خوشگمانی در حدیث: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'میفرماید' به 'میفرماید'
جز (جایگزینی متن - 'میفرماید' به 'میفرماید') |
|||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==روایات مرتبط== | ==روایات مرتبط== | ||
#[[امام رضا]]{{ع}} فرمودند: "ظنّ خود را در [[حقّ]] [[حضرت حق]] [[نیکو]] گردان، چراکه او | #[[امام رضا]]{{ع}} فرمودند: "ظنّ خود را در [[حقّ]] [[حضرت حق]] [[نیکو]] گردان، چراکه او میفرماید: من با ظنّ و [[گمان]] [[بنده]] مؤمنم نسبت به خود یکسانم، اگر نسبت به من ظنّ [[نیکو]] برَد همانگونهام، و اگر به من ظنّ بد برَد نیز همانگونه" <ref>{{متن حدیث| عَنِ الرِّضَا{{ع}}: أَحْسِنِ الظَّنَّ بِاللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ أَنَا عِنْدَ حُسْنِ ظَنِّ عَبْدِيَ الْمُؤْمِنِ بِي إِنْ خَيْراً فَخَيْراً وَ إِنْ شَرّاً فَشَرّاً}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۳۶۶. </ref>؛ | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "حُسن ظن به [[حضرت حق]]، آن است که جز از [[خداوند]] به چیز دیگری [[امید]] نداشته باشی، و جز از گناهانت از چیز دیگری نترسی" <ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}}: حُسْنُ الظَّنِ بِاللَّهِ أَنْ لَا تَرْجُوَ إِلَّا اللَّهَ وَ لَا تَخَافَ إِلَّا ذَنْبَكَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۳۶۷.</ref>؛ | #[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "حُسن ظن به [[حضرت حق]]، آن است که جز از [[خداوند]] به چیز دیگری [[امید]] نداشته باشی، و جز از گناهانت از چیز دیگری نترسی" <ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}}: حُسْنُ الظَّنِ بِاللَّهِ أَنْ لَا تَرْجُوَ إِلَّا اللَّهَ وَ لَا تَخَافَ إِلَّا ذَنْبَكَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۳۶۷.</ref>؛ | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[داود]] [[نبی]]{{ع}} به [[خداوند]] عرض نمود: پروردگارا! هرکس که تو را [[شناخت]] امّا در [[حقّ]] تو [[حسن ظن]] نیافت، در [[حقیقت]] به تو [[ایمان]] نیاورده است" <ref>{{متن حدیث| عَنْهُ{{ع}} قَالَ: قَالَ دَاوُدُ النَّبِيُّ{{ع}}: يَا رَبِّ مَا آمَنَ بِكَ مَنْ عَرَفَكَ فَلَمْ يُحْسِنِ الظَّنَّ بِكَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۳۹۴.</ref>؛ | #[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[داود]] [[نبی]]{{ع}} به [[خداوند]] عرض نمود: پروردگارا! هرکس که تو را [[شناخت]] امّا در [[حقّ]] تو [[حسن ظن]] نیافت، در [[حقیقت]] به تو [[ایمان]] نیاورده است" <ref>{{متن حدیث| عَنْهُ{{ع}} قَالَ: قَالَ دَاوُدُ النَّبِيُّ{{ع}}: يَا رَبِّ مَا آمَنَ بِكَ مَنْ عَرَفَكَ فَلَمْ يُحْسِنِ الظَّنَّ بِكَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۳۹۴.</ref>؛ | ||