لیلة الهریر: تفاوت میان نسخه‌ها

'''[[لیلة الهریر]]''' یکی از شب‌های سخت و پرنبرد در [[جنگ صفین]] است، که درگیری خونین و شدیدی بود و به [[نقل روایات]]، [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} آن [[شب]] ۵۲۳ بار [[تکبیر]] گفت و در هرتکبیر، [[دشمنی]] را به [[خاک]] افکند. <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۲۳.</ref>.

*به [[نقل]] [[ابن ابی الحدید]]، [[حضرت]] خطبه‌ای حماسی خواند و [[یاران]] را به [[نبرد]] برانگیخت و خود نبردی سخت کرد و بیش از ۵۰۰ نفر از بزرگان [[عرب]] را کشت، بارها شمشیرش کج شد، آن را راست می‌کردند، [[حضرت]] می‌گرفت و دوباره حمله می‌کرد.<ref>شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۲ ص ۲۱۱</ref> ضربات چنان سهمگین بود که [[معاویه]] دید اگر وضع در روزهای بعد آنگونه ادامه یابد، نابود خواهند شد. ابتدا به [[فکر]] فرار شبانه افتاد. ولی [[نیرنگ]] "[[قرآن]] بر سر نیزه‌کردن" را همان [[شب]] پرداختند و صبح، قرآنها را برفراز نیزه کردند و سبب [[اختلاف]] در [[سپاه]] [[امام علی|علی]]{{ع}} و پیش آمدن ماجرای [[حکمیّت]] شدند<ref>شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۲ ص ۲۱۵</ref> هریر به معنای زوزۀ سگ است.<ref>مجمع البحرین</ref> آن [[شب]] ضربات [[امام علی|علی]]{{ع}} و کشته‌ها و زخمی‌های [[سپاه شام]] آن‌قدر زیاد بود که صدای زوزه از جبهۀ [[باطل]] به گوش می‌آمد. ازاین‌رو آن [[شب]] حماسی و بی‌نظیر را که از افتخارات [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} است، "[[لیلة الهریر]]" نام نهاده‌اند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۲۳.</ref>.