سیره قضایی امام مهدی در عصر ظهور چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::«در قضاوت‌ها و [[احکام]] [[مهدی]]، و در [[حکومت]] وی، سر سوزنی [[ظلم]] و بی‌داد بر کسی نرود، و رنجی بر دلی ننشیند. [[مهدی]]{{ع}}، برطبق [[احکام]] [[خالص]] [[دینی]] (بدون توجه به آراء و [[افکار]] دیگران و [[فقها]] و علمای [[مذاهب]])، [[حکم]] و [[حکومت]] کند.

::::::[[مهدی]]، [[میزان]] [[عدل]] را، در میان [[مردم]] نهد، و بدین‌گونه هیچ‌کس نتواند به دیگری ستمی کند <ref> المهدی الموعود، ج۱، ص۲۸۰، ۲۸۳-۲۸۴.</ref>. [[مهدی]]، قضاوتی [[جدید]] آورد...<ref>نعمانی، الغیبة؛ بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۴۹ و ۳۵۴.</ref>. [[مهدی]]، به [[حکم داود]] و آل [[داود]] [[حکم]] کند، و از [[مردم]] [[بینه]] و [[شاهد]] نطلبد.

::::::در نشان دادن رعایت دقیق اصول [[عدالت]]، در [[حکومت]] [[مهدی]]{{ع}}، پیشتر آوردیم، که: سخنگویان [[دولت مهدی]]، از نخستین مرحله، در [[مکه]]، فریاد زنند: هرکس [[نماز]] [[فریضه]] خویش را، در کنار [[حجر الاسود]] و محل [[طواف]] خوانده است، و اکنون می‌خواهد [[نماز]] [[نافله]] بخواند، به کناری رود، تا [[حق]] کسی پایمال نگردد، و آن کس که می‌خواهد [[نماز]] [[فریضه]] بخواند، بیاید و بخواند.

::::::همچنین آورده‌اند که: [[مهدی]]، [[عدالت]] را، همچنان‌که سرما و [[گرما]] وارد خانه‌ها می‌شود، وارد خانه‌های [[مردمان]] کند، و [[دادگری]] او همه‌جا را بگیرد<ref>{{متن حدیث|أَمَا وَ اللَّهِ لَيَدْخُلَنَّ عَلَيْهِمْ عَدْلُ هُ جَوْفَ بُيُوتِهِمْ كَمَا يَدْخُلُ الْحَرُّ وَ الْقُرُّ}}. نعمانی، الغیبة، ص۲۹۷؛ بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۶۲.</ref>. یعنی، همان‌سان که [[گرما]] و سرما، بی‌اذن [[مردمان]]، وارد خانه‌ها می‌شود، و همه زاویه‌ها و روزنه‌ها را پر می‌کند، و روی همه چیز اثر می‌گذارد، [[مهدی]]{{ع}} [[دادگری]] و [[عدل]] خویش را، اینچنین به درون زندگی‌ها می‌برد، و نفوذ می‌دهد و می‌گستراند. همه چیز در [[عدل و داد]] فرو می‌رود، و جوهر [[عدل و داد]] می‌پذیرد. این است [[عدالت فراگیر]] و [[دادگستری]] خدایی. و من، در جایی دیگر نوشته‌ام:... و چون [[مهدی]] بیاید همه [[زمین]] را پر از داد کند، نه تنها جامعه‌ها و آبادی‌ها را، همه [[زمین]] را... تا قطره‌ای [[آب]]، از چشمه‌ساری، به هدر نرود، و دانه‌ای از درختی، به [[ستم]] یا [[اسراف]]، چیده نشود. او همه‌جا و همه وقت را پر از [[عدالت]] و داد می‌کند: آبادی‌ها و هامون‌ها را، دشت‌ها و دره‌ها را، جنگل‌ها و کوهساران را، بامدادان و غروب‌ها را...<ref>بعثت، غدیر، عاشورا، مهدی، مقدمه.</ref>»<ref>[[محمد رضا حکیمی|حکیمی، محمد رضا]]، [[خورشید مغرب (کتاب)|خورشید مغرب]]، ص ۳۵-۳۷.</ref>.