حر بن یزید ریاحی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
(←مقدمه) |
|||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
در روز عاشورا ناگهان [[تغییر]] مسیر داد و راه [[حق]] را پیدا کرد و از [[سپاه عمر سعد]] خارج شد و تمامی [[مقام]] و [[شئون]] خود را در سپاه عمر سعد کنار گذاشت و به [[حق دست]] از [[دنیا]] و [[خواستههای نفسانی]] شست و با [[علم]] و [[آگاهی]] به این که کشته خواهد شد و در [[خاک]] و [[خون]] خواهد غلطید به [[کاروان امام حسین]]{{ع}} وارد شد و پس از [[توبه]] و [[ندامت]] از [[کردار]] گذشتهاش با کسب اجازه از [[محضر امام]]{{ع}} به میدان رفت و با [[کوفیان]] [[سخن]] گفت و آنان را [[ارشاد]] و [[راهنمایی]] کرد و آنان را از [[رفتار]] [[ناهنجار]] وبی رحمانه شان علیه [[سبط]] [[رسول خدا]]{{صل}} برحذر داشت و [[حسین بن علی]]{{ع}} و همراهانش را به خوبی معرفی نمود، اما سخنانش چون مؤثر نیفتاد با آن [[قوم]] سنگ [[دل]] و [[فریب]] خورده، جنگید و سرانجام به [[شهادت]] رسید و به [[سعادت ابدی]] نایل آمد. | در روز عاشورا ناگهان [[تغییر]] مسیر داد و راه [[حق]] را پیدا کرد و از [[سپاه عمر سعد]] خارج شد و تمامی [[مقام]] و [[شئون]] خود را در سپاه عمر سعد کنار گذاشت و به [[حق دست]] از [[دنیا]] و [[خواستههای نفسانی]] شست و با [[علم]] و [[آگاهی]] به این که کشته خواهد شد و در [[خاک]] و [[خون]] خواهد غلطید به [[کاروان امام حسین]]{{ع}} وارد شد و پس از [[توبه]] و [[ندامت]] از [[کردار]] گذشتهاش با کسب اجازه از [[محضر امام]]{{ع}} به میدان رفت و با [[کوفیان]] [[سخن]] گفت و آنان را [[ارشاد]] و [[راهنمایی]] کرد و آنان را از [[رفتار]] [[ناهنجار]] وبی رحمانه شان علیه [[سبط]] [[رسول خدا]]{{صل}} برحذر داشت و [[حسین بن علی]]{{ع}} و همراهانش را به خوبی معرفی نمود، اما سخنانش چون مؤثر نیفتاد با آن [[قوم]] سنگ [[دل]] و [[فریب]] خورده، جنگید و سرانجام به [[شهادت]] رسید و به [[سعادت ابدی]] نایل آمد. | ||
حُر، نه تنها خود از بزرگان کوفه بود، بلکه [[پدران]] و اجدادش [[نسل]] در نسل چه در [[عصر جاهلیت]] و چه پس از [[اسلام]] همواره افرادی سرشناس و مورد [[تکریم]] بودند، و یکی از اجدادش به نام عتاب، هم ردیف [[نعمان بن بشیر]] فرمانروای کوفه و بلاد دیگر بوده است. پسر عمویش، [[زید بن عمرو بن قیس عتاب]]، معروف به أخوص از [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} و شاعر بوده است<ref>ر.ک: تنقیح المقال، ج۲، ص۲۶۰ و ابصارالعین، ص۱۷۷.</ref>. | |||
هنگامی که [[امام حسین]]{{ع}} به [[دعوت]] کوفیان عازم کوفه بود و [[مسلم بن عقیل]] و بعضی از [[یاران امام]]{{ع}} در [[کوفه]] به [[شهادت]] رسیده بودند؛ [[حر بن یزید]] از طرف [[عبید الله بن زیاد]]، به [[فرماندهی]]، هزار [[نیروی نظامی]] [[منصوب]] شد و به او [[دستور]] داد برای جلوگیری و مقابله با [[کاروان امام حسین]]{{ع}}، جلو راه را بر آنان بگیرد تا نتوانند به کوفه وارد شوند، حُر بدین منظور با هزار سرباز از کوفه خارج شد و به [[مأموریت]] خود عمل کرد<ref>ر.ک: تنقیح المقال، ج۲، ص۲۶۰ و ابصارالعین، ص۱۷۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظمزاده (کتاب)|اصحاب امام حسین]]، ص:۳۸۷-۳۸۸.</ref> | هنگامی که [[امام حسین]]{{ع}} به [[دعوت]] کوفیان عازم کوفه بود و [[مسلم بن عقیل]] و بعضی از [[یاران امام]]{{ع}} در [[کوفه]] به [[شهادت]] رسیده بودند؛ [[حر بن یزید]] از طرف [[عبید الله بن زیاد]]، به [[فرماندهی]]، هزار [[نیروی نظامی]] [[منصوب]] شد و به او [[دستور]] داد برای جلوگیری و مقابله با [[کاروان امام حسین]]{{ع}}، جلو راه را بر آنان بگیرد تا نتوانند به کوفه وارد شوند، حُر بدین منظور با هزار سرباز از کوفه خارج شد و به [[مأموریت]] خود عمل کرد<ref>ر.ک: تنقیح المقال، ج۲، ص۲۶۰ و ابصارالعین، ص۱۷۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظمزاده (کتاب)|اصحاب امام حسین]]، ص:۳۸۷-۳۸۸.</ref> | ||