شجاعت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

*برخی [[شجاعت]] را از اصول چهارگانه [[علم اخلاق]] و قسیم [[حکمت]]، [[عدالت]] و [[عفّت]] دانسته‌اند<ref> نک: تسع رسائل فی الحکمه، ص۱۵۲؛ رسائل الشجرة الالهیه، ص۴۷۹ - ۴۸۰.</ref>، چنان‌که در برخی [[روایات]]، [[شجاعت]] به [[عزت]]، [[زینت]]، کمکی همراه، فضیلتی آشکار، و در مقابل، [[ترس]] ([[جبن]]) به [[عیب]] و ذلتی آشکار [[تفسیر]] شده است<ref>غررالحکم، ص۲۱، ۳۸، ۸۷، ۸۱۶؛ عیون الحکم، ص۲۵.</ref>. [[شجاعت]] معنایی گسترده دارد و افزون بر [[دلاوری]] در میدان [[نبرد]]، [[شجاعت]] در [[سیاست]]، [[شجاعت]] در مسائل [[علمی]] و ابراز دیدگاه‌های جدید منطقی و نوآوری‌ها، [[شجاعت]] در [[داوری]] و... شاخه‌هایی از آن‌اند، چنان‌که در برخی [[روایات]]، [[صبر]]<ref> نک: تحف العقول، ص۲۰۲؛ بحار الانوار، ج۶۶، ص۴۰۹؛ ج۷۰، ص۱۶۰.</ref>، [[سخاوت]]<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۲۳۶.</ref> و... گونه‌هایی از [[شجاعت]] دانسته شده‌اند و [[راستگویی]] را همراه [[شجاعت]] و [[دروغگویی]] را همراه [[ترس]] دانسته است<ref>عیون الحکم، ص۴۱۷؛ بحار الانوار، ج۶۵، ص۳۷۳.</ref><ref>[[حسین علی یوسف‌زاده|یوسف‌زاده، حسین علی]]،[[شجاعت ۲ (مقاله)|مقاله «شجاعت»]]،[[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶.</ref>