آیه صادقین: تفاوت میان نسخهها
←دلالت آیه
جز (جایگزینی متن - ' ]]' به ' [[') |
|||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
*[[صدق]] در لغت به معنای مطابقت [[حکم]] با واقع است<ref>جرجانی، سید شریف، التعریفات، ص۹۵.</ref>. به عبارت دیگر، [[صدق]] در اصل [[وصف]] گفتاری است که با واقعیت خارج مطابقت دارد. ولی از آنجا که بر [[عقیده]]، [[نیت]] و [[عزم]] و [[اراده]] نیز قول اطلاق میشود امور یاد شده نیز به [[وصف]] [[صدق]] و [[راستی]] توصیف میگردند. بر این اساس کسی که عقیدهاش با نفس الأمر مطابقت داشته باشد، یا ظاهر و باطنش هماهنگ باشد، یا به [[اراده]] خویش [[جامه]] عمل بپوشاند، در [[عقیده]]، [[نیت]] و ارادهاش صادق میباشد<ref>طباطبائی، محمدحسین، المیزان، ج۹، ص۴۰۲.</ref>. | *[[صدق]] در لغت به معنای مطابقت [[حکم]] با واقع است<ref>جرجانی، سید شریف، التعریفات، ص۹۵.</ref>. به عبارت دیگر، [[صدق]] در اصل [[وصف]] گفتاری است که با واقعیت خارج مطابقت دارد. ولی از آنجا که بر [[عقیده]]، [[نیت]] و [[عزم]] و [[اراده]] نیز قول اطلاق میشود امور یاد شده نیز به [[وصف]] [[صدق]] و [[راستی]] توصیف میگردند. بر این اساس کسی که عقیدهاش با نفس الأمر مطابقت داشته باشد، یا ظاهر و باطنش هماهنگ باشد، یا به [[اراده]] خویش [[جامه]] عمل بپوشاند، در [[عقیده]]، [[نیت]] و ارادهاش صادق میباشد<ref>طباطبائی، محمدحسین، المیزان، ج۹، ص۴۰۲.</ref>. | ||
*[[زمخشری]] گفته است: [[صادقین]] کسانیاند که در [[دین خدا]] از نظر [[عقیده]]، گفتار و [[رفتار]] صادق میباشند<ref>زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف، ج۲، ص۲۲۰.</ref><ref>[[علی ربانی گلپایگانی| ربانی گلپایگانی، علی]]، [[آیه صادقین (مقاله)|آیه صادقین]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی]]، ج۱، ص۱۰۳.</ref>. | *[[زمخشری]] گفته است: [[صادقین]] کسانیاند که در [[دین خدا]] از نظر [[عقیده]]، گفتار و [[رفتار]] صادق میباشند<ref>زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف، ج۲، ص۲۲۰.</ref><ref>[[علی ربانی گلپایگانی| ربانی گلپایگانی، علی]]، [[آیه صادقین (مقاله)|آیه صادقین]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی]]، ج۱، ص۱۰۳.</ref>. | ||
==مقدمه== | |||
*این [[آیه]] از [[مؤمنان]] میخواهد که [[تقوا]] پیشه کرده، همواره با [[صادقان]] باشند و این امر در صورتی امکانپذیر است که به طور پیوسته و همیشه در [[جامعه]] [[صادقان]] وجود داشته باشند، دیگر اینکه این [[صادقان]] باید در همه ابعاد [[زندگی]] دائم الصدق باشند، در [[کردار]] و در [[رفتار]] و چنین خصوصیّتی تنها با وجود [[عصمت]] حاصل میشود. یعنی این [[آیه]] نیز بر وجود [[معصومین]]{{عم}} در یعنی [[مردم]] و [[لزوم]] متابعت و [[همراهی]] از آن دلالت دارد، چنان که [[روایات]] نیز [[صادقین]] را [[ائمه معصومین]]{{عم}} معرفی کرده است از [[پیامبر]]{{صل}} [[نقل]] شده است که در پاسخ [[مسلمان]] درباره عام یا خاصّ بودن [[آیه]] مذکور فرمود: "اما افرادی که [[مأمور]] به [[پیروی]] و [[همراهی]] هستند، پس تمام [[مؤمنین]] میباشند، امّا [[صادقین]] تنها برادرم [[علی]] و اوصیای من پس از او تا [[روز قیامت]] هستند"<ref>ینابیع المودة، ص۱۱۵.</ref>. | |||
*در این باره [[روایت]] زیاد است<ref>ر.ک: شواهد التنزیل، ج۱، ص۲۶۲؛ کافی، ج۱، ص۲۰۸؛ احقاق الحق، ج۳، ص۲۹۷؛ بحارالانوار، ج۲۴، ص۳۰ و ۳۶ و ج۲۷، ص۵۷.</ref><ref>[[رضا محمدی|محمدی، رضا]]، [[امامشناسی ۵ (کتاب)|امامشناسی]]، ص:۳۹-۴۰.</ref>. | |||
==دلالت آیه== | ==دلالت آیه== | ||