←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{علم معصوم}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-s...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
«راسخون» جمع «[[راسخ]]» و به معنای ثابت و مستقر در مکانی است<ref>کتاب العین، ج۴، ص۱۹۶.</ref>. کتابهای لغت رابطه تنگاتنگی میان راسخ و ثابت برقرار کردهاند؛ تا به آنجاکه آوردهاند: {{عربی|کل ثابت راسخ}}<ref>معجم مقاییس اللغة (ط، مکتب الاعلام الإسلامی،۱۴۰۴ ه.ق)، ج۲، ص۳۹۵.</ref>. | |||
در کتاب [[الفروق اللغویة (کتاب)|الفروق اللغویة]] تفاوتی میان [[رسوخ]] و ثبوت بیان شده؛ به این ترتیب که رسوخ، کمال ثبوت و نهایت استقرار و تمکن در یک مکان میباشد. به چیزی مثل تنه درخت یا چوب که روی [[زمین]] قرار گرفته ولی محکم نشده، ثابت بر زمین گفته میشود، ولی راسخ گفته نمیشود؛ اما به استقرار اشیا سنگین و ریشهدار مثل کوهها بر روی زمین، رسوخ گفته میشود. بنابراین، «کل راسخ ثابت و لیس کل ثابت راسخ»<ref>الفروق (ط. دار الآفاق الجدیدة، ۱۴۰۰ ه.ق.)، ص۲۴۷.</ref>. | در کتاب [[الفروق اللغویة (کتاب)|الفروق اللغویة]] تفاوتی میان [[رسوخ]] و ثبوت بیان شده؛ به این ترتیب که رسوخ، کمال ثبوت و نهایت استقرار و تمکن در یک مکان میباشد. به چیزی مثل تنه درخت یا چوب که روی [[زمین]] قرار گرفته ولی محکم نشده، ثابت بر زمین گفته میشود، ولی راسخ گفته نمیشود؛ اما به استقرار اشیا سنگین و ریشهدار مثل کوهها بر روی زمین، رسوخ گفته میشود. بنابراین، «کل راسخ ثابت و لیس کل ثابت راسخ»<ref>الفروق (ط. دار الآفاق الجدیدة، ۱۴۰۰ ه.ق.)، ص۲۴۷.</ref>. | ||