پرش به محتوا

رعایت اهلیت‌ها در مدیریت: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۶: خط ۶:


==بر عهده گرفتن امور به شرط داشتن اهلیت ==
==بر عهده گرفتن امور به شرط داشتن اهلیت ==
*در [[روایات]]، بر عهده گرفتن امور بدون داشتن [[شایستگی]] و تخصص، امری نکوهیده دانسته شده است. [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] می‌کند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "آن که بدون [[علم]] کاری انجام دهد، آن‌چه نابود می‌سازد، بیشتر از آن چیزی است که [[اصلاح]] می‌کند"<ref>{{متن حدیث| مَنْ‌ عَمِلَ‌ عَلَى‌ غَيْرِ عِلْمٍ‌ كَانَ‌ مَا يُفْسِدُ أَكْثَرَ مِمَّا يُصْلِحُ‌}}؛کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۴؛ احمد بن محمد بن خالد برقی، المحاسن، ج ۱، ص ۱۹۸؛ ابوالفضل علی بن حسن طبرسی، مشکاة الأنوار، ص ۱۳۴؛ ابن ابی الشیبه کوفی، المصنف، ج ۸، ص ۲۴۲ و ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج ۴۵، ص ۲۰۴.</ref>؛ و نیز فرمود: "[[ریاست]]، [[شایسته]] نیست، مگر برای اهلش؛ پس هر کس [[مردم]] را به خود بخواند و در میان [[مردم]] داناتر از او وجود داشته باشد، [[خداوند]] در [[روز قیامت]] به او نظر نخواهد کرد"<ref>{{متن حدیث| إِنَّ الرِّئَاسَةَ لَا تَصْلُحُ إِلَّا لِأَهْلِهَا فَمَنْ‌ دَعَا النَّاسَ‌ إِلَى‌ نَفْسِهِ‌ وَ فِيهِمْ‌ مَنْ هُوَ أَعْلَمُ مِنْهُ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}؛ شیخ مفید، الاختصاص، ص ۲۵۱.</ref>؛  همچنین فرموده است:{{متن حدیث| مَنْ‌ أَمَ‌ قَوْماً وَ فِيهِمْ‌ أَعْلَمُ‌ مِنْهُ‌ أَوْ أَفْقَهُ مِنْهُ لَمْ يَزَلْ أَمْرُهُمْ فِي سَفَالٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}<ref>المحاسن، ج ۱، ص ۹۳ و محمد بن ادریس حلی، مستطرفات السرائر، ص ۶۳۵.</ref>؛ هرکه [[رهبری]] جماعتی را به عهده گیرد و در میان ایشان داناتر و فقیه‌تر از وی باشد، پیوسته کارشان تا [[روز قیامت]] در [[پستی]] و [[سقوط]] است<ref>[[علی محمد تاج‌الدین|تاج‌الدین، علی محمد]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۳۸۰-۳۸۱.</ref>.
*در [[روایات]]، بر عهده گرفتن امور بدون داشتن [[شایستگی]] و تخصص، امری نکوهیده دانسته شده است. [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] می‌کند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "آن که بدون [[علم]] کاری انجام دهد، آن‌چه نابود می‌سازد، بیشتر از آن چیزی است که [[اصلاح]] می‌کند"<ref>{{متن حدیث| مَنْ‌ عَمِلَ‌ عَلَى‌ غَيْرِ عِلْمٍ‌ كَانَ‌ مَا يُفْسِدُ أَكْثَرَ مِمَّا يُصْلِحُ‌}}؛کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۴؛ احمد بن محمد بن خالد برقی، المحاسن، ج ۱، ص ۱۹۸؛ ابوالفضل علی بن حسن طبرسی، مشکاة الأنوار، ص ۱۳۴؛ ابن ابی الشیبه کوفی، المصنف، ج ۸، ص ۲۴۲ و ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج ۴۵، ص ۲۰۴.</ref>؛ و نیز فرمود: "[[ریاست]]، [[شایسته]] نیست، مگر برای اهلش؛ پس هر کس [[مردم]] را به خود بخواند و در میان [[مردم]] داناتر از او وجود داشته باشد، [[خداوند]] در [[روز قیامت]] به او نظر نخواهد کرد"<ref>{{متن حدیث| إِنَّ الرِّئَاسَةَ لَا تَصْلُحُ إِلَّا لِأَهْلِهَا فَمَنْ‌ دَعَا النَّاسَ‌ إِلَى‌ نَفْسِهِ‌ وَ فِيهِمْ‌ مَنْ هُوَ أَعْلَمُ مِنْهُ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}؛ شیخ مفید، الاختصاص، ص ۲۵۱.</ref>؛  همچنین فرموده است: "هرکه [[رهبری]] جماعتی را به عهده گیرد و در میان ایشان داناتر و فقیه‌تر از وی باشد، پیوسته کارشان تا [[روز قیامت]] در [[پستی]] و [[سقوط]] است"<ref>{{متن حدیث| مَنْ‌ أَمَ‌ قَوْماً وَ فِيهِمْ‌ أَعْلَمُ‌ مِنْهُ‌ أَوْ أَفْقَهُ مِنْهُ لَمْ يَزَلْ أَمْرُهُمْ فِي سَفَالٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}؛ المحاسن، ج ۱، ص ۹۳ و محمد بن ادریس حلی، مستطرفات السرائر، ص ۶۳۵.</ref>؛ <ref>[[علی محمد تاج‌الدین|تاج‌الدین، علی محمد]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۳۸۰-۳۸۱.</ref>.


==پرهیز از سپردن امور به نااهلان‌==
==پرهیز از سپردن امور به نااهلان‌==
۱۱۵٬۳۵۵

ویرایش