از مراتب دیوانگی دچار میسازد؛ از اینروست که میباید پیاپی از آن به دامن [[حضرت حق]] [[پناه]] برد!<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۳۱۱.</ref>. | ||
==منابع== | ==منابع== | ||