امارت مؤمنان: تفاوت میان نسخه‌ها

“امیر” برگرفته از مصدر “الإماره” است<ref>ر.ک: محمد بن مکرم بن منظور، لسان‌العرب، ج۴، ص۳۱. </ref> که این مصدر به معنای “ولایت و سرپرستی” می‌باشد<ref>ر.ک: اسماعیل جوهری، صحاح تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۲، ص۵۸۱؛ احمد فیومی، المصباح المنیر، ج۲، ص۲۲.</ref> و به همین [[دلیل]]، [[امیر]] هم به معنای [[صاحب ولایت]] خواهد بود<ref>ر.ک: احمد بن فارس، معجم مقاییس‌اللغه، ج۱، ص۱۳۷.</ref>. واژه‌هایی چون “مَلِک<ref>ر.ک: محمد بن مکرم بن منظور، لسان‌العرب، ج۴، ص۳۱؛ واسطی زبیدی، تاج العروس، ج۶، ص۳۲.</ref>، صاحب امر<ref>ر.ک: اسماعیل جوهری، صحاح تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۲، ص۱۱ ۵۸۱؛ محمد بن مکرم بن منظور، لسان‌العرب، ج۴، ص۲۷.</ref>، امرکننده<ref>ر.ک: محمد بن مکرم بن منظور، لسان‌العرب، ج۴، ص۲۷.</ref> و مسلط<ref>ر.ک: واسطی زبیدی، تاج‌العروس، ج۶، ص۳۳.</ref>“ که در تبیین معنای [[امیر]] ذکر شده‌اند، به همان معنای “صاحب ولایت” برمی‌گردد. بنابراین از بررسی معنای لغوی “امیر” می‌توان معنای “حاکم” را دریافت و “امیرالمؤمنین” نیز به معنای [[حاکم]] بر [[مؤمنان]] خواهد بود.