بنیساج: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'موقعیت' به 'موقعیت'
جز (جایگزینی متن - 'موقعیت' به 'موقعیت') |
|||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
ارتباط ساجیان با حجاز از آنجا آغاز شد که [[متوکل عباسی]] بهسبب خدمات ابوساج، در سال ۲۴۴ه. ق، او را مأمور بازرسی [[راه]] [[مکه]] از مسیر [[کوفه]] کرد و [[سرپرستی]] کوفه و سرزمینهای پیرامون را به او سپردند.<ref>تاریخ طبری، ج٩، ص٢١٠؛ الکامل، ج٧، ص٨۶. البلدان، ص۱۴۵؛ امراء الکوفه، ص۶۴۹-۶۵۱.</ref> [[قصر ابن هبیره]] را [[یزید بن عمر بن هبیره فزاری]]، حکمران [[اموی]] [[عهد]] [[مروان بن محمد]]، ساخت<ref>البلدان، ص۱۴۵؛ الاخبار الطوال، ص۳۵۰.</ref> و به [[دلیل]] استقرار [[کارگزاران]] در آن، نقشی مهم در [[مراقبت]] و [[نگهبانی]] از راهها داشت. در رونق این [[ناحیه]] [[کوشش]] شد و باریکه آبی از [[فرات]] به آن کشیدند<ref>البلدان، ص۱۴۵؛ الاعلاق النفیسه، ص۳۰۸-۳۰۹.</ref> شمار منزلگاههای کوفه تا مکه ۳۱ مورد و مسافتش از طریق [[مدینه]] حدود ۸۴۵ میل و از طریق نجد ۷۴۵ میل (حدود ۱۳۰۰کیلومتر) بود. | ارتباط ساجیان با حجاز از آنجا آغاز شد که [[متوکل عباسی]] بهسبب خدمات ابوساج، در سال ۲۴۴ه. ق، او را مأمور بازرسی [[راه]] [[مکه]] از مسیر [[کوفه]] کرد و [[سرپرستی]] کوفه و سرزمینهای پیرامون را به او سپردند.<ref>تاریخ طبری، ج٩، ص٢١٠؛ الکامل، ج٧، ص٨۶. البلدان، ص۱۴۵؛ امراء الکوفه، ص۶۴۹-۶۵۱.</ref> [[قصر ابن هبیره]] را [[یزید بن عمر بن هبیره فزاری]]، حکمران [[اموی]] [[عهد]] [[مروان بن محمد]]، ساخت<ref>البلدان، ص۱۴۵؛ الاخبار الطوال، ص۳۵۰.</ref> و به [[دلیل]] استقرار [[کارگزاران]] در آن، نقشی مهم در [[مراقبت]] و [[نگهبانی]] از راهها داشت. در رونق این [[ناحیه]] [[کوشش]] شد و باریکه آبی از [[فرات]] به آن کشیدند<ref>البلدان، ص۱۴۵؛ الاعلاق النفیسه، ص۳۰۸-۳۰۹.</ref> شمار منزلگاههای کوفه تا مکه ۳۱ مورد و مسافتش از طریق [[مدینه]] حدود ۸۴۵ میل و از طریق نجد ۷۴۵ میل (حدود ۱۳۰۰کیلومتر) بود. | ||
منزلگاه فید ([[منزل]] ۱۵ از ۳۱ منزل) که تقریباً در وسط این راه قرار گرفته بود، بهسبب داشتن | منزلگاه فید ([[منزل]] ۱۵ از ۳۱ منزل) که تقریباً در وسط این راه قرار گرفته بود، بهسبب داشتن موقعیت نظامی مناسب، [[بازار]] و امکانات رفاهی برای [[حاجیان]]، بهعنوان مرکزیتی برای راهداران [[انتخاب]] شده بود و حاجیان، وسایل و کالاهایشان را در این [[شهر]] به [[امانت]] میگذاشتند.<ref>ر. ک: احسن التقاسیم، ص٢۵۴؛ الاعلاق النفیسه، صص١٧۴-١٨٢؛ الملامح الجغرافیه، ص٣١.</ref> از گزارشها برمیآید که ساجیان و [[سپاه]] زیرنظر آنها [[پاسداری]] از منزلگاهها و راهها و بدرقه [[حاجیان]] و کاروان [[عراق]] و رفت و آمدهای این مسیر طولانی را برعهده داشتند؛ | ||
ابوساج در سال ۲۵۱ه. ق در قصر ابن هبیره در ١٢ فرسخی [[بغداد]] مستقر شد که تختگاه راهداران محسوب میشد<ref> البلدان، ص۱۴۵؛ امراء الکوفه، ص۶۴٩-۶۵١.</ref> و با سپاه زیر نظرش به [[مراقبت]] و [[نگهبانی]] از این مسیر طولانی [[راه]] [[حج]] مشغول گردید. ابوساج در همین سال چند بار با تُرکها جنگید و سرکرده آنها، بایکباک، را که مایه [[ناامنی]] شده بود، همراه گروهی از [[ترکها]] کشت و شماری را [[اسیر]] کرد<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۳۲۷-۳۳۳؛ تجارب الامم، ج۴، ص۳۵۳؛ الکامل، ج۷، ص۱۵۷.</ref> و باقیمانده ترکها و [[مغربیان]] را از عراق بیرون راند<ref> تجارب الامم، ج۴، ص۳۵۴؛ الکامل، ج۷، ص۱۶۸.</ref> گویا در همین سال در بازگشت از [[مکه]]، ۳۶ نفر از [[اعراب]] [[راهزن]] را که مزاحم [[امنیت]] حاجیان شده بودند، دستگیر کرد و آنها را روانه [[زندان]] بغداد کرد<ref>امراء الکوفه، ص۶۴۹.