اسلام در معارف دعا و زیارات: تفاوت میان نسخه‌ها

واژه [[اسلام]] پنج بار در [[صحیفه سجادیه]] آمده است، به شرح زیر:

#در [[دعای ششم]]، [[امام]]{{ع}} از [[خداوند]] [[عزیز]] [[توفیق]] انجام [[اعمال]] [[نیکو]]... [[امر به معروف و نهی از منکر]] و [[مراقبت]] از اسلام را درخواست کرده و فرموده است: «بار خدایا! بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] بفرست و ما را در این [[روز]] و این [[شب]] و هر روز به انجام دادن [[کارهای نیک]] و دوری از [[کارهای ناپسند]] توفیق ده و به [[شکر]] [[نعمت‌ها]] و [[پیروی]] از [[سنت‌ها]] و دوری از [[بدعت‌ها]] و امر به معروف و نهی از منکر و پاسداشت اسلام [[نکوهش]] [[باطل]] و [[خوار]] داشت آن، توفیق ده»<ref>نیایش ششم.</ref>. بر اساس این بخش از [[دعا]]، رویکرد به [[نیکی]] و [[اعراض]] از امور [[ناپسند]]، منتج ساز به [[قدردانی]] از نعمت‌ها و اهتمام به امر به معروف و نهی از منکر می‌شود که [[زمینه‌ساز]] [[حفاظت از اسلام]] است و حاصل آن بی‌مقدار شدن باطل و رخت بربستن آن از [[جامعه]] خواهد بود.

#در [[نیایش]] چهل‌ و ‌سوم (خطاب به ماه نو) می‌فرماید: {{متن حدیث|هِلَالَ‏ أَمْنٍ‏ وَ إِيمَانٍ‏ وَ نِعْمَةٍ وَ إِحْسَانٍ وَ سَلَامَةٍ وَ إِسْلَامٍ}}: «از [[خداوند]] می‌خواهم که بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] بفرستد... و تو را هلال [[ایمنی]] و [[ایمان]] و [[نعمت]] و [[احسان]] و [[سلامت]] و اسلام گرداند». در این عبارت، [[امام سجاد]]{{ع}}، امنیت، ایمان، برخورداری از نعمت، [[نیکوکاری]] نسبت به دیگران، و برخورداری از [[سلامت جسم]] و [[روح]] را از خداوند درخواست کرده است که نشان‌دهنده این [[حقیقت]] است که اسلام، از اجزایی نظام‌مند و هماهنگ برخوردار است.

#در نیایش چهل‌ و ‌چهارم، [[ماه رمضان]] را ماه اسلام، [[پاکیزگی]] و [[قیام]] معرفی می‌کند. «[[حمد]] و [[سپاس]] خداوندی را که یکی از آن راه‌ها که در برابر ما گشوده است ماه خود، ماه رمضان، است؛ ماہ صیام و ماه اسلام، ماه پاکیزگی از آلودگی‌ها، ماه [[رهایی]] از [[گناهان]]، ماه [[نماز]]، ماهی که در آن [[قرآن]] نازل شده، [[قرآنی]] که [[راهنمای مردم]] و نشانه آشکار [[هدایت]] و تمیزدهنده [[حق]] از [[باطل]] است».