←اسامی سوره یس
| خط ۵۳: | خط ۵۳: | ||
==اسامی سوره یس== | ==اسامی سوره یس== | ||
برای سوره یس اسامی | برای سوره یس اسامی برشمردهاند: | ||
#حبیب نجار: حبیب نجار یکی از مردان با ایمان بود که در شهر انطاکیه در سرزمین شام و در میان قومی لجوج و طغیانگر میزیست. او پس از پذیرش دعوت پیامبر زمان خویش به دست قوم خود به شهادت رسید. داستان این مرد صالح در آیات ۱۳ - ۳۰ سوره یس بیان شده است. به پاس فداکاری و رشادتهای وی، این سوره به اسم او نامگذاری شده است. | #حبیب نجار: حبیب نجار یکی از مردان با ایمان بود که در شهر انطاکیه در سرزمین شام و در میان قومی لجوج و طغیانگر میزیست. او پس از پذیرش دعوت پیامبر زمان خویش به دست قوم خود به شهادت رسید. داستان این مرد صالح در آیات ۱۳ - ۳۰ سوره یس بیان شده است. به پاس فداکاری و رشادتهای وی، این سوره به اسم او نامگذاری شده است. | ||
#دافعه: این سوره | #دافعه: این سوره هرگونه زشتی معنوی و اخلاقی را از قاری سوره و عمل کننده بهآن دور میسازد؛ لذا «دافعه» نام گرفته است. | ||
# مُعَمَّه: «معمّه» از ریشه «عموم» است و از آن جهت که خیر دنیا و آخرت در این سوره جمع و برای قاری و عامل به آن تضمین شده است، آن را «معمّه» خواندهاند؛ به عبارت دیگر، کسی که با این سوره انس گرفت، مشمول خیر دنیا و آخرت میشود. این نامگذاری برگرفته از فرمایش پیامبر خدا (ص) است که بر فضیلت مضاعف و نهایت عظمت این سوره دلالت دارد و در میان سورههای قرآن از ویژگی و امتیاز خاصی برخوردار است. | # مُعَمَّه: «معمّه» از ریشه «عموم» است و از آن جهت که خیر دنیا و آخرت در این سوره جمع و برای قاری و عامل به آن تضمین شده است، آن را «معمّه» خواندهاند؛ به عبارت دیگر، کسی که با این سوره انس گرفت، مشمول خیر دنیا و آخرت میشود. این نامگذاری برگرفته از فرمایش پیامبر خدا (ص) است که بر فضیلت مضاعف و نهایت عظمت این سوره دلالت دارد و در میان سورههای قرآن از ویژگی و امتیاز خاصی برخوردار است. | ||
#قاضیه: «قاضیه» از ماده «قضی» به معنای | #قاضیه: «قاضیه» از ماده «قضی» به معنای برآوردن حاجت است. سوره یس نیاز انیس، قاری و عامل به قرآن را برآورده میکند؛ به همین علت به آن «قاضیه» نیز گفتهاند؛ چنانچه در حدیث نیز به این نام اشاره شده است. | ||
#قلب قرآن: پیامبر اکرم (ص) فرمودند: | #قلب قرآن: پیامبر اکرم (ص) فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ قَلْباً وَ قَلْبُ اَلْقُرْآنِ يس}}؛ برای هر چیزی قلبی است و قلب قرآن سوره یس است»؛ لذا به این سوره «قلب قرآن» گفتهاند<ref>سخاوی، علی بن محمد، ،جمال القراء و کمال الاقراء،جلد۱،صفحه ۱۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۱۸، صفحه ۳۱۰؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، ۷۲۹ - ۸۱۷ق، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱،صفحه ۳۹۰؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۹۴.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۸۱۱.</ref> | ||
==منابع== | ==منابع== | ||