آخرت: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۹۲۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱
خط ۲۴: خط ۲۴:
#هر کاری که [[انسان]] در [[دنیا]] انجام می‌‌دهد به منزلۀ بذری است که می‌‌کارد و در آخرت درو خواهد نمود<ref>{{متن قرآن|مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ }}؛ سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.  
#هر کاری که [[انسان]] در [[دنیا]] انجام می‌‌دهد به منزلۀ بذری است که می‌‌کارد و در آخرت درو خواهد نمود<ref>{{متن قرآن|مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ }}؛ سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.  
#از دیدگاه [[قرآن]] نه تنها انسان که همه [[آفریدگان]] در آخرت [[محشور]] می‌شوند و به [[بندگی خدا]] [[اقرار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن|إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا}}؛ سوره مریم، آیه ۹۳.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.
#از دیدگاه [[قرآن]] نه تنها انسان که همه [[آفریدگان]] در آخرت [[محشور]] می‌شوند و به [[بندگی خدا]] [[اقرار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن|إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا}}؛ سوره مریم، آیه ۹۳.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.
==[[قیامت]] در [[فرهنگ]] [[مطهر]]==
قیامت [[روز]] رسیدگی است، روزی است که [[محکمه]] [[عدل]] تشکیل می‌شود، تنها محکمه عدلی که مربوط به همه [[جهان]] است<ref>اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۳۹۶.</ref>. [[قرآن]] از آن جهت [[نظام]] [[موت]] و [[حیات]] روی [[زمین]] را مثال می‌آورد که ما آن را به عنوان نمونه کوچکی از یک حیات کلّی‌تر بشناسیم و در کار قیامت استبعاد نکنیم و آن را خارج از مجموعه [[نظامات]] و [[سنن]] [[آفرینش]] ندانیم. [[قرآن کریم]] می‌گوید “قیامت [[تجدید]] حیات است و تجدید حیات چیزی است که نمونه کوچک آن را در روی زمین می‌بینیم. در [[حدیث]] است که [[پیغمبر اکرم]] می‌فرمود: {{متن حدیث|إذا رأیتم الربیع فأکثروا ذکر النشور}}. هر وقت [[بهار]] را دیدید بسیار از قیامت یاد کنید<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۵۲۸.</ref>.
===قیامت کبری===
مرحله دوم حیات جاوید، قیامت کبری است. قیامت کبری بر خلاف [[عالم برزخ]] که مربوط به فرد است و هر فردی بلافاصله وارد عالم برزخ می‌گردد، مربوط است به جمع، یعنی به همه افراد و همه عالم؛ حادثه‌ای است که همه اشیاء و همه [[انسان‌ها]] را در برمی گیرد و واقعه‌ای است که برای کل جهان رخ می‌دهد؛ کل جهان وارد مرحله‌ای جدید و حیات جدید و نظام جدید می‌گردد. قرآن کریم که ما را از حادثه بزرگ قیامت [[آگاه]] کرده است، [[ظهور]] این حادثه بزرگ را مقارن با خاموش شدن [[ستارگان]]، بی‌فروغ شدن [[خورشید]]، خشک شدن دریاها، هموار شدن ناهمواری‌ها، متلاشی شدن کوه‌ها و پیدایش لرزش‌ها و غرّش‌های عالم‌گیر و دگرگونی‌ها و انقلاب‌های [[عظیم]] و بی‌مانند بیان کرده است. مطابق آنچه از قرآن کریم استفاده می‌شود تمامی عالم به سوی انهدام و خرابی می‌رود و همه چیز نابود می‌شود و بار دیگر جهان نوسازی می‌شود و تولّدی دیگر می‌یابد و با [[قوانین]] و نظامات دیگر که با قوانین و نظامات فعلی جهان تفاوت‌های اساسی دارد، ادامه می‌یابد و برای همیشه باقی می‌ماند<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۵۱۹.</ref>.


==منابع==
==منابع==
۸۰٬۱۲۹

ویرایش