مقام امام: تفاوت میان نسخه‌ها

*اما صد افسوس که در طول [[تاریخ]]، اغلب [[آدمیان]] به [[دلایل]] گوناگون، در عین [[فقر]] و [[نیاز]]، خود را از سرچشمه [[فیض]] و معدن [[نعمت]] [[محروم]] ساختند؛ گاه از سر [[جهل]] و زمانی از سر [[هوای نفس]] و برهه‌ای دیگر از سر [[حسادت]] یا [[عداوت]]، به ستیزه‌جویی با [[اولیاء]] [[خدا]]{{عم}} برخاستند و این داستان هماره در ادوار مختلف تکرار شد؛ تا به آنجا که تلاش نمودند اصل این [[اندیشه]] زلال را منهدم، متروک و یا سخیف گردانند و خزف را به جای گوهر به طالبانش قالب کنند؛ به‌گونه‌ای که در نهایت، کس نتواند از آن سرچشمه [[پاک]] و طهور بنوشد. لذا [[دشمنان]] در کنار [[تهدید]] و [[تحقیر]] و [[شکنجه]] و حبس و [[قتل]]، به [[تحریف]] و هدم و حذف آثار و منابع [[ارزشمند]] و [[روایات]] متقن و مستحکم روی آوردند، تا شاید بتوانند [[نور]] [[حق]] را خاموش کنند:{{متن قرآن|يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ}}<ref>«بر آنند که نور خداوند را با دهانهاشان خاموش کنند» سوره صف، آیه ۸.</ref>.

*و البته زهی پروای خام، که [[قادر]] توانا خود بقاء این بنا را تضمین نموده است: {{متن قرآن|وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ}}<ref>«و خداوند کامل‌کننده نور خویش است هر چند کافران نپسندند» سوره صف، آیه ۸.</ref>.

*[[دشمنی]] با این [[اندیشه]] [[ناب]] و مقرون به صواب، از زمان [[رحلت پیامبر اکرم]]{{صل}} اوج گرفت و موجب گردید که با فضاسازی، [[تبلیغ]]، [[تهدید]] و [[تطمیع]] و غیره، [[امیرالمؤمنین]] [[حضرت علی]]{{ع}} را که [[وصیّ]] [[منصوب]] [[الهی]] بود، [[خانه‌نشین]] سازند و در نهایت به [[شهادت]] برسانند. و البته تلاش‌ها فقط به [[غصب]] [[حکومت]] منتهی نگردید و موضوع [[سبّ]] و [[لعن]] مولایمان [[حضرت علی]]{{ع}}، ده‌ها سال پس از [[شهادت]] ایشان بر [[منابر]] و خطبه‌های رسمی غاصبان استمرار داشت؛ تا از این طریق نسل‌های پیاپی از [[اندیشه]] [[ناب]] [[ولایت]] باز مانند. [[شهادت]] یکایک [[امامان شیعه]]{{عم}} نیز کوشش مضاعفی برای هدم [[تفکر]] و [[اندیشه شیعی]] بود که [[تاریخ امامت]] و [[ولایت]] را خون‌بار و گلگون کرده است. در کنار این جنایات سهمگین، [[تحریف]] در [[دین]] نیز پس از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} به طور جدّی و رسمی آغازگشت؛ تا به آنجا که [[کتاب خدا]]، به [[تنهایی]] و بدون مفسّر [[معصوم]]، مبنا و منبع برای [[استنباط]] قرارگرفت و [[فهم]] ناقص بشری برای [[تفسیر]] آن کافی تلقّی گردید و [[شأن]] و [[منزلت]] [[ائمه معصوم]]{{عم}}، همسان با سایرین ترسیم شد و برای برخی دیگر از [[اصحاب پیامبر]]{{صل}}، احادیثی مشابه آنچه در [[شأن]] [[مقام ولایت]] [[علی]]{{ع}} [[نقل]] شده بود، [[جعل]] گردید و باب هم‌آوردی و مقایسه بین [[امام]] [[معصوم]] و [[جایگاه]] رفیع [[امامت]] با انسان‌های معمولی بازگردید. [[غافل]] از آنکه مبنای این [[قیاس]] از اساس [[باطل]] است و تفاوت از [[زمین]] تا [[آسمان]] است.

*در همین راستا، مفهوم [[امامت]] و [[خلافت]] به "[[حکومت دنیوی]]" تعریف گردید و معانی مفردات و مفاهیم [[آیات قرآن]] [[تحریف]] شد و در عین ابقاء الفاظ، تلاش گردید تا مفهوم [[آیات]]، به نفع [[اندیشه]] [[باطل]] مصادره گردد. براین اساس، ملاحظه می‌گردد که معانی واژه‌هایی از قبیل "[[امام]] و [[امامت]]"، "[[ولیّ]] و [[ولایت]]"، "[[خلیفه]] و [[خلافت]] و [[اولی الامر]]"، "[[امین]] و [[امانت الهی]]"، "نعیم و [[نعمت]] [[حقیقی]]"، "[[شهید]] و [[شاهد]] بر [[امّت]]"، "[[امّت]] وسط و [[شفاعت کبری]]" و نظائر آن، با آنچه در [[فرهنگ]] [[زیارت‌نامه‌ها]] و [[روایات]] منقول از حضرات ائمّه [[معصومین]]{{عم}} بیان شده فاصله زیادی دارد.