خشم در خانواده: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[خشم]] و [[عصبانیت]] در محیط خانواده==

خشم و عصبانیت در [[خانواده]] از زشت‌ترین و نکوهیده‌ترین بدرفتاری‌ها است؛ چیزی که [[زندگی]] را تیره و تار، و [[روابط]] [[زناشویی]] را غمبار، و [[دوستی‌ها]] را به [[دشمنی]]، و نزدیکی‌ها را به دوری تبدیل می‌کند. [[خشم]] و [[عصبانیت]] در خانواده شعله‌ای از [[آتش]] درون است که [[آدمی]] را از سنخ [[شیطان]] می‌سازد و این آتش پیش از سرایت به هرکس دیگر خود آتش‌افروز را تباه می‌نماید.

به منظور درمان [[خشم]] و [[عصبانیت]] باید اسباب و عوامل آن را [[شناخت]] و به حل و رفع و ریشه کن کردن آنها پرداخت؛ اسباب و عوامل: درونی و بیرونی، فردی و [[اجتماعی]]، [[فرهنگی]] و [[اقتصادی]]، [[تربیتی]] و [[خانوادگی]] و... همچنین با در نظر آوردن و یاد کردن پیوسته خوبی‌های [[همسر]]، فداکاری‌های او، زحمات وی، [[تعهد]] همسری، سفارش‌های [[الهی]] و [[راه و رسم نبوی]] می‌توان خشم و عصبانیت را فرونهاد و بدان میدان نداد. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در سفارشی والا فرموده است: {{متن حدیث|لَا يَفْرَكُ‏ مُؤْمِنٌ‏ مُؤْمِنَةً، إِنْ كَرِهَ مِنْهَا خُلُقَاً رَضِيَ مِنْهَا آخَرَ}}<ref>«هیچ مرد مؤمنی نسبت به همسر مؤمن خویش خشم نمی‌گیرد و از او متنفر نمی‌شود، زیرا اگر از یکی از خلقیات او ناخوشایند باشد، از اخلاق دیگرش خشنود باشد». أبوعوّانة یعقوب بن اسحاق الاسفرائنی، مسند أبی عوانة، تحقیق ایمن بن عارف الدمشقی، الطبعة الاولی، دارالمعرفة، بیروت، ۱۴۱۹ ق. ج۳، ص۱۴۱؛ ضیاء الدین أبوعبد عبدالله محمد بن عبدالواحد المقدسی، السنن و الاحکام عن المصطفی علیه أفضل الصلاة و السلام، تحقیق أبوعبدالله حسین بن عکاشة، الطبعة الاولی، دار ماجد عسیری، جدة، ۱۴۲۵ ق. ج۵، ص۲۱۸.</ref>.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۳۵۷.</ref>