|
|
| (۲۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{ویرایش غیرنهایی}} | | {{مدخل مرتبط |
| {{مهدویت}}
| | | موضوع مرتبط = نشانههای ظهور |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| | | عنوان مدخل = |
| : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[امام مهدی]]{{ع}} است. "'''امام مهدی'''" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| | | مداخل مرتبط = |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| | | پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) |
| : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[امام مهدی در قرآن]] | [[امام مهدی در حدیث]] | [[امام مهدی در کلام اسلامی]]</div>
| | }} |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام مهدی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
| |
|
| |
|
| ==مقدمه== | | == مقدمه == |
| *در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بیآبوعلف است. نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]؛البته به مکه نزدیکتر. در این سرزمین، لشکر [[سفیانی]] با [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} وارد جنگ میشود که به امر خداوند در زمین فرومیروند و نابود میگردند<ref>منتهی الامال، باب ۱۴، فصل ۷.</ref>. "[[خسف در بیداء]]" بهمعنای فرورفتن در سرزمین بیداء، یکی از نشانههای حتمی ظهور ذکر شده است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)|منتخب الاثر]]، ص ۴۵۲.</ref>.
| | بیداء به معنی سرزمینی است که خاک نرمی دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر مکه]] نزدیکتر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] میروند، زمانی که به این سرزمین میرسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]] {{ع}} [[دستور]] میدهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم، ص ۷۶.</ref>. |
| *در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آنجا میرسید، زود میگذشت و در آن نماز نمیخواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>.
| |
| ==بیداء در فرهنگنامه آخرالزمان==
| |
| بیداء به معنی سرزمینی است که [[خاک]] [[نرمی]] دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر]] [[مکه]] نزدیکتر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] میروند، زمانی که به این سرزمین میرسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]]{{ع}} [[دستور]] میدهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم: ص ۷۶.</ref>. | |
| [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر میبرد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل میدارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] میرسد در [[زمین]] فرو میروند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانههای ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} است<ref>ملاحم: ص ۷۵.</ref>.
| |
|
| |
|
| [[علی]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[لشکر سفیانی]] فراریان را به سوی [[مکه]] دنبال میکنند، به [[سرزمین بیداء]] میرسند، در آنجا ندایی میرسد و آنها در [[زمین]] فرو میروند و این [[تأویل]] قول [[خداوند]] است که میفرماید: {{متن قرآن|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}<ref>«و کاش آنگاه را میدیدی که هراسان شده باشند، دیگر (راه) گریزی نیست و از جایی نزدیک فرو گرفته میشوند» سوره سبأ، آیه ۵۱.</ref>. یعنی از زیر پایشان فرو میروند. آن روز مردی از [[لشکر سفیانی]] در پی شترش رفته است، اما زمانی که برمیگردد هیچ کدام از [[لشکریان]] را نمیبیند و هم اوست که خبر نابودی [[لشکر]] را به [[مردم]] میرساند<ref>ملاحم: ص ۷۵.</ref>. | | [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر میبرد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل میدارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] میرسد در [[زمین]] فرو میروند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانههای ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>ملاحم، ص ۷۵.</ref>. |
|
| |
|
| [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: با مردی از [[امت]] من (یعنی [[حضرت مهدی]]{{ع}}) در میان [[رکن و مقام]]، ([[سیصد و سیزده]] نفر) به تعداد یارانم در [[جنگ بدر]] [[بیعت]] میکنند. سپس گروهی از [[عراق]] و [[ابدال]] از [[شام]] ([[سوریه]]) نزد او میآیند و لشکری از سوی [[شام]] (یعنی [[لشکر سفیانی]]) به سوی ایشان میآیند، اما زمانی که به [[سرزمین بیداء]] میرسند در [[زمین]] فرو میروند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۶.</ref>. | | [[علی]] {{ع}} فرمود: زمانی که [[لشکر سفیانی]] فراریان را به سوی [[مکه]] دنبال میکنند، به [[سرزمین بیداء]] میرسند، در آنجا ندایی میرسد و آنها در [[زمین]] فرو میروند و این [[تأویل]] قول [[خداوند]] است که میفرماید: {{متن قرآن|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}<ref>«و کاش آنگاه را میدیدی که هراسان شده باشند، دیگر (راه) گریزی نیست و از جایی نزدیک فرو گرفته میشوند» سوره سبأ، آیه ۵۱.</ref>. یعنی از زیر پایشان فرو میروند. آن روز مردی از [[لشکر سفیانی]] در پی شترش رفته است، اما زمانی که برمیگردد هیچ کدام از [[لشکریان]] را نمیبیند و هم اوست که خبر نابودی [[لشکر]] را به [[مردم]] میرساند<ref>ملاحم، ص ۷۵.</ref>. |
| در [[روایت]] دیگری [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود:... [[سفیانی]] لشکری به سوی [[حضرت مهدی]]{{ع}} گسیل میدارد، اما آنان در بیابانی به [[زمین]] فرو خواهند رفت. شخصی پرسید: ای [[رسول خدا]] آیا کسی که به [[اجبار]] (یا از روی [[تقیه]]) همراه آنان باشد نیز هلاک میشود؟ [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: بلی، اما در [[روز قیامت]] با همان نیتی که داشته برانگیخته خواهد شد<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۰۳.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۸.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==پرسش مستقیم==
| | [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: با مردی از [[امت]] من (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}}) در میان [[رکن و مقام]]، ([[سیصد و سیزده]] نفر) به تعداد یارانم در [[جنگ بدر]] [[بیعت]] میکنند. سپس گروهی از [[عراق]] و [[ابدال]] از [[شام]] ([[سوریه]]) نزد او میآیند و لشکری از سوی [[شام]] (یعنی [[لشکر سفیانی]]) به سوی ایشان میآیند، اما زمانی که به [[سرزمین بیداء]] میرسند در [[زمین]] فرو میروند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۶.</ref>. |
| * [[خسف بیداء که از نشانههای حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)]]
| |
|
| |
|
| | در [[روایت]] دیگری [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود:... [[سفیانی]] لشکری به سوی [[حضرت مهدی]] {{ع}} گسیل میدارد، اما آنان در بیابانی به [[زمین]] فرو خواهند رفت. شخصی پرسید: ای [[رسول خدا]] آیا کسی که به [[اجبار]] (یا از روی [[تقیه]]) همراه آنان باشد نیز هلاک میشود؟ [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: بلی، اما در [[روز قیامت]] با همان نیتی که داشته برانگیخته خواهد شد<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۰۳.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۸.</ref> |
| | |
| | در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آنجا میرسید، زود میگذشت و در آن نماز نمیخواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref> |
| | |
| | == پرسش مستقیم == |
| | * [[خسف بیداء که از نشانههای حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)]] |
| | |
| | == پرسشهای وابسته == |
| {{پرسمان خسف بیداء}} | | {{پرسمان خسف بیداء}} |
|
| |
|
| ==منابع== | | == منابع == |
| * [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
| | {{منابع}} |
| * [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
| | # [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']] |
| | # [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']] |
| | {{پایان منابع}} |
|
| |
|
| ==پانویس== | | == پانویس == |
| {{یادآوری پانویس}} | | {{پانویس}} |
| {{پانویس2}}
| |
| {{امام مهدی}}
| |
|
| |
|
| [[رده:مدخل]]
| |
| [[رده:امام مهدی]] | | [[رده:امام مهدی]] |
| [[رده:بیداء]]
| |
| [[رده:مدخل موعودنامه]] | | [[رده:مدخل موعودنامه]] |
| | [[رده:سفیانی]] |