</ref>.<ref>[[علی احمدی میرآقا|احمدی میرآقا، علی]]، [[بنیساج (مقاله)|مقاله «بنیساج»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴.</ref> | ابوساج در سال ۲۵۱ه. ق در قصر ابن هبیره در ١٢ فرسخی [[بغداد]] مستقر شد که تختگاه راهداران محسوب میشد<ref> البلدان، ص۱۴۵؛ امراء الکوفه، ص۶۴٩-۶۵١.</ref> و با سپاه زیر نظرش به [[مراقبت]] و [[نگهبانی]] از این مسیر طولانی [[راه]] [[حج]] مشغول گردید. ابوساج در همین سال چند بار با تُرکها جنگید و سرکرده آنها، بایکباک، را که مایه [[ناامنی]] شده بود، همراه گروهی از [[ترکها]] کشت و شماری را [[اسیر]] کرد<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۳۲۷-۳۳۳؛ تجارب الامم، ج۴، ص۳۵۳؛ الکامل، ج۷، ص۱۵۷.</ref> و باقیمانده ترکها و [[مغربیان]] را از عراق بیرون راند<ref> تجارب الامم، ج۴، ص۳۵۴؛ الکامل، ج۷، ص۱۶۸.</ref> گویا در همین سال در بازگشت از [[مکه]]، ۳۶ نفر از [[اعراب]] [[راهزن]] را که مزاحم [[امنیت]] حاجیان شده بودند، دستگیر کرد و آنها را روانه [[زندان]] بغداد کرد<ref>امراء الکوفه، ص۶۴۹.</ref>.<ref>[[علی احمدی میرآقا|احمدی میرآقا، علی]]، [[بنیساج (مقاله)|مقاله «بنیساج»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴.</ref> | ||
==پاسداری از راه [[کوفه]] تا [[حجاز]]== | ==پاسداری از راه [[کوفه]] تا [[حجاز]]== | ||
ابوساج پس از [[خلافت]] یافتن [[معتز]] در ۲۵۲ق. موقعیتی [[استوار]] یافت و [[فرمان]] [[حکومت]] سواد، کناره رود [[فرات]]، را گرفت<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۳۵۳؛ الکامل، ج۷، ص۱۶۸.</ref> و مأمور پاسداری از راه کوفه تا حجاز شد؛ ابوساج در انجام مأموریت راهداری مکه سیاستهای اجرایی ویژه بهکار بست. او در هر منطقه [[فرماندهی]] با نیروی کافی مستقر کرد. یک تن را به [[انبار]] و فردی دیگر را به کوفه فرستاد و کسانی را روانه قصر ابنهبیره نمود و همراه این [[فرماندهان]]، نظامیانی برای انجام ماموریت فرستاد. از سوی دیگر، ابوساج دستهای نظامی، سواره و پیاده، برای بررسی قلمرو و | ابوساج پس از [[خلافت]] یافتن [[معتز]] در ۲۵۲ق. موقعیتی [[استوار]] یافت و [[فرمان]] [[حکومت]] سواد، کناره رود [[فرات]]، را گرفت<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۳۵۳؛ الکامل، ج۷، ص۱۶۸.</ref> و مأمور پاسداری از راه کوفه تا حجاز شد؛ ابوساج در انجام مأموریت راهداری مکه سیاستهای اجرایی ویژه بهکار بست. او در هر منطقه [[فرماندهی]] با نیروی کافی مستقر کرد. یک تن را به [[انبار]] و فردی دیگر را به کوفه فرستاد و کسانی را روانه قصر ابنهبیره نمود و همراه این [[فرماندهان]]، نظامیانی برای انجام ماموریت فرستاد. از سوی دیگر، ابوساج دستهای نظامی، سواره و پیاده، برای بررسی قلمرو و موقعیت راهها و بیرون راندن [[راهزنان]] [[تعیین]] کرد<ref>نک: تجارب الامم، ج۴، ص۳۴۷-۳۴۹.</ref> به گزارش [[طبری]]، ابوساج برای ایجاد امنیت در راهها، دستههای ویژه کوچک سامان داد و آنها را مامور بازرسی راهها و منزلگاهها کرد<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۳۵۳.</ref> سپس خود به بغداد آمد و در آن [[شهر]] با گروهی از طالبیان به سرکردگی [[ابوهاشم جعفری]] که قصد رفتن بهکوفه داشت، روبهرو گشت و مانع [[سفر]] آنها شد.[[سیاست]] دیگر ابوساج در [[مراقبت]] از [[راه]] [[کوفه]] تا [[مکه]]، [[شناسایی]] و جلب گروههای مشکوک بود <ref>الکامل، ج۷، ص۱۶۸.</ref>.<ref>[[علی احمدی میرآقا|احمدی میرآقا، علی]]، [[بنیساج (مقاله)|مقاله «بنیساج»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴.</ref> | ||
==دور کردن ابوساج از مرکز [[خلافت]]== | ==دور کردن ابوساج از مرکز [[خلافت]]== | ||