تبوک در قرآن: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'محل' به 'محل'
جز (جایگزینی متن - 'محل' به 'محل') |
|||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
[[سرزمین]] [[تبوک]] که بطلیموس آن را "تابوا" خوانده،<ref>ر. ک: المفصل، ج۴، ص۲۵۱.</ref> در شمالیترین نقطه شبه [[جزیره عربستان]] و بین منطقه [[وادی القری]] ـ در ۶ منزلی [[مدینه]] ـ و منطقه [[شام]] و بین دو [[کوه]] حِسْمی در [[غرب]] و شَرَوْرَی در [[شرق]] واقع است،<ref>معجم البلدان، ج۲، ص۱۴ ـ ۱۵.</ref> چنانکه برخی آن را جزو منطقه [[حجاز]] <ref> وفاء الوفاء، ج۴، ص۱۱۸۴؛ معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۲.</ref> و گروهی آن را بخشی از قلمرو شام <ref>فتوح البلدان، ج۲، ص۱۵؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۶۷؛ التنبیه والاشراف، ص۲۳۰.</ref> میدانند. فاصله تبوک تا مدینه را ۹۰ فرسخ و به تعبیری ۱۲ [[منزل]] و فاصله آن را تا دمشق ۱۱ منزل میدانند،<ref> التنبیه والاشراف، ص۲۳۵؛ معجم البلدان، ج۲، ص۱۴؛ مجمع البحرین، ج۱، ص۲۶۵.</ref> از این رو باید تبوک را در میانه [[راه]] مدینه به [[دمشق]] دانست. | [[سرزمین]] [[تبوک]] که بطلیموس آن را "تابوا" خوانده،<ref>ر. ک: المفصل، ج۴، ص۲۵۱.</ref> در شمالیترین نقطه شبه [[جزیره عربستان]] و بین منطقه [[وادی القری]] ـ در ۶ منزلی [[مدینه]] ـ و منطقه [[شام]] و بین دو [[کوه]] حِسْمی در [[غرب]] و شَرَوْرَی در [[شرق]] واقع است،<ref>معجم البلدان، ج۲، ص۱۴ ـ ۱۵.</ref> چنانکه برخی آن را جزو منطقه [[حجاز]] <ref> وفاء الوفاء، ج۴، ص۱۱۸۴؛ معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۲.</ref> و گروهی آن را بخشی از قلمرو شام <ref>فتوح البلدان، ج۲، ص۱۵؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۶۷؛ التنبیه والاشراف، ص۲۳۰.</ref> میدانند. فاصله تبوک تا مدینه را ۹۰ فرسخ و به تعبیری ۱۲ [[منزل]] و فاصله آن را تا دمشق ۱۱ منزل میدانند،<ref> التنبیه والاشراف، ص۲۳۵؛ معجم البلدان، ج۲، ص۱۴؛ مجمع البحرین، ج۱، ص۲۶۵.</ref> از این رو باید تبوک را در میانه [[راه]] مدینه به [[دمشق]] دانست. | ||
سرزمین [[حِجْر]] که [[مسکن]] [[قوم ثمود]] بود، در جنوب تبوک، و مَدْین که [[اصحاب]] ایکه، یعنی [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} در آن بودند، در موازات تبوک قرار دارند.<ref>وفاءالوفاء، ج۴، ص۱۱۸۶؛ معجم البلدان، ج۱، ص۲۹۱؛ ج۲، ص۱۴.</ref> البته برخی تبوک را همان [[مدین]] میدانند. یاقوت این نظر را [[ضعیف]] میشمارد.<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۹۱.</ref> تبوک | سرزمین [[حِجْر]] که [[مسکن]] [[قوم ثمود]] بود، در جنوب تبوک، و مَدْین که [[اصحاب]] ایکه، یعنی [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} در آن بودند، در موازات تبوک قرار دارند.<ref>وفاءالوفاء، ج۴، ص۱۱۸۶؛ معجم البلدان، ج۱، ص۲۹۱؛ ج۲، ص۱۴.</ref> البته برخی تبوک را همان [[مدین]] میدانند. یاقوت این نظر را [[ضعیف]] میشمارد.<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۹۱.</ref> تبوک محل اسکان [[اعراب]] [[قحطانی]] ـ اعراب جنوبی ـ و [[مسیحی]] بنی عُذره ـ از زیرمجموعههای [[قضاعه]] ـ بود.<ref>معجم البلدان، ج۲، ص۱۴.</ref> در [[منابع اسلامی]] آمده که نام تبوک برگرفته از نام برکه آبی در آن منطقه است، چنانکه منابع لغوی نیز همین انتساب را منشأ نامگذاری [[غزوه تبوک]] به این نام دانستهاند.<ref>الصحاح، ج۴، ص۱۵۷۷؛ النهایة، ج۱، ص۱۶۰؛ معجم ما استعجم، ج۱، ص۳۰۳.</ref><ref>[[سید علی خیرخواه علوی|خیرخواه علوی، سید علی]]، [[تبوک (مقاله)|مقاله «تبوک»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۷.</ref> | ||
==[[علل]] و انگیزههای شکلگیری غزوه تبوک== | ==[[علل]] و انگیزههای شکلگیری غزوه تبوک== | ||