آزادی اقلیتها: تفاوت میان نسخهها
←آزادیهای سیاسی اقلیتهای دینی
| خط ۶: | خط ۶: | ||
==آزادیهای سیاسی اقلیتهای دینی== | ==آزادیهای سیاسی اقلیتهای دینی== | ||
[[آزادیهای سیاسی]] [[اقلیتها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودنشان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمیتواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سهگانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیتهای دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند. | |||
ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمیشود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید میکند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمیگزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پستهای میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونتهای آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیتها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} چنین برمیآید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره میکرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار میداد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنانکه [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانتداری]] [[وصف]] کرده است<ref>{{متن قرآن|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بیگمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستادهاند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی میورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمیفروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بیگمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا میداشتند از نعمتهای آسمانی و زمینی برخوردار میشدند؛ برخی از ایشان امتی میانهرو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام میدهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بیگمان یهودیان و مشرکان را دشمنترین مردم به مؤمنان مییابی و نزدیکترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را مییابی که میگویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمیکنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر.ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>. | |||
تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن میتواند زمینهساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که میفرماید: {{متن حدیث|الْإِسْلَامُ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى عَلَيْهِ}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۹۱.</ref> | |||
==آزادی عقیده اقلیتهای دینی== | ==آزادی عقیده اقلیتهای دینی== | ||
==آزادی بیان اقلیتهای دینی== | ==آزادی بیان اقلیتهای دینی== | ||
==آزادی مالکیت اقلیتهای دینی== | ==آزادی مالکیت اقلیتهای دینی== | ||