بحث:جن: تفاوت میان نسخه‌ها

*موجوداتی نامرئی از آفریده‌های [[خدا]] که اصل آنان از [[آتش]] است. معنای این واژه یعنی [[پنهان]] و پوشیده و چون جنّ به چشم نمی‌آید به این نام نامیده شده است. براساس آنچه از [[قرآن]] بر می‌آید، جنّ که جمع آن اَجِنّه است، موجودی مکلّف است و [[شعور]] و [[اراده]] و [[انتخاب]] دارد و مثل [[انسان]]، خوب و بد و [[مسلمان]] و [[کافر]] دارد و دارای زاد و ولد و [[مرگ و میر]] است و در [[قیامت]] هم برای حساب [[اعمال]]، [[مبعوث]] می‌شود. [[سوره]] ۷۲ از [[قرآن]] به نام "جنّ" است و به [[بیان]] عملکرد آنان در مقابل [[قرآن]] و [[دعوت پیامبر]] می‌پردازد. در آیه‌ای دیگر [[فلسفه خلقت]] جنّ و انس، [[عبادت]] معرفی شده است: {{متن قرآن|وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ}}<ref>و پریان و آدمیان را نیافریدم جز برای آنکه مرا بپرستند؛ سوره ذاریات، آیه ۵۶.</ref>. اجنّه چون وجودی لطیف و دارای توانمندی‌های مختلف‌اند، هم به شکل‌های مختلف در می‌آیند، هم کارهای شگفت و سخت انجام می‌دهند. بعضی از [[انسان‌ها]] با اجنّه مرتبط می‌شوند و آنان را به کار می‌گیرند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۷۲.</ref>.

*[[متکلمان]] [[مسلمان]] بر آن‌اند که جن از اجسام لطیف است و می‌تواند به شکل‌های گوناگون درآید<ref>تلخیص المحصل‌، ۲۳۰.</ref>؛ ولی [[فیلسوفان]] معتقدند که جن، جسم ندارد و جسمانی نیست و بر خلاف [[انسان]]، موجودی است مجرد و از نوع [[آتش]] و هوا<ref>قبسات‌، ۴۰۳.</ref>. البته اینکه جن از [[آتش]] آفریده شده است، [[دلیل]] [[قرآنی]] دارد<ref>{{متن قرآن|وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ مِن نَّارِ السَّمُومِ}}؛ سوره حجر، آیه ۲۷.</ref>؛ اما این [[آتش]] از جنس [[آتش]] عنصری نیست؛ زیرا از خود گرما برون نمی‌دهد<ref>نثر طوبی‌، ۱/ ۱۴۰.</ref>.