نیایش پنجم: تفاوت میان نسخه‌ها

نکته دیگر اینکه [[امام سجاد]]{{ع}} تمام خواسته‌های خود را به [[عطر]] [[صلوات]] می‌آمیزد و بدین وسیله [[ادب]] دیگری از [[آداب دعا کردن]] را به ما [[تعلیم]] می‌دهد. صلوات یعنی اتصال و [[ارتباط]] مستمر با [[پیامبر]]{{صل}} و [[اهل‌بیت]]{{عم}} او؛ همان کسانی که [[الطاف الهی]] به [[برکت]] آنها به ما می‌رسد. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: «هر کس بر من صلوات بفرستد من هم متقابلاً به او درود می‌فرستم»<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۶۸.</ref>.

[[خواندن]] این [[دعا]] [[معرفت]] و [[شناخت]] ما را نسبت به [[خداوند]] بیشتر و عمیق‌تر می‌کند.

[[نیایش پنجم]] شامل پانزده فقره دعا و پانزده صلوات است و این‌گونه به پایان می‌رسد: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ، وَ هُدَاتِكَ الدَّالِّينَ‏ عَلَيْكَ‏، وَ مِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ}}؛ «بار خدایا درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]] و ما را در زمره داعیانی درآور که به تو [[دعوت]] می‌کنند و در شمار راهنمایانی که به تو [[راه]] می‌نمایند و ما را از خاص‌ترین خاصان درگاه خود گردان. یا ارحم الرّاحمین».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۲.</ref>