عزاداری در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{امامت}}

<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

===مرحله هفتم: [[عزاداری]] پس از صفویان===

[[حکومت]] صفوی، پس از دو قرن، به [[ضعف]] و انحطاط‌گرایید و در برابر [[هجوم]] [[اشرف]] افغان، دوام نیاورد و [[سقوط]] کرد و تلاش‌های اندک شاه تهماسب دوم نیز راه به جای [[نبرد]]؛ اما نادر با [[یورش]] بی‌امان، بر اوضاع، چیره شد و مناطق اشغالی را از افغانیان و [[دولت]] [[عثمانی]]، باز پس گرفت و تمامیت ارضی را به [[کشور ایران]]، باز گردانید. نادر، از آغاز سلطنتش به [[انگیزه]] و یا بهانه [[وحدت]] و [[صلح]]، به [[تغییر]] [[فرهنگ دینی]] رایج در [[ایران]] پرداخت و از جمله، عزاداری امام حسین{{ع}} را [[ممنوع]] ساخت و این منع را در منشور موسوم به [[بیانیّه]] مُغان آورد. میرزا [[محمّد]] [[خلیل]] مرعشی صفوی، از تلاش نادر برای زدودن تمام مَظاهر [[شعائر]] [[شیعی]] گزارش می‌دهد. دولت نادر، چندان دوام نیاورد و پس از آن، دولت‌های دیگری (مانند: زندیه و قاجاریه) با گرایش‌های شیعی بر سر کار آمدند و شعائر شیعی، [[احیا]] شد و عزاداری ادامه یافت. پس از [[حاکمیت]] یافتن «قاجاریان»، [[عزاداری]] [[محرّم]]، گسترش یافت و بر کمیت و کیفیت آن، افزوده شد و شیوه‌های عزاداری، اوج گرفت و [[دولت]] مردان نیز در رواج آن کوشیدند و حتّی تکایا و هیئت‌های دولتی به راه انداختند. جز [[ایران]]، در [[عراق]] و [[هند]] نیز عزاداری رواج یافت و [[شیعیان]] در نواحی مختلف [[جهان اسلام]]، به عزاداری می‌پرداختند؛ اما در ایران، پس از آن فراز، فرودی در پیش بود و با [[نفوذ]] [[استعمار]] [[انگلستان]] و حضور عنصر قلدر و [[بی‌باک]] و [[بی‌هویتی]] مانند [[رضاخان]] در رأس حاکمیت، [[ستیز]] با مظاهر [[دینی]] آغاز گردید و عزاداری، یکسر، منع شد. پس از خروج رضاخان از ایران، عزاداری به حالت عادی باز گشت و همچون سده‌های گذشته، رونق یافت. در عراق نیز در [[روزگار]] حاکمیت صدام و [[سلطه]] [[حزب]] [[بعث]]، به‌ویژه در سال‌های پایانی حاکمیت او، عزاداری شیعیان، با مشکل مواجه شد، که البتّه پس از [[سقوط]] او، حالت [[شور و هیجان]] پیشین، به عراق بازگشت. آنچه تا بدین جا آوردیم، نگاهی بود بس گذرا، به [[سیر]] [[تاریخی]] [[عزاداری امام حسین]]{{ع}} در درازنای [[تاریخ]]. از نقش محرّم، [[عاشورا]] و عزاداری در دوران [[انقلاب اسلامی ایران]] و اثرگذاری شگفت آن در [[بیداری]] و [[پیروزی]] [[مردم]] این [[سرزمین]]، سخنی به میان نیاوردیم که داستانی بلند و شایان توجّه دارد و این مجال را فُصحت آن مقال نیست.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۲۸.</ref>

== جستارهای وابسته ==

{{منابع}}

# [[پرونده:13681353.jpg|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]

{{پایان منابع}}