ابوجعید: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، ج۷، ص۶۵.</ref> او را در بخش سوم کتاب خود آورده است و می‌گوید: [[رسول خدا]]{{صل}} را [[درک]] کرده است. وی که [[اهل]] [[حمص]] بود، در رابط با [[رومیان]] از ایشان [[جفا]] دیده بود. و به همین دلیل در [[جنگ یرموک]] در صف [[مسلمانان]] شرکت و مسلمانان را به [[حمله]] شبانه [[تشویق]] کرد. مسلمانان با او [[همراهی]] کرده، به [[دشمن]] [[یورش]] بردند که طی آن، بسیاری از رومیان کشته شدند<ref>ابن عساکر، ج۶۶، ص۱۱۸؛ ابن حجر، ج۷، ص۶۵.</ref>. [[ابوعبیده جراح]] در نامه‌ای به [[عمر]] پس از [[پیروزی]] [[یرموک]] نوشت: ابوجعید نامی از اهل حمص با [[فریب]] و خدعه‌ای که بر [[ضد]] رومیان به کار برد، توانست شمار بسیاری از رومیان را در ناقوصة <ref>میان ناقوسه و یرموک چهار فرسخ است.</ref> به [[هلاکت]] برساند<ref>ابن اعثم، ترجمه فتوح، ص۱۴۶. در متن عربی فتوح این عبارت موجود نیست. مصحح ترجمه فتوح به نقل از حاشیه چاپ سنگی فتوح نوشته است: حکایت خدعه ابوالجعید به سبب ظلم شنیعی است که از ملت خود دیده بود. کمر انتقام بر میان بسته و زیاده از هشتاد هزار نفر را به انتقام زن و فرزند خود به هلاکت رسانید: الفتوح، ترجمه، ص۹۵۵.</ref>.

[[ابن اعثم]]<ref>فتوح، ج۱، ص۲۲۷.</ref> همچنین از ابوجعید نامی نام می‌برد که از مستعربه بود و در [[صلح]] [[بیت المقدس]]، از طرف رومیان با عمر براساس پرداخت [[جزیه]] و ماندن در [[شهر]] صلح کرد<ref>مصحح البدایة و النهایه، ابن کثیر، ج۷، ص۶۶، در پاورقی به نقل از فتوح الشام ازدی، ص۳۵۴، نام فرمانده لشکر ایلیاء را که برای صلح آمد، ابن الجعید نوشته است.</ref> که احتمال یکی بودن وی با فردی که در [[جنگ]] ناقوصه نقش ایفا کرد، وجود دارد؛ زیرا ابوجعید که به او از سوی [[رومیان]] [[ستم]] شده بود، پیش از این در جنگ به کمک [[مسلمانان]] شتافته بود.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوجعید»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۲۱۴-۲۱۵.</ref>