بدون خلاصۀ ویرایش
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{اعتقادات شیعه}} | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[استغاثه در قرآن]] - [[استغاثه در فقه اسلامی]] - [[استغاثه در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط = }} | ||
== | == مقدمه == | ||
واژه «استغاثه»، مصدر باب استفعال از ریشه «غ ـ و ـ ث» بهمعنای [[طلب نصرت]] و [[فریادرسخواهی]] <ref>مفردات، ص۶۱۷، «غوث»؛ فرهنگ معارف اسلامی، ص۱۷۷؛ الموسوعة الذهبیه، ص۲۷۵.</ref> و [[استمداد]] در حال شدّت و [[محنت]] است.<ref>مقاییس اللغه، ج ۴، ص۴۰۰.</ref> | |||
این واژه از ریشه «غ ـ ی ـ ث» به معنای [[طلب]] [[باران]]،<ref>مفردات، ص۶۱۷، «غوث».</ref> مورد بحث نیست. به گفته برخی، «[[غوث]]» در اصل [[نجات]] دادن از [[ابتلا]] و محنت و قرار دادن شخص در [[پناه]] خود است. از این دیدگاه با دو قید «نجات دادن و در پناه خود قرار دادن» فرق میان [[اغاثه]] و [[انقاذ]]، [[تخلیص]]، [[اعانه]]، نصر، [[انجاء]] و [[تفریج]] روشن میشود.<ref> التحقیق، ج ۷، ص۲۷۸، «غوث».</ref> [[حقیقت]] استغاثه که شرط [[بندگی]] است،<ref> کشفالاسرار، ج ۴، ص۲۳.</ref> استمداد از خداست؛ زیرا یگانه تأثیرگذار در عالم اوست و اگر از غیر وی ([[اولیای الهی]]) کاری ساخته است، به [[اذن]] او و به این جهت است که آنان مجاری [[فیض]] وی هستند،<ref>الغدیر، ج ۳، ص۲۹۲.</ref> بر این اساس، [[رسولخدا]] {{صل}} فرمود: یگانه حقیقتی که بداناستغاثه میشود، [[خداوند]] است <ref>کنزالعمال، ج ۱۰، ص۳۷۳؛ سنن ابنماجه، ج ۲، ص۱۳۶۰.</ref> البتّه این به معنای روا نبودن استغاثه به اولیای الهی نیست؛ زیرا [[انسانهای کامل]] با توجه به [[مقام خلافت الهی]] خویش، در [[حکم]] «مستخلفٌ عنه» بوده و میتوانند مورد استغاثه واقع شوند، ازاینرو در [[منابع دینی]] دعاهایی وارد شده که در آنها از اولیای الهی، چون [[حضرت زهرا]] {{س}} <ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص۲۵۴؛ مکارمالاخلاق، ص۳۳۰.</ref> و امام عصر<ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص۲۴۳ ـ ۲۴۷.</ref>[[استغاثه]] میشود، پس [[شرک]] پنداشتن استغاثه به [[ارواح مقدّس]]، نادرست بوده، از عدم [[فهم]] صحیح [[توحید افعالی]] ناشی میشود.<ref>الملل والنحل، ج ۴، ص۷۸ ـ ۸۴.</ref> نمونه آشکار استغاثه هنگامی است که [[انسان]] به [[بیماری]] [[سختی]] [[مبتلا]] میشود یا در امواج توفان دریا گرفتار میآید و دست خود را از همه جا کوتاه میبیند و به اقتضای [[فطرت توحیدی]]، این [[حقیقت]] را درمییابد که در عالم، قدرتی هست که بتواند وی را در هر شرایطی که باشد [[نجات]] دهد. در این حالت، [[انسان]] با [[تضرّع]] و [[زاری]]، فقط به [[خدا]] [[استغاثه]] میکند<ref>مجمعالبیان، ج ۶، ص۵۶۴.</ref>.<ref>[[ابوطالب ربیعنیا|ربیعنیا، ابوطالب]]، [[استغاثه - ربیعنیا (مقاله)|مقاله «استغاثه»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۳، ص۱۳۰-۱۳۱.</ref> | |||
== | == [[استغاثه]] در [[قرآن]] == | ||
== | == استغاثه و [[اجابت]] == | ||
[[ | == [[استغاثه]] کنندگان == | ||
[[رده: | |||
=== [[استغاثه]] نوح {{ع}} === | |||
=== استغاثه ایوب {{ع}} === | |||
=== استغاثه [[یونس]] {{ع}} === | |||
== منابع == | |||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:000054.jpg|22px]] [[ابوطالب ربیعنیا|ربیعنیا، ابوطالب]]، [[استغاثه - ربیعنیا (مقاله)|مقاله «استغاثه»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | |||
[[رده:اصطلاحات قرآنی]] | |||