←فضیلت سوره حمد
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
[[روایات]] متعددی از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} درباره سوره حمد نقل شده است، مثل: «فضیلت سوره حمد مانند [[فضیلت]] [[حاملان عرش]] است، هر کس آن را قرائت کند، ثوابی مانند [[ثواب]] حاملان عرش به او داده میشود» و «سوره حمد دو سوم [[قرآن کریم]] است» و «اگر سوره حمد را در یک کفه [[میزان]] و باقی [[سورههای قرآن]] را در کفه دیگر قرار دهند، سوره حمد هفت برابر سنگینتر است» و «هر [[مسلمانی]] که سوره حمد را قرائت نماید، اجری مانند قرائت دو سوم [[قرآن]] به او عطا میشود، و نیز اجری مانند [[صدقه]] بر مردان و [[زنان]] [[مؤمن]] [[عنایت]] میشود». | [[روایات]] متعددی از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} درباره سوره حمد نقل شده است، مثل: «فضیلت سوره حمد مانند [[فضیلت]] [[حاملان عرش]] است، هر کس آن را قرائت کند، ثوابی مانند [[ثواب]] حاملان عرش به او داده میشود» و «سوره حمد دو سوم [[قرآن کریم]] است» و «اگر سوره حمد را در یک کفه [[میزان]] و باقی [[سورههای قرآن]] را در کفه دیگر قرار دهند، سوره حمد هفت برابر سنگینتر است» و «هر [[مسلمانی]] که سوره حمد را قرائت نماید، اجری مانند قرائت دو سوم [[قرآن]] به او عطا میشود، و نیز اجری مانند [[صدقه]] بر مردان و [[زنان]] [[مؤمن]] [[عنایت]] میشود». | ||
[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: | [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: «سوره حمد سورهای است که ابتدایش «حمد» [[خدا]] و وسطش «[[اخلاص]]» و آخرش [[دعا]] است. | ||
[[نجاری]] از [[ابو سعید بن معلی]]، نقل کرده است که وی گفت: [[نماز]] میخواندم که [[پیامبر]]{{صل}} مرا صدا زد. پاسخشان را ندادم. گفتم: ای [[رسول خدا]]! من نماز میخواندم. پیامبر{{صل}} فرمود: مگر [[خداوند]] نفرمود: {{متن قرآن|اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! (ندای) خداوند و پیامبر را هر گاه شما را به چیزی فرا خوانند که به شما زندگی میبخشد پاسخ دهید» سوره انفال، آیه ۲۴.</ref>؟ سپس فرمود: آیا تو را پیش از آنکه از [[مسجد]] خارج شوی، از گرانسنگترین [[سوره]] در قرآن، [[آگاه]] نسازم؟ پس دست مرا گرفت و چون خواستیم که از مسجد بیرون [[رویم]]، گفتم: ای رسول خدا، مگر نگفتید که مرا از گرانسنگترین سوره قرآن آگاهسازی؟ پیامبر فرمود: {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref>، [[سوره فاتحه]] همان سبع المثانی و قرآن عظیمی است که به من داده شده است. | [[نجاری]] از [[ابو سعید بن معلی]]، نقل کرده است که وی گفت: [[نماز]] میخواندم که [[پیامبر]]{{صل}} مرا صدا زد. پاسخشان را ندادم. گفتم: ای [[رسول خدا]]! من نماز میخواندم. پیامبر{{صل}} فرمود: مگر [[خداوند]] نفرمود: {{متن قرآن|اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! (ندای) خداوند و پیامبر را هر گاه شما را به چیزی فرا خوانند که به شما زندگی میبخشد پاسخ دهید» سوره انفال، آیه ۲۴.</ref>؟ سپس فرمود: آیا تو را پیش از آنکه از [[مسجد]] خارج شوی، از گرانسنگترین [[سوره]] در قرآن، [[آگاه]] نسازم؟ پس دست مرا گرفت و چون خواستیم که از مسجد بیرون [[رویم]]، گفتم: ای رسول خدا، مگر نگفتید که مرا از گرانسنگترین سوره قرآن آگاهسازی؟ پیامبر فرمود: {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref>، [[سوره فاتحه]] همان سبع المثانی و قرآن عظیمی است که به من داده شده است. | ||
| خط ۶۱: | خط ۶۱: | ||
از [[سلمة بن محمد]] نقل است که گفت: «از امام صادق{{ع}} شنیدم که فرمود: کسی که سوره حمد، او را [[شفا]] نبخشد، چیزی او را شفا نمیبخشد». | از [[سلمة بن محمد]] نقل است که گفت: «از امام صادق{{ع}} شنیدم که فرمود: کسی که سوره حمد، او را [[شفا]] نبخشد، چیزی او را شفا نمیبخشد». | ||
درباره [[تشویق]] به شفاجویی از سوره | درباره [[تشویق]] به شفاجویی از سوره حمد روایات زیادی وارد شده است که برخی از این روایات عمومی بوده و به استفاده از این سوره برای همه دردها سفارش شده و در برخی از آنها به درمان [[بیماری]] و درد خاصی [[ترغیب]] شده است. | ||
[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: «سوره حمد بر هیچ دردی خوانده نشود مگر اینکه دردش آرام میگیرد». | [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: «سوره حمد بر هیچ دردی خوانده نشود مگر اینکه دردش آرام میگیرد». | ||