باران‌های پیاپی: تفاوت میان نسخه‌ها

*براساس [[نقل]] بزرگانی همچون [[طبرسی]]<ref>طبرسی، فضل بن الحسن، إعلام الوری بأعلام الهدی، ص ۴۳۲</ref> از [[امام صادق]] {{ع}} که حضرت [[روایت]] قبلی را فرمودند<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref> و همچنین [[نقل]] [[شیخ مفید]] که: خبرهایی دربارۀ [[نشانه‌های ظهور]] [[امام مهدی]] {{ع}} به دست ما رسیده است. سپس تعدادی از آنها را آورده تا آنجا که می‌گوید:<ref>مفید، محمد بن محمد، ارشاد، ج ۱، ۳۷۰</ref> "این امر به بیست و چهار [[باران پیاپی]] پایان می‌پذیرد و در نتیجه [[زمین]] پس از مرگش زنده می‌شود و [[برکات]] آن بر همه معلوم می‌گردد".<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref> و نیز [[شیخ طوسی]] به [[سند]] خود از [[سعید بن جبیر]] [[نقل]] کرده است:<ref>طوسی، محمد بن الحسن، الغیبة، ص ۲۶۹: «ثمّ يختم ذلك باربع و عشرين مطرة تتصل فتحيى بها الارض و تعرف بركاتها»</ref> "در آن سالی که [[مهدی]]{{ع}} [[ظهور]] نماید، بیست و چهار باران می‌بارد که آثار و برکاتش دیده خواهد شد".<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref> اين نشانه را گرچه این بزرگان در رديف نشانه‌‏هاى [[ظهور]] آورده‏‌اند، اما: اوّلاً، [[روایات]] [[طبرسی]] و مفید هر دو مرسل هستند<ref>حدیثی است که یا سند ندارد یا در سند آن، نام همه راویان ذکر نشده باشد.</ref> و سخنی که [[شیخ طوسی]] از [[سعید بن جبیر]] [[نقل]] کرده، از [[امام]] [[معصوم]] نیست و صلاحیت اثبات تاریخی را ندارد. ثانياً ذيل روايت طبرسى ـ {{متن حدیث|"فَيُنْبِتُ اللَّهُ بِهِ لُحُومَ الْمُؤْمِنِينَ"}} ـ نشان مى‌‏دهد كه مربوط به برپايى قيامت و زنده شدن مردگان است و در این [[روایات]] [[سخن]] از باران‌های بسیار عظیم و سیل‌آسا نیست، زیرا این مقدار [[باران]] در چنین زمانی (۲۴ [[باران]] در یک یا دو [[ماه]]) در سرزمین‌هایی نیز که بارش متوسطی دارند اتفاق می‌افتد چه رسد به سرزمین‌های پرباران. با این اوصاف نمی‌توان این باران‌ها را نشانه‌ای برای [[ظهور]] دانست زیرا "نشانه [[ظهور]]" باید از امری مهم و قابل توجه خبر دهد؛ حال آن که این باران‌ها، چنین نیست. همچنین در این [[روایات]] درباره مکان بارندگی‌ها سخنی به میان نیامده است.<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref>