عبرت در قرآن: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'فضلیت' به 'فضیلت'
جز (جایگزینی متن - 'خودداری' به 'خودداری') |
|||
| خط ۷۱: | خط ۷۱: | ||
'''نتیجه''': در [[آیات]] فوق این موضوعات درباره: توجه دادن [[خداوند]] پیامبرش را با واژه {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ}} به [[عبرت]] گرفتن او و [[مردم]] از چگونگی [[رفتار]] [[عالمان]] و دانایان از [[اهل کتاب]] و [[دین]] ابزاریهایشان و دچار [[گمراهی]] و [[ضلالت]] شدن آنان. | '''نتیجه''': در [[آیات]] فوق این موضوعات درباره: توجه دادن [[خداوند]] پیامبرش را با واژه {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ}} به [[عبرت]] گرفتن او و [[مردم]] از چگونگی [[رفتار]] [[عالمان]] و دانایان از [[اهل کتاب]] و [[دین]] ابزاریهایشان و دچار [[گمراهی]] و [[ضلالت]] شدن آنان. | ||
# [[خداوند]] در [[قرآن]] با تعبیری حاکی از تعجب به [[پیامبر]] خود، خطاب میکند و از [[دانشمندان]] [[منحرف]] [[اهل کتاب]] [[انتقاد]] کرده است؛ چرا که اینان هم خود منحرفاند و هم موجب [[انحراف]] و [[گمراهی]] دیگران میشوند. و میگوید که: آیا ندیدی جمعیتی که بهرهای از [[کتاب آسمانی]] را در [[اختیار]] داشتند، {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ}} اما به جای این که با آن، [[هدایت]] و [[سعادت]] برای خود و دیگران بخرند هم برای خود [[گمراهی]] خریدند {{متن قرآن|يَشْتَرُونَ الضَّلَالَةَ}} هم میخواهند شما [[گمراه]] شوید {{متن قرآن|وَيُرِيدُونَ أَنْ تَضِلُّوا السَّبِيلَ}} و به این ترتیب آنچه [[وسیله]] [[هدایت]] خود و دیگران بود بر اثر سوء نیّاتشان تبدیل به [[وسیله]] [[گمراه]] شدن و [[گمراه کردن]] گشت، چرا که آنها هیچ گاه دنبال [[حقیقت]] نبودند، بلکه به همه چیز با عینک سیاه [[نفاق]] و [[حسد]] و مادیگری مینگریستند؛ | # [[خداوند]] در [[قرآن]] با تعبیری حاکی از تعجب به [[پیامبر]] خود، خطاب میکند و از [[دانشمندان]] [[منحرف]] [[اهل کتاب]] [[انتقاد]] کرده است؛ چرا که اینان هم خود منحرفاند و هم موجب [[انحراف]] و [[گمراهی]] دیگران میشوند. و میگوید که: آیا ندیدی جمعیتی که بهرهای از [[کتاب آسمانی]] را در [[اختیار]] داشتند، {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ}} اما به جای این که با آن، [[هدایت]] و [[سعادت]] برای خود و دیگران بخرند هم برای خود [[گمراهی]] خریدند {{متن قرآن|يَشْتَرُونَ الضَّلَالَةَ}} هم میخواهند شما [[گمراه]] شوید {{متن قرآن|وَيُرِيدُونَ أَنْ تَضِلُّوا السَّبِيلَ}} و به این ترتیب آنچه [[وسیله]] [[هدایت]] خود و دیگران بود بر اثر سوء نیّاتشان تبدیل به [[وسیله]] [[گمراه]] شدن و [[گمراه کردن]] گشت، چرا که آنها هیچ گاه دنبال [[حقیقت]] نبودند، بلکه به همه چیز با عینک سیاه [[نفاق]] و [[حسد]] و مادیگری مینگریستند؛ | ||
# [[خداوند]] [[پیامبر]] را با واژه {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ}} مورد خطاب قرار میدهد درباره انسانهایی که خود را میستایند و [[برتر]] میدانند و انحصار طلبند، خود را [[فرزندان]] [[خدا]] {{متن قرآن|نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ}}<ref>«ما فرزندان خداوند و دوستان اوییم» سوره مائده، آیه ۱۸.</ref> و [[بهشت]] را در انحصار خود و همکیشان خود میدانند {{متن قرآن|وَقَالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كَانَ هُودًا}}<ref>«و گفتند هرگز کسی جز یهودی و مسیحی به بهشت در نمیآید» سوره بقره، آیه ۱۱۱.</ref> ضمن [[نکوهش]] آنها میگوید [[خدا]] درباره [[تزکیه]] وبرتری و [[ | # [[خداوند]] [[پیامبر]] را با واژه {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ}} مورد خطاب قرار میدهد درباره انسانهایی که خود را میستایند و [[برتر]] میدانند و انحصار طلبند، خود را [[فرزندان]] [[خدا]] {{متن قرآن|نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ}}<ref>«ما فرزندان خداوند و دوستان اوییم» سوره مائده، آیه ۱۸.</ref> و [[بهشت]] را در انحصار خود و همکیشان خود میدانند {{متن قرآن|وَقَالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كَانَ هُودًا}}<ref>«و گفتند هرگز کسی جز یهودی و مسیحی به بهشت در نمیآید» سوره بقره، آیه ۱۱۱.</ref> ضمن [[نکوهش]] آنها میگوید [[خدا]] درباره [[تزکیه]] وبرتری و [[فضیلت]] [[انسان]] [[قادر]] است اعلام کند که [[قادر]] [[متعال]] است نه [[انسان]] که موجودی ضعیف و از خود به غیر ارادة [[حق]] چیزی ندارد {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ}}<ref>تفسیرالتحریر و التنویر ج۴، ص۱۵۴.</ref>؛ | ||
# [[خداوند]] خطاب به [[پیامبر]] نگاه عبرتآمیز او را به یکی دیگر از [[صفات ناپسند]] [[علما]] و [[احبار]] [[یهود]] جلب میکند {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ}} که آنها با انگیزههای [[منفعت]] طلبانه و برای پیشبرد اهدافشان آن چنان سازشکاری با هر جمعیتی نشان میدادند که حتی برای جلب نظر [[بتپرستان]] در برابر بتهای آنها [[سجده]] میکردند و آنچه را که درباره [[عظمت]] [[اسلام]] و [[صفات پیامبر]]{{صل}} دیده یا خوانده بودند زیر پا میگذاشتند، و حتی برای خوشایند [[بتپرستان]] [[آیین]] [[خرافی]] و مملو از ننگ آنها را بر [[اسلام]] ترجیح میدادند، با این که [[اهل کتاب]] بودند و [[قدر]] مشترکشان با [[اسلام]] به مراتب بیش از [[بتپرستان]] بود، لذا [[آیه]] به عنوان تعجب میگوید: آیا ندیدی کسانی را که سهمی از [[کتاب خدا]] داشتند، اما در برابر [[بت]] [[سجده]] کردند و به طغیانگران اظهار [[ایمان]] نمودند {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ}} به این هم [[قناعت]] نکردند؛ و درباره [[مشرکان]] میگویند: آنان از کسانی که [[ایمان]] آوردهاند هدایتیافتهترند {{متن قرآن|وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَؤُلَاءِ أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا}}؛ | # [[خداوند]] خطاب به [[پیامبر]] نگاه عبرتآمیز او را به یکی دیگر از [[صفات ناپسند]] [[علما]] و [[احبار]] [[یهود]] جلب میکند {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ}} که آنها با انگیزههای [[منفعت]] طلبانه و برای پیشبرد اهدافشان آن چنان سازشکاری با هر جمعیتی نشان میدادند که حتی برای جلب نظر [[بتپرستان]] در برابر بتهای آنها [[سجده]] میکردند و آنچه را که درباره [[عظمت]] [[اسلام]] و [[صفات پیامبر]]{{صل}} دیده یا خوانده بودند زیر پا میگذاشتند، و حتی برای خوشایند [[بتپرستان]] [[آیین]] [[خرافی]] و مملو از ننگ آنها را بر [[اسلام]] ترجیح میدادند، با این که [[اهل کتاب]] بودند و [[قدر]] مشترکشان با [[اسلام]] به مراتب بیش از [[بتپرستان]] بود، لذا [[آیه]] به عنوان تعجب میگوید: آیا ندیدی کسانی را که سهمی از [[کتاب خدا]] داشتند، اما در برابر [[بت]] [[سجده]] کردند و به طغیانگران اظهار [[ایمان]] نمودند {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ}} به این هم [[قناعت]] نکردند؛ و درباره [[مشرکان]] میگویند: آنان از کسانی که [[ایمان]] آوردهاند هدایتیافتهترند {{متن قرآن|وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَؤُلَاءِ أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا}}؛ | ||
# [[خداوند]] نگاه پیامبرش را با واژه - وَ تَری - به [[کردار]] گناهآلود و [[نشانههای نفاق]] [[اهل کتاب]] جلب کرده و میفرماید و میبینی که بسیاری از آنان {{متن قرآن|وَتَرَى كَثِيرًا مِنْهُمْ}} در [[گناه]] و [[تجاوز]] و حرامخواریشان، بر یکدیگر پیشی میگیرند {{متن قرآن|يُسَارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ}} یکی از نشانههای [[منافقان]] کفرپیشه آن است که در [[گناه]] و [[ستم]] و [[حرامخواری]] مسابقه میگذارند. آنان هیچ [[شرم]] و حیایی ندارند و با [[افتخار]] به طرف [[گناه]] پیش میروند و بر آن [[اصرار]] دارند؛ یعنی [[سبقت]] گرفتن در [[گناه]] روش و عادت آنها شده و اتفاقی نیست. واقعاً چه بد است آنچه همواره انجام میدادند {{متن قرآن|لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} سیمای غالب [[جامعه]] [[کفرآمیز]] و نفاقآلود، [[سبقت]] در [[فساد]] و [[گناه]] است؛ همانطورکه سیمای [[جامعه]] ایمانی و [[اسلامی]]، [[سبقت]] در نیکیهاست. و چرا علمای ربّانی [[اهل کتاب]] و [[دانشمندان]] [[نیکو]] اثر آنان را از سخنان گناهآلودشان و حرامخواریشان، منع نمیکنند {{متن قرآن|لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ}} واقعاً چه بد است، آنچه را که همواره با [[زیرکی]] انجام میدادند. {{متن قرآن|لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ}}؛ | # [[خداوند]] نگاه پیامبرش را با واژه - وَ تَری - به [[کردار]] گناهآلود و [[نشانههای نفاق]] [[اهل کتاب]] جلب کرده و میفرماید و میبینی که بسیاری از آنان {{متن قرآن|وَتَرَى كَثِيرًا مِنْهُمْ}} در [[گناه]] و [[تجاوز]] و حرامخواریشان، بر یکدیگر پیشی میگیرند {{متن قرآن|يُسَارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ}} یکی از نشانههای [[منافقان]] کفرپیشه آن است که در [[گناه]] و [[ستم]] و [[حرامخواری]] مسابقه میگذارند. آنان هیچ [[شرم]] و حیایی ندارند و با [[افتخار]] به طرف [[گناه]] پیش میروند و بر آن [[اصرار]] دارند؛ یعنی [[سبقت]] گرفتن در [[گناه]] روش و عادت آنها شده و اتفاقی نیست. واقعاً چه بد است آنچه همواره انجام میدادند {{متن قرآن|لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} سیمای غالب [[جامعه]] [[کفرآمیز]] و نفاقآلود، [[سبقت]] در [[فساد]] و [[گناه]] است؛ همانطورکه سیمای [[جامعه]] ایمانی و [[اسلامی]]، [[سبقت]] در نیکیهاست. و چرا علمای ربّانی [[اهل کتاب]] و [[دانشمندان]] [[نیکو]] اثر آنان را از سخنان گناهآلودشان و حرامخواریشان، منع نمیکنند {{متن قرآن|لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ}} واقعاً چه بد است، آنچه را که همواره با [[زیرکی]] انجام میدادند. {{متن قرآن|لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ}}؛ | ||