تسلیم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۲ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰
جز
جایگزینی متن - ']]{{متن قرآن' به ']]: {{متن قرآن'
جز (جایگزینی متن - ']]{{متن قرآن' به ']]: {{متن قرآن')
خط ۴۳: خط ۴۳:
*[[تسلیم]] در برابر [[قضای الهی]] در ناگواریها وقتی [[پسندیده]] است که [[انسان]] [[مأمور]] به دفع آن نباشد یا توان دفع نداشته باشد، و گرنه [[تسلیم]] نارواست، بلکه اقتضای [[تسلیم]]  آن است که [[انسان]] برای دفع آن بکوشد<ref>مدارج السالکین، ج‌۲، ص‌۱۵۲.</ref>، بنابراین تن دادن به [[فقر]]، [[ذلت]]، [[ظلم]] و مانند آن‌که دیگر [[آدمیان]] بر [[انسان]] تحمیل می‌کنند، اگر [[انسان]] توان مقابله با آن را داشته باشد هرگز ستوده نبوده<ref>الدروس الاخلاقیه، ص‌۴۵.</ref>، از مصادیق [[تسلیم]] به خواست [[خداوند]] به شمار نمی‌آید<ref>[[محمد صالحی‌منش|صالحی‌منش، محمد]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۷، ص ۵۲۷ - ۵۳۳]</ref>.
*[[تسلیم]] در برابر [[قضای الهی]] در ناگواریها وقتی [[پسندیده]] است که [[انسان]] [[مأمور]] به دفع آن نباشد یا توان دفع نداشته باشد، و گرنه [[تسلیم]] نارواست، بلکه اقتضای [[تسلیم]]  آن است که [[انسان]] برای دفع آن بکوشد<ref>مدارج السالکین، ج‌۲، ص‌۱۵۲.</ref>، بنابراین تن دادن به [[فقر]]، [[ذلت]]، [[ظلم]] و مانند آن‌که دیگر [[آدمیان]] بر [[انسان]] تحمیل می‌کنند، اگر [[انسان]] توان مقابله با آن را داشته باشد هرگز ستوده نبوده<ref>الدروس الاخلاقیه، ص‌۴۵.</ref>، از مصادیق [[تسلیم]] به خواست [[خداوند]] به شمار نمی‌آید<ref>[[محمد صالحی‌منش|صالحی‌منش، محمد]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۷، ص ۵۲۷ - ۵۳۳]</ref>.
*از [[آیه]] {{متن قرآن|أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء وَزُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ }}<ref> آیا گمان می‌کنید به بهشت در خواهید آمد با آنکه هنوز داستان کسانی که پیش از شما (در) گذشتند بر سر شما نیامده است؟ به آنان سختی و رنج رسید و لرزانده شدند تا جایی که پیامبر و مؤمنان همراه وی می‌گفتند: یاری خداوند کی در می‌رسد؟ آگاه باشید که یاری خداوند نزدیک است؛ سوره بقره، آیه:۲۱۴.</ref> که [[یاری]] خواستن [[پیامبران]] از [[خداوند]] را به هنگام اوج گرفتن [[سختی]] و دشواری بازگو می‌کند، استفاده شده که درخواست کمک از [[خداوند]] برای زدودن سختیها با [[مقام]] [[تسلیم]] منافاتی ندارد<ref>مواهب الرحمن، ج‌۳، ص‌۲۵۹.</ref>. عدم تنافی  [[تسلیم]] با [[دعا]] برای تغییر وضع نامطلوب، رفع محرومیتها و دستیابی به مطلوبها را با دیگر درخواستهای [[پیامبران]] از [[خداوند متعال]] که در [[قرآن‌کریم]] بازگو شده نیز می‌توان مستدل ساخت<ref>[[محمد صالحی‌منش|صالحی‌منش، محمد]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۷، ص ۵۲۷ - ۵۳۳]</ref>.
*از [[آیه]] {{متن قرآن|أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء وَزُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ }}<ref> آیا گمان می‌کنید به بهشت در خواهید آمد با آنکه هنوز داستان کسانی که پیش از شما (در) گذشتند بر سر شما نیامده است؟ به آنان سختی و رنج رسید و لرزانده شدند تا جایی که پیامبر و مؤمنان همراه وی می‌گفتند: یاری خداوند کی در می‌رسد؟ آگاه باشید که یاری خداوند نزدیک است؛ سوره بقره، آیه:۲۱۴.</ref> که [[یاری]] خواستن [[پیامبران]] از [[خداوند]] را به هنگام اوج گرفتن [[سختی]] و دشواری بازگو می‌کند، استفاده شده که درخواست کمک از [[خداوند]] برای زدودن سختیها با [[مقام]] [[تسلیم]] منافاتی ندارد<ref>مواهب الرحمن، ج‌۳، ص‌۲۵۹.</ref>. عدم تنافی  [[تسلیم]] با [[دعا]] برای تغییر وضع نامطلوب، رفع محرومیتها و دستیابی به مطلوبها را با دیگر درخواستهای [[پیامبران]] از [[خداوند متعال]] که در [[قرآن‌کریم]] بازگو شده نیز می‌توان مستدل ساخت<ref>[[محمد صالحی‌منش|صالحی‌منش، محمد]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۷، ص ۵۲۷ - ۵۳۳]</ref>.
*از سخن [[حضرت موسی]]{{ع}} در [[آیه]]{{متن قرآن|فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَذَا نَصَبًا }}<ref> و چون (از آنجا) گذشتند، (موسی) به شاگرد خود گفت: چاشتمان را بیاور که به راستی از این سفر خویش خستگی دیده‌ایم؛ سوره کهف، آیه:۶۲.</ref> نیز استفاده شده که [[آگاه]] ساختن دیگران از دردها و بیماریها اگر از سر‌اعتراض و [[ناخشنودی]] نباشد، به [[مقام]] [[تسلیم]] [[انسان]] در برابر [[قضای الهی]] خدشه‌ای نمی‌زند<ref>تفسیر قرطبی، ج‌۱۱، ص‌۱۱.</ref><ref>[[محمد صالحی‌منش|صالحی‌منش، محمد]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۷، ص ۵۲۷ - ۵۳۳]</ref>.
*از سخن [[حضرت موسی]]{{ع}} در [[آیه]]: {{متن قرآن|فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَذَا نَصَبًا }}<ref> و چون (از آنجا) گذشتند، (موسی) به شاگرد خود گفت: چاشتمان را بیاور که به راستی از این سفر خویش خستگی دیده‌ایم؛ سوره کهف، آیه:۶۲.</ref> نیز استفاده شده که [[آگاه]] ساختن دیگران از دردها و بیماریها اگر از سر‌اعتراض و [[ناخشنودی]] نباشد، به [[مقام]] [[تسلیم]] [[انسان]] در برابر [[قضای الهی]] خدشه‌ای نمی‌زند<ref>تفسیر قرطبی، ج‌۱۱، ص‌۱۱.</ref><ref>[[محمد صالحی‌منش|صالحی‌منش، محمد]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۷، ص ۵۲۷ - ۵۳۳]</ref>.


==تسلیم در فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱==
==تسلیم در فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱==
۲۲۴٬۸۹۸

ویرایش