پرش به محتوا

تماضر شاعر: تفاوت میان نسخه‌ها

۳۰۴ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۰
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">


تماضر، دختر [[عمرو بن شرید سلمیه]]، از [[طایفه]] [[بنی سلیم]] و معروف به "[[خنساء]]" بوده<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۱۳، ص۲۰۳؛ الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۴، ص۱۸۲۷.</ref> و نسبش به [[قبیله]] [[مضر]] می‌رسد<ref>ریحانة الادب، مدرس تبریزی، ج۲، ص۱۶۱.</ref>.
==نسب==
تماضر بنت عمرو بن حارث بن شرید (عمرو) بن ریاح بن یقظة بن عصیة بن خفاف بن امرئ قیس بن بهثة بن سلیم بن منصور بن عکرمة بن خصفة بن قیس عیلان بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان.
==مقدمه==
==مقدمه==
[[تماضر]]، دختر [[عمرو بن شرید سلمیه]]، از [[طایفه]] [[بنی سلیم]] و معروف به "[[خنساء]]" بوده<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۱۳، ص۲۰۳؛ الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۴، ص۱۸۲۷.</ref> و نسبش به [[قبیله]] [[مضر]] می‌رسد<ref>ریحانة الادب، مدرس تبریزی، ج۲، ص۱۶۱.</ref>. وی زنی شاعر و با کمال بود تا حدی که مؤرخین [[شعر]] او را ستوده و می‌گویند: [[زن]] [[شاعری]] مانند او قبل و بعد از او نیامده و [[جریر]] شاعر گوید: من [[برترین]] [[شاعران]] بودم اگر این زن نمی‌بود و بشار گوید: در اشعار هر زنی که شعر گفته، ضعفی ظاهر است مگر خنساء که او زن نیست <ref>ریحانة الادب، مدرس تبریزی، ج۲، ص۱۶۱.</ref>. او را به این جهت خنساء گفته‌اند که در نهایت [[زیبایی]] بوده و در [[کلام عرب]]، خنساء به معنی گاو ماده وحشی است<ref>ریحانة الادب، مدرس تبریزی، ج۲، ص۱۶۲.</ref>.
وی زنی شاعر و با کمال بود تا حدی که مؤرخین [[شعر]] او را ستوده و می‌گویند: [[زن]] [[شاعری]] مانند او قبل و بعد از او نیامده و [[جریر]] شاعر گوید: من [[برترین]] [[شاعران]] بودم اگر این زن نمی‌بود و بشار گوید: در اشعار هر زنی که شعر گفته، ضعفی ظاهر است مگر خنساء که او زن نیست <ref>ریحانة الادب، مدرس تبریزی، ج۲، ص۱۶۱.</ref>. او را به این جهت خنساء گفته‌اند که در نهایت [[زیبایی]] بوده و در [[کلام عرب]]، خنساء به معنی گاو ماده وحشی است<ref>ریحانة الادب، مدرس تبریزی، ج۲، ص۱۶۲.</ref>.


[[نقل]] کرده‌اند [[پیامبر]]{{صل}} به او [[دستور]] می‌داد که از اشعارش بخواند، و چون اشعارش [[پسندیده]] بود، [[رسول خدا]]{{صل}} می‌فرمود: دوباره بخوان و او را بسیار [[تشویق]] و تحسین می‌کرد<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۴، ص۱۸۲۷؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۶، ص۸۸.</ref>.
[[نقل]] کرده‌اند [[پیامبر]]{{صل}} به او [[دستور]] می‌داد که از اشعارش بخواند، و چون اشعارش [[پسندیده]] بود، [[رسول خدا]]{{صل}} می‌فرمود: دوباره بخوان و او را بسیار [[تشویق]] و تحسین می‌کرد<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۴، ص۱۸۲۷؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۶، ص۸۸.</ref>.
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش