پرش به محتوا

مثل: تفاوت میان نسخه‌ها

۸۲۰ بایت حذف‌شده ،  ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۳
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +))
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[مثل در قرآن]] - [[مثل در معارف دعا و زیارات]] - [[مثل در معارف و سیره سجادی]]| پرسش مرتبط  = }}


{{امامت}}
== مقدمه ==
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مثل در قرآن]] | [[مثل در حدیث]] | [[مثل در اخلاق اسلامی]] | [[مثل در معارف دعا و زیارات]] | [[مثل در معارف و سیره سجادی]] | [[مثل در معارف و سیره رضوی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مثل (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
 
==مقدمه==
[[مَثَل]]، به معنای [[حجت]]، [[دلیل]]، علامت، صفت، حال و سخنی است که با سخن و مطلب دیگر شباهتی دارد و برای روشن کردن آن سخن و مطلب به کار می‌رود. مثل که جمع آن امثال است اقوال مشهوری است که در میان عامّه [[مردم]] رواج دارد. بیشتر موارد استعمال مثل در [[قرآن]] به همین معنا است. [[خداوند]] جریان و حکایتی را می‌آورد و سپس مطلب مورد نظر را با آن [[تطبیق]] می‌نماید. در واقع مثل برای تفهیم است. قرآن می‌گوید: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ * تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ}}<ref>«آیا درنیافته‌ای که خداوند چگونه به کلمه‌ای پاک مثل می‌زند که همگون درختی پاک است، ریشه‌اش پابرجاست و شاخه‌اش سر بر آسمان دارد * به اذن پروردگارش هر دم بر خود را می‌دهد و خداوند مثل‌ها را برای مردم می‌زند باشد که پند گیرند» سوره ابراهیم، آیه ۲۴-۲۵.</ref>.
[[مَثَل]]، به معنای [[حجت]]، [[دلیل]]، علامت، صفت، حال و سخنی است که با سخن و مطلب دیگر شباهتی دارد و برای روشن کردن آن سخن و مطلب به کار می‌رود. مثل که جمع آن امثال است اقوال مشهوری است که در میان عامّه [[مردم]] رواج دارد. بیشتر موارد استعمال مثل در [[قرآن]] به همین معنا است. [[خداوند]] جریان و حکایتی را می‌آورد و سپس مطلب مورد نظر را با آن [[تطبیق]] می‌نماید. در واقع مثل برای تفهیم است. قرآن می‌گوید: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ * تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ}}<ref>«آیا درنیافته‌ای که خداوند چگونه به کلمه‌ای پاک مثل می‌زند که همگون درختی پاک است، ریشه‌اش پابرجاست و شاخه‌اش سر بر آسمان دارد * به اذن پروردگارش هر دم بر خود را می‌دهد و خداوند مثل‌ها را برای مردم می‌زند باشد که پند گیرند» سوره ابراهیم، آیه ۲۴-۲۵.</ref>.
[[امام سجاد]]{{ع}} در [[دعای ختم قرآن]] چنین عرض می‌کند: {{متن حدیث|وَ اجْعَلِ الْقُرْآنَ لَنَا... حَتَّى تُوصِلَ‏ إِلَى‏ قُلُوبِنَا فَهْمَ عَجَائِبِهِ، وَ زَوَاجِرَ أَمْثَالِهِ...}}<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>؛ «قرآن را در [[تاریکی]] [[شب]] مونس ما قرار ده و در برابر کشش‌ها و گرایش‌های [[شیطان]] و خاطرات وسوسه‌انگیز [[نگهبان]] ما قرار ده... تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشداردهنده آن - که کوه‌های سخت از [[تحمل]] آن ناتوانند - به دل‌های ما [[راه]] یابد».
آنچه که [[حضرت]] فرمود بیانگر اهمیت و [[جایگاه]] والای مثل‌های [[قرآنی]] است که [[شایسته]] اهتمام ویژه از سوی خوانندگان قرآن است.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم، قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی: مفردات الفاظ القرآن، حسین‌بن‌محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «مثل»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۲.</ref>


== جستارهای وابسته ==
[[امام سجاد]] {{ع}} در [[دعای ختم قرآن]] چنین عرض می‌کند: {{متن حدیث|وَ اجْعَلِ الْقُرْآنَ لَنَا... حَتَّى تُوصِلَ‏ إِلَى‏ قُلُوبِنَا فَهْمَ عَجَائِبِهِ، وَ زَوَاجِرَ أَمْثَالِهِ...}}<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>؛ «قرآن را در [[تاریکی]] [[شب]] مونس ما قرار ده و در برابر کشش‌ها و گرایش‌های [[شیطان]] و خاطرات وسوسه‌انگیز [[نگهبان]] ما قرار ده... تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشداردهنده آن - که کوه‌های سخت از [[تحمل]] آن ناتوانند - به دل‌های ما [[راه]] یابد». آنچه که [[حضرت]] فرمود بیانگر اهمیت و [[جایگاه]] والای مثل‌های [[قرآنی]] است که [[شایسته]] اهتمام ویژه از سوی خوانندگان قرآن است.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم، قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی: مفردات الفاظ القرآن، حسین‌بن‌محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «مثل»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۲.</ref>


==منابع==
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «مثل»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «مثل»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{پانویس2}}
{{پانویس}}


[[رده:مثل]]
[[رده:مثل]]
[[رده:مدخل]]
۱۱۵٬۳۵۵

ویرایش