خاتم‌بخشی: تفاوت میان نسخه‌ها

"انفاق انگشتر" در حال [[نماز]] به [[فقیر]] که از سوی [[امام علی]]{{ع}} انجام گرفت، نزول [[آیه ولایت]] را درپی داشت: {{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}}<ref>سوره مائده، آیه ۵۵.</ref>. روز ۲۴ ذی‌حجّه، فقیری به [[مسجد]] [[پیامبر]] آمده، تقاضای کمک کرد. کسی کمک نکرد. [[امام علی|علی]]{{ع}} که در حال [[نماز]] بود، به او اشاره کرد، وی جلو آمد و انگشتر را از دست [[امام علی|امیر المؤمنین]] بیرون آورد.

 

آیه‌ای که در این مورد نازل شد، پس از [[خدا]] و [[رسول]]، کسی را [[ولیّ]] و [[سرپرست مؤمنان]] معرفی کرد که [[نماز]] می‌خواند و در حال [[رکوع]]، [[زکات]] و [[صدقه]] می‌دهد<ref>الغدیر، ج ۲ ص ۵۲</ref>. مصداق این [[آیه]] کسی جز [[امام علی|علی]]{{ع}} نبود. راویان متعدد این داستان، نزول [[آیۀ ولایت]] را در [[شأن]] [[انفاق]] [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}}ذکر کرده‌اند. نزول [[آیه]] و [[ستایش]] از این [[انفاق]]، نه به خاطر گرانی قیمت انگشتر، بلکه به خاطر [[اخلاص]] آن حضرت در [[انفاق]] بود. این حادثه علاوه بر آنکه [[فضیلت]] مهمّی از [[فضایل]] [[امام علی|علی]]{{ع}} را بیان کرده، [[سبب نزول]] یکی از روشن‌ترین [[آیات]] مربوط به [[امامت]] و [[ولایت]] شد که پیوسته به آن استشهاد شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۳۹.</ref>.