←بند سوم: امام؛ محیط بر ظاهر و باطن قرآن
| خط ۵۰: | خط ۵۰: | ||
*توضیح: [[امام صادق]]{{ع}}، بعد از بیان [[عظمت]] [[قرآن]] و اینکه همه [[علوم]] و [[اخبار]] [[دنیا]] و [[آخرت]]، جزء به جزء، در [[قرآن]] وجود دارد، اشاره به شدّت احاطه خود بر [[قرآن]] مینمایند و اینکه [[علم امام]] بر [[قرآن]]، مانند احاطه فرد بر مطالبی است که بر [[کف دست]] او نگاشته شده است. | *توضیح: [[امام صادق]]{{ع}}، بعد از بیان [[عظمت]] [[قرآن]] و اینکه همه [[علوم]] و [[اخبار]] [[دنیا]] و [[آخرت]]، جزء به جزء، در [[قرآن]] وجود دارد، اشاره به شدّت احاطه خود بر [[قرآن]] مینمایند و اینکه [[علم امام]] بر [[قرآن]]، مانند احاطه فرد بر مطالبی است که بر [[کف دست]] او نگاشته شده است. | ||
===بند سوم: [[امام]]؛ محیط بر ظاهر و [[باطن قرآن]]=== | ====بند سوم: [[امام]]؛ محیط بر ظاهر و [[باطن قرآن]]==== | ||
*[[خداوند]]، [[قرآن]] را تبیان همه امور معرفی مینماید و میفرماید: {{متن قرآن|وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ}}<ref>«و بر تو این کتاب را فرو فرستادیم که بیانگر هر چیز و رهنمود و بخشایش و نویدبخشی برای مسلمانان است» سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. | *[[خداوند]]، [[قرآن]] را تبیان همه امور معرفی مینماید و میفرماید: {{متن قرآن|وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ}}<ref>«و بر تو این کتاب را فرو فرستادیم که بیانگر هر چیز و رهنمود و بخشایش و نویدبخشی برای مسلمانان است» سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. | ||
*با توجّه به آنکه مسائل [[دینی]] درگذر ایّام نامحدود است و عدد [[آیات قرآن]] محدود، پس چگونه ممکن است که [[اخبار]] و امور نامحدود از آن استخراج شود؟ مضافاً بر آنکه [[اهلبیت]]{{عم}} در بیانات گوناگون فرمودهاند که همه امور گذشته و [[آینده]] را میتوانند از [[قرآن]] بیان نمایند. مسلّماً کسی میتواند این همه مطالب را از [[قرآن]] استخراج کند که [[آگاه]] به [[باطن قرآن]] باشد. {{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: كِتَابُ اللَّهِ فِيهِ نَبَأُ مَا قَبْلَكُمْ وَ خَبَرُ مَا بَعْدَكُمْ وَ فَصْلُ مَا بَيْنَكُمْ وَ نَحْنُ نَعْلَمُهُ}}، {{متن حدیث|عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى{{ع}} قَالَ: قُلْتُ لَهُ أَ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ{{صل}} أَوْ تَقُولُونَ فِيهِ قَالَ بَلْ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ{{صل}}}} <ref>هر سه روایت در الکافی (ط. الإسلامیه، ۱۴۰۷ ه.ق.)، ج۱، ص۶۱، باب فضل القرآن.</ref><ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۱، ص:۳۷۵-۳۷۷.</ref>. | *با توجّه به آنکه مسائل [[دینی]] درگذر ایّام نامحدود است و عدد [[آیات قرآن]] محدود، پس چگونه ممکن است که [[اخبار]] و امور نامحدود از آن استخراج شود؟ مضافاً بر آنکه [[اهلبیت]]{{عم}} در بیانات گوناگون فرمودهاند که همه امور گذشته و [[آینده]] را میتوانند از [[قرآن]] بیان نمایند. مسلّماً کسی میتواند این همه مطالب را از [[قرآن]] استخراج کند که [[آگاه]] به [[باطن قرآن]] باشد. {{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: كِتَابُ اللَّهِ فِيهِ نَبَأُ مَا قَبْلَكُمْ وَ خَبَرُ مَا بَعْدَكُمْ وَ فَصْلُ مَا بَيْنَكُمْ وَ نَحْنُ نَعْلَمُهُ}}، {{متن حدیث|عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى{{ع}} قَالَ: قُلْتُ لَهُ أَ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ{{صل}} أَوْ تَقُولُونَ فِيهِ قَالَ بَلْ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ{{صل}}}} <ref>هر سه روایت در الکافی (ط. الإسلامیه، ۱۴۰۷ ه.ق.)، ج۱، ص۶۱، باب فضل القرآن.</ref><ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۱، ص:۳۷۵-۳۷۷.</ref>. | ||