عاشورا و انتظار: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

فرهنگ [[عاشورا]]، زمینه‌ساز فرهنگ انتظار است. انتظار، ادامه عاشوراست و چشم به راه حسین دیگری نشستن، در کربلایی به وسعت جهان. در زیارت عاشورا، در دو قسمت، از خون خواهی [[امام حسین|حسین]] {{ع}} در رکاب [[امام مهدی]] {{ع}} خبر می‌دهد<ref>مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>.

[[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "یکدیگر را در روز عاشورا، این‌گونه تعزیت دهید: {{متن حدیث|أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَأْرِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ {{عم}}}}<ref>مصباح المتهجد؛ مفاتیح الجنان.</ref>؛ خداوند اجر ما و شما را در مصیبت حسین {{ع}} بزرگ گرداند و ما و شما را از کسانی قرار دهد که به همراه ولی‌اش، [[امام مهدی]] از [[آل محمد]] {{عم}}، طلب خون آن حضرت کرده، به خون‌خواهی او برخیزیم. پاره‌ای روایات، عاشورا را روز ظهور [[حضرت مهدی]] {{ع}} ذکر کرده‌اند<ref>غیبة طوسی، ص ۲۷۴.</ref>.

پس انتظار، انتظار انتقام عاشوراست و یاران مهدی {{ع}} همه عاشورایی‌اند. کسانی می‌توانند در رکاب مهدی {{ع}} باشند و امام حق را یاری رسانند که در مکتب عاشورا، آبدیده شده و معیار جنگ و صلح را از او آموخته باشند که حسین {{ع}}، خود معیار سلم و حرب و تولّا و تبرّاست<ref>عاشورا و انتظار، پورسید آقایی، ص ۴۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۷۸.</ref>

== منابع ==

{{منابع}}

{{پایان منابع}}

 

{{پانویس}}