مراقبه در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[خداوند]] [[پیامبر]] را در مقابل این همه کارشکنی‌ها و تهمت‌ها و ناسزاها [[دعوت]] به [[صبر]] و [[استقامت]] می‌کند، می‌فرماید: در راه [[ابلاغ]] [[حکم]] پروردگارت [[صبر]] و [[استقامت]] کن {{متن قرآن|وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ}} زیرا تو در [[حفاظت]] کامل - [[مراقبت]] - ما قرار داری {{متن قرآن|فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا}} ما همه چیز را می‌بینیم و از همه چیز با خبریم و تو را تنها نخواهیم گذارد؛

# [[خداوند]] سه [[نعمت]] مراقبتی حمایتی را به [[پیامبر]] یادآور می‌شود و می‌فرماید: آیا او - [[خدا]] - تو را [[یتیم]] نیافت و [[پناه]] داد {{متن قرآن|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى}} و تو را گمشده یافت و [[هدایت]] کرد {{متن قرآن|وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى}} منظور از “ضلالت” در اینجا [[نفی]] [[ایمان]] و [[توحید]] و [[پاکی]] و [[تقوا]] نیست، بلکه [[نفی]] [[آگاهی]] از [[اسرار]] [[نبوت]]، و [[قوانین اسلام]]، و عدم آشنایی با این حقایق بود، ولی بعد از [[بعثت]] به کمک [[پروردگار]] بر همه این امور واقف شد و [[هدایت]] یافت. چنان‌که در [[آیه]] دیگر می‌فرماید: تو نه کتاب را می‌دانستی و نه [[ایمان]] را از محتوای [[قرآن]] و [[اسلام]] قبل از [[نزول وحی]] [[آگاه]] نبودی ولی ما آن را نوری قرار دادیم که به [[وسیله]] آن هر کس از بندگانمان را بخواهیم [[هدایت]] می‌کنیم {{متن قرآن|مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا}}<ref>«تو نمی‌دانستی کتاب و ایمان چیست ولی ما آن را نوری قرار دادیم که بدان از بندگان خویش هر که را بخواهیم راهنمایی می‌کنیم» سوره شوری، آیه ۵۲.</ref>. و تو را [[فقیر]] یافت و بی‌نیاز کرد {{متن قرآن|وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى}}؛

== جستارهای وابسته ==

==منابع==

==پانویس==

{{یادآوری پانویس}}