تسلیم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

*هم‌چنین فی قوله تعالی: {{متن قرآن|وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا}}، فرموده: هنگامی که [[مؤمنان]]، [[لشکریان]] [[احزاب]] را دیدند، نه تنها تزلزلی به [[دل]] [[راه]] ندادند، بلکه گفتند این همان است که [[خدا]] و رسولش به ما [[وعده]] فرموده و طلایه آن آشکار گشته و [[خدا]] و رسولش راست گفته‌اند، و این ماجرا جز به [[ایمان]] و [[تسلیم]] آنها چیزی نیفزود. این کدام [[وعده]] بود که [[پیامبر]]{{صل}} [[وعده]] داده بود؟ بعضی گفته‌اند: این گفته اشاره به سخنی است که قبلاً [[پیامبر]]{{صل}} گفته بود: که به زودی [[قبایل عرب]] و [[دشمنان]] مختلف شما دست به دست هم می‌دهند و به سراغ شما میآیند، اما بدانید سرانجام [[پیروزی]] با شماست. [[مؤمنان]] هنگامی که [[هجوم]] "احزاب" را [[مشاهده]] کردند، [[یقین]] پیدا کردند که این، همان [[وعده]] [[پیامبر]]{{صل}} است، گفتند: اکنون که قسمت اوّل [[وعده]] به وقوع پیوسته، قسمت دوّم؛ یعنی [[پیروزی]] نیز مسلماً به دنبال آن است، لذا بر [[ایمان]] و تسلیمشان افزود. دیگر اینکه [[خداوند]] در [[آیه]] {{متن قرآن|أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ}}<ref>«آیا گمان می‌کنید به بهشت در خواهید آمد با آنکه هنوز داستان کسانی که پیش از شما (در) گذشتند بر سر شما نیامده است؟ به آنان سختی و رنج رسید و لرزانده  شدند تا جایی که پیامبر و مؤمنان همراه وی می‌گفتند: یاری خداوند کی در می‌رسد؟ آگاه باشید که یاری خداوند نزدیک است» سوره بقره، آیه ۲۱۴.</ref> به [[مسلمانان]] فرموده بود که: آیا [[گمان]] می‌کنید به [[سادگی]] وارد [[بهشت]] خواهید شد بی‌آن‌که حوادثی هم‌چون حوادث گذشتگان برای شما رخ دهد؟ همان‌ها که گرفتار ناراحتی‌های شدید شدند و آن چنان عرصه بر آنان تنگ شد که گفتند: [[یاری]] [[خدا]] کجاست؟ خلاصه اینکه به آنها گفته شده بود که شما در بوته‌های [[آزمایش]] ما، به [[سختی]] آزموده خواهید شد، و آنها با [[مشاهده]] [[احزاب]] متوجه [[صدق]] گفتار [[خدا]] و [[پیامبر]]{{صل}} شدند و بر ایمانشان افزود. البته، این دو [[تفسیر]] با هم منافاتی ندارد، مخصوصاً با توجه به اینکه یکی در اصل [[وعده خدا]]، و دیگری عده [[پیامبر]]{{صل}} است و این دو در [[آیه]] مورد بحث، با هم آمده، جمع میان این دو کاملاً مناسب به نظر می‌رسد<ref>تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۲۴۴.</ref>.