پرش به محتوا

بنی نضیر: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۹۳۰ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۰
خط ۸: خط ۸:


==مقدمه==
==مقدمه==
بنی‌‌نضیر از [[قبایل]] برجسته و اثرگذار و دارای نقش فراوانی در روند حوادث [[صدر اسلام]] بوده است. [[روابط]] گسترده این [[قبیله]]، با دیگر قبایل، توان بالای نظامی و [[اقتصادی]] و دامنه [[نفوذ]] [[فرهنگی]] آنان موجب چنین جایگاهی شده بود. روابط خصمانه و احتجاجهای [[دینی]] میان [[مسلمانان]] و یهود و تأثیر غیر مستقیم آنها در جنگ‌هایی چون سویق، [[احزاب]]، [[بنی قریظه]] و [[خیبر]] برخاسته از همین [[موقعیت]] بود، افزون بر این دو تن از [[همسران پیامبر]]، [[صفیّه]] <ref>الطبقات، ج ۸، ص ۱۲۰ ـ ۱۱۹؛ السیرة الحلبیه، ج ۲، ص ۶۷۵ ـ ۶۷۶.</ref> و [[ریحانه]] <ref>الطبقات، ج ۸، ص ۱۲۹ ـ ۱۳۰؛ اسد‌‌الغابه، ج ۵، ص ۴۶۰.</ref> نیز از بنی نضیر بودند.
[[بنی‌نضیر]]، از [[یهودیان]] ساکن [[مدینه]] بوده و نام یکی از [[غزوات]] است.


در [[قرآن]] به نام این قبیله تصریح نشده است؛ اما نام دیگر [[سوره حشر]] را [[سوره]] بنی‌‌نضیر دانسته‌‌اند.<ref> البدایه والنهایه، ج ۴، ص ۸۵؛ لباب النقول، ص ۴۰۷.</ref> در قرآن واژه بنی‌‌اسرائیل بیش از واژه [[اهل کتاب]] یا [[یهود]] به‌‌کار رفته و [[محدثان]] و [[مفسران]] نخستین، برای بیان [[شأن نزول]] و گاه برای [[تطبیق]] واژه بنی‌‌اسرائیل بر [[یهودیان]] یثرب از جمله بنی نضیر روایاتی را ذیل آیاتی در سوره‌‌های بقره، [[آل عمران]] و [[مائده]] [[نقل]] کرده‌‌اند.<ref>[[مهران اسماعیلی|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref>
در اینکه بنی‌نضیر بنی‌اسرائیلی هستند یا از عرب‌های [[یهودی]] [[قبیله]] [[جذام]] ‌می‌باشند، دیدگا‌ه‌ها متفاوت است، ولی می‌توان خاستگاه آنان را [[شامات]] دانست. در برخی [[منابع اسلامی]]، علت [[مهاجرت]] آنها به یثرب، [[آگاهی]] ایشان از منطقه [[ظهور پیامبر]] [[آخر الزمان]] بیان شده است. از [[تاریخ]] سکونت آنان در یثرب اطلاع دقیقی در دست نیست. آنان اول در منطقه سافله مدینه ساکن شدند و بعد از یافتن مناطق مستعد [[شهر]]، به منطقه عالیه و نزدیکی [[نجد]] [[تغییر]] مکان دادند و در آنجا دژهای مستحکمی بنا کردند.
 
[[روابط]] بنی‌نضیر با دیگر [[قبایل]] یهودی یثرب تبعیض‌آمیز بود و آنان با هم‌پیمانی با [[بت‌پرستان]] در جنگ‌های [[جاهلی]] با قبایل یهودی جنگیدند. آنان با [[اوسیان]] هم‌پیمان بودند اما در جریان [[پیمان‌شکنی]] آنان با [[پیامبر]]، اوسیان در مقابل بنی‌نضیر قرار گرفتند و این مایه [[شگفتی]] آنان گردید.
 
[[اقتصاد]] بنی‌نضیر بر باغداری و [[دامداری]] [[استوار]] بود. داشتن باغ‌های وسیع خرما و نیز انتقال به منطقه عالیه یثرب موجب رونق [[اقتصادی]] و ثروتمندشدن آنها گردید. بنی‌نضیر از [[جایگاه]] [[دینی]] بهتری نسبت به قبایل یهودی دیگر برخوردار بودند به طوری که [[مردم]] برای [[گشایش]] [[کارها]] به آنان [[نذر]] می‌کردند و در مورد [[پیامبر آخرالزمان]] و نشانه‌هایش از آنان سؤال می‌کردند.
 
با ورود پیامبر{{صل}} به مدینه ایشان با قبایل یهودی مخصوصا بنی‌نضیر [[پیمان]] بستند. اما آنان به پیمان خود پایبند نبودند و بارها [[سعی]] در [[قتل پیامبر]] داشتند اما ایشان از [[طریق وحی]] پی به [[حیله]] آنان [[برده]] بود. این پیمان‌شکنی‌ها و [[توطئه‌ها]] مقدمات [[غزوه بنی‌نضیر]] را فراهم کرد.
 
پیامبر{{صل}} با گماردن [[ابن‌ام مکتوم]] بر مدینه به سوی بنی‌نضیر حرکت کردند و [[فرماندهی]] [[جنگ]] را به [[امام علی]]{{ع}} سپردند. بعد از ۱۵ تا ۲۰ [[روز]] [[محاصره]] بنی‌نضیر [[تسلیم پیامبر]] شده و مجبور به مهاجرت شدند.
 
از آنجا که [[جنگی]] در نگرفته بود [[اموال]] برجای مانده در [[حکم]] [[غنیمت]] نبود و تصرّف در آن به [[اختیار]] [[پیامبر]] بود. از این رو [[رسول خدا]]{{صل}} با توافق [[انصار]] آن را میان [[مهاجران]] تقسیم کرد تا [[وظیفه]] [[حمایت]] از مهاجران توسط انصار پایان پذیرد.
 
بعد از [[رحلت پیامبر]] زمین‌هایی که [[وقف]] پیامبر بود و به [[گواهی]] [[امام علی]] به وقف [[حضرت فاطمه]] درآمده بود، توسط [[ابوبکر]] و بعدها توسط خلفای دیگر [[مصادره]] شد.<ref>[[مهران اسماعیلی|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی نضیر (مقاله)|مقاله «بنی نضیر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref>


==[[نسب]] و خاستگاه بنی نضیر==
==[[نسب]] و خاستگاه بنی نضیر==
۱۱۵٬۳۵۵

ویرایش