عصمت: تفاوت میان نسخهها
←منابع
جز (جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار') |
(←منابع) |
||
| خط ۱۳۱: | خط ۱۳۱: | ||
===کارکردهای عصمت برای جامعه=== | ===کارکردهای عصمت برای جامعه=== | ||
===کارکردهای اخروی === | ===کارکردهای اخروی === | ||
==عصمت در فرهنگ مطهر== | |||
معنی عصمت، آن نهایت [[درجه]] [[ایمان]] است. ایمان به هر اندازه که زیادتر باشد [[خدا]] بیشتر به یاد [[انسان]] است<ref>گفتارهای معنوی، ص۸۶.</ref>. [[امام]]، [[مرجع]] قاطعی است که اگر جملهای از او بشنوید نه احتمال [[خطا]] در آن میدهید و نه احتمال [[انحراف]] عمدی که اسمش میشود عصمت<ref>امامت و رهبری، ص۷۳.</ref>. | |||
عصمت، یعنی [[مصونیت]] از [[گناه]] و از [[اشتباه]]؛ یعنی [[پیامبران]] نه تحت تأثیر [[هواهای نفسانی]] قرار میگیرند و [[مرتکب گناه]] میشوند. و نه در کار خود دچار خطا و اشتباه میشوند و عصمت حدّ اعلای قابلیّت [[اعتماد]] را به آنها میدهد<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۱۶۰.</ref>. | |||
===عصمت از گناه=== | |||
عصمت از گناه، یعنی نهایت و کمال ایمان. [[عصمت نسبی]] است یعنی مراتب و درجات دارد<ref>امامت و رهبری، ص۱۷۵.</ref>. اگر درجه ایمان در حدّ [[شهود]] و عیان برسد، به حدّی که [[آدمی]] حالت خود را در حین [[ارتکاب گناه]] حالت شخصی ببیند که میخواهد خود را از [[کوه]] پرت کند و یا زهر کشندهای را بنوشد، در اینجا احتمال [[اختیار]] گناه به صفر میرسد؛ یعنی هرگز به طرف گناه نمیرود. چنین حالی را “عصمت از گناه” مینامیم<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۶۱.</ref>.<ref>محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۵۵۸.</ref> | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
| خط ۱۴۲: | خط ۱۴۹: | ||
# [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|'''فرهنگ شیعه''']] | # [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|'''فرهنگ شیعه''']] | ||
# [[پرونده:10119661.jpg|22px]] [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات علم کلام''']] | # [[پرونده:10119661.jpg|22px]] [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات علم کلام''']] | ||
# [[پرونده:1100662.jpg|22px]] [[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|'''فرهنگ مطهر''']] | |||
{{پایان}} | {{پایان}} | ||