بغی در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۹: خط ۹:
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


'''[[بغی]]''' و [[باغی]] یعنی طلب توأم با [[تجاوز]] از حد که در [[فقه سیاسی]] یعنی کسی که بر [[امام]] و پیشوای [[عادل]] مسلحانه [[خروج]] کند.  
'''بغی''' در اصطلاح به معنای [[شورش بر امام]] و [[خروج بر دولت اسلامی]] است. به همین دلیل، اصطلاح [[باغی]] در [[فقه سیاسی]] بر کسی که بر [[امام]] و [[پیشوای عادل]] مسلحانه [[خروج]] کند اطلاق شده است.  


==معناشناسی بغی==
==معناشناسی بغی==
خط ۱۵: خط ۱۵:
[[بغی]] در لغت به‌معنای طلب توأم با [[تجاوز]] از حد است<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۱۳۶.</ref> و در دو معنا به کار رفته است:
[[بغی]] در لغت به‌معنای طلب توأم با [[تجاوز]] از حد است<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۱۳۶.</ref> و در دو معنا به کار رفته است:
#طلب، درخواست. از این ماده "بُغیه" به معنای [[حاجت]] و "ابتغاء" به معنای طلب‌ کردن استعمال شده است.
#طلب، درخواست. از این ماده "بُغیه" به معنای [[حاجت]] و "ابتغاء" به معنای طلب‌ کردن استعمال شده است.
#[[تجاوز]]، [[تعدی]]، [[عصیان]] و [[سرکشی]]. مشتق از این ماده "باغی" و "فرقه باغیه" به معنای شورشگری و [[قیام]] علیه [[امام]] [[حقّ]] است و بَغی به عنوان صفت [[زن]] [[فاجر]] و [[فاسق]] استعمال می‌شود<ref>محمود سرمدی، «بغی»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۱، ص۳۷۹.</ref>.
#[[تجاوز]]، [[تعدی]]، [[عصیان]] و [[سرکشی]]. مشتق از این ماده "باغی" و "[[فرقه باغیه]]" به معنای [[شورشگری]] و [[قیام علیه امام حق]] است و بَغی به عنوان صفت [[زن]] [[فاجر]] و [[فاسق]] استعمال می‌شود<ref>محمود سرمدی، «بغی»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۱، ص۳۷۹.</ref>.


===معنای اصطلاحی===
===معنای اصطلاحی===
۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش