تحریف‌ناپذیری قرآن در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

در مورد [[تحریف قرآن]] به نقیصه یعنی کاسته شدن [[آیه]] یا آیاتی از [[قرآن‌ کریم]] دیدگاه مشهور میان [[مفسران]] این است که با توجه به ضمانت خود [[قرآن‌ کریم]]، [[ادله]] [[سلامت]] [[قرآن]] از [[تحریف]] مبنی بر اینکه [[خداوند]] [[حافظ]] [[قرآن‌ کریم]] است و نیز با توجه به [[تدابیر]] [[رسول خدا]]{{صل}} در عمومی کردن [[حفظ]]، کتابت و [[قرائت]] [[قرآن‌ کریم]] و نیز انتشار [[قرآن‌ کریم]] در میان [[مسلمانان]] هیچ آیه‌ای از آن کاسته نشده و [[قرآن]] رایج در میان [[مسلمانان]] ـ صرف‌نظر از [[اختلاف]] قرائات ـ تماماً همان [[قرآنی]] است که بر [[رسول خدا]]{{صل}} [[وحی]] شده است، بدون هیچ‌گونه فزونی و [[کاستی]] در [[آیات]]، با این حال وجود برخی [[روایات]] در [[منابع اسلامی]] این دیدگاه مشهور را با آسیب‌ها و چالش‌هایی مواجه ساخته و گاه به [[شبهه]] کاسته شدن [[آیه]] یا آیاتی از [[قرآن‌ کریم]] دامن زده است. در ادامه این [[روایات]] در دو بخش منابع [[اهل سنت]] و [[شیعه]] بررسی می‌شود<ref>[[فتح‌الله نجارزادگان|نجارزادگان، فتح‌الله]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۷، ص۳۰۲ - ۳۳۵.</ref>.

#'''[[تحریف]] [[کلام خدا]] ([[قرآن]])، خارج از قلمرو اختیارات [[پیامبر]]{{صل}}:''' {{متن قرآن|وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ لاَ يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَذَا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاء نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا يُوحَى إِلَيَّ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ}}<ref>و چون آیات روشن ما برای  آنان خوانده شود کسانی که لقای ما را امید نمی‌برند می‌گویند: قرآن دیگری جز این بیاور یا آن را دگرگون کن! بگو: مرا نسزد که از پیش خود آن را دگرگون کنم. من جز از آنچه به من وحی می‌شود پیروی نمی‌کنم؛ بی‌گمان من اگر با پروردگارم نافرمانی کنم از عذاب روزی سترگ می‌هراسم؛ سوره یونس، آیه:۱۵.</ref>.

#'''مصونیّت [[قرآن]] از هرگونه [[تحریف]]:''' {{متن قرآن|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}<ref> بی‌گمان ما خود قرآن را فرو فرستاده‌ایم و به یقین ما نگهبان آن خواهیم بود؛ سوره حجر، آیه: ۹.</ref>، {{متن قرآن|وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِن كِتَابِ رَبِّكَ لا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِ مُلْتَحَدًا}}<ref>و آنچه به تو از کتاب پروردگارت وحی شده است بخوان! برای کلمات او هیچ دگرگون‌کننده‌ای نیست و هرگز جز وی پناهگاهی نخواهی یافت؛ سوره کهف، آیه:۲۷.</ref>، {{متن قرآن|لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ}}<ref> در حال و آینده آن، باطل راه ندارد، فرو فرستاده (خداوند) فرزانه ستوده‌ای است؛ سوره فصلت، آیه:۴۲.</ref>، {{متن قرآن|[[با توجه به آیه ۲۶ و ۲۷ سوره جن غیر از خدا چه کسی از غیب خبر دارد؟ (پرسش)|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ]] فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا لِيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا}}<ref>او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند.جز فرستاده‌ای را که بپسندد که پیش رو و پشت سرش، نگهبانانی می‌گمارد تا معلوم دارد که رسالت‌های پروردگارشان را رسانده‌اند؛ و (خداوند) آنچه را نزد آنهاست، از همه سو فرا می‌گیرد و شمار هر چیز را دارد؛ سوره جن، آیه: ۲۶-۲۸.</ref>، {{متن قرآن|إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }}<ref>گردآوری و خواندن آن با ماست؛ سوره قیامت، آیه:۱۷.</ref>.