پرش به محتوا

ام احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

۲ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۱
جز
جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد)
 
جز (جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن ')
خط ۱۸: خط ۱۸:
۴. بر طبق این [[روایت]] او نخستین کسی است که پس از [[شهادت]] [[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} با امام رضا{{ع}} [[بیعت]] کرده و پای بیعتش ایستاده است. در وصیت‌نامه [[امام کاظم]]{{ع}} تنها نام ام [[احمد]] از میان [[همسران]] آن حضرت برده شده، و در بخشی از آن به عنوان [[شاهد]] این وصیت‌نامه قرار داده شده است. همین مسأله به خوبی نشان‌گر جایگاه ویژه ام احمد نزد [[امام هفتم]] و [[اعتماد]] ایشان به او بوده است<ref>الکافی، ج۱، ص۳۱۷؛ مرآة العقول، ج۳، ص۳۶۳؛ شرح أصول الکافی، مازندرانی، ج۶، ص۱۸۰.</ref>. ام احمد بر طبق وصیت‌نامه‌ای که امام اختیارات اصلی [[اموال]]، [[دختران]] و همسرانش را به امام رضا{{ع}} سپرده، به طور [[قاطع]] از [[حضرت رضا]]{{ع}} در برابر کسانی که با ایشان [[مخالفت]] کرده‌اند، [[دفاع]] کرده و اشاره می‌کند که حضرت موسی بن جعفر{{ع}} پیامدهای این دفاع را برای او [[پیش‌بینی]] کرده است. بر اساس [[تفسیر]] [[علامه مجلسی]] از فقره این وصیت‌نامه که درباره ام احمد است، امام موسی بن جعفر{{ع}} امور مربوط به ام احمد را به امام رضا{{ع}} واگذار کرده است.
۴. بر طبق این [[روایت]] او نخستین کسی است که پس از [[شهادت]] [[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} با امام رضا{{ع}} [[بیعت]] کرده و پای بیعتش ایستاده است. در وصیت‌نامه [[امام کاظم]]{{ع}} تنها نام ام [[احمد]] از میان [[همسران]] آن حضرت برده شده، و در بخشی از آن به عنوان [[شاهد]] این وصیت‌نامه قرار داده شده است. همین مسأله به خوبی نشان‌گر جایگاه ویژه ام احمد نزد [[امام هفتم]] و [[اعتماد]] ایشان به او بوده است<ref>الکافی، ج۱، ص۳۱۷؛ مرآة العقول، ج۳، ص۳۶۳؛ شرح أصول الکافی، مازندرانی، ج۶، ص۱۸۰.</ref>. ام احمد بر طبق وصیت‌نامه‌ای که امام اختیارات اصلی [[اموال]]، [[دختران]] و همسرانش را به امام رضا{{ع}} سپرده، به طور [[قاطع]] از [[حضرت رضا]]{{ع}} در برابر کسانی که با ایشان [[مخالفت]] کرده‌اند، [[دفاع]] کرده و اشاره می‌کند که حضرت موسی بن جعفر{{ع}} پیامدهای این دفاع را برای او [[پیش‌بینی]] کرده است. بر اساس [[تفسیر]] [[علامه مجلسی]] از فقره این وصیت‌نامه که درباره ام احمد است، امام موسی بن جعفر{{ع}} امور مربوط به ام احمد را به امام رضا{{ع}} واگذار کرده است.


گرچه در [[تاریخ]] به طور دقیق نام کسانی که با جناب [[احمد بن موسی]] به [[شیراز]] آمدند، نیامده است، لیکن از قرائن و شواهد به احتمال [[قوی]] به دست می‌آید که ام احمد همراه با فرزندش احمد، [[محمد]] و [[حمزه]] راهی [[ایران]] شد و در همان‌جا ماند و مدفون شد. درباره تاریخ [[وفات]]، چگونگی آن و چند و چون دفنش در شیراز اطلاع دقیقی در دست نداریم. آن‌چه مسلّم است، آن است که کاروان موسویان به [[رهبری]] [[احمد بن موسی]] و یارانش که گروهی از [[فرزندان]] و [[اهل بیت]] [[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} با آنان بودند، راهی [[مرو]] شدند و در راه درگیری خونین میان آنان و [[حاکم]] [[شیراز]] رقم خورد و نتیجه‌اش [[شهادت]] آن بزرگوار و گروهی از یارانش و باقی‌ماندن گروهی دیگر در اطراف و اکناف شیراز شد. علت قوی‌بودن احتمال [[همراهی]] ام [[احمد]] با فرزندانش در این [[سفر]] آن است که اوّلاً بسیار بعید به نظر می‌رسد او پسرانش را در این سفر تنها گذاشته باشد، ثانیاً آن‌که او نخستین کسی بود که با [[حضرت رضا]]{{ع}} [[بیعت]] کرد و او [[امام هشتم]] را، [[معصوم]] و [[خلیفه رسول خدا]] و [[حجت خدا در زمین]] می‌دانست و [[مشتاق]] [[دیدار]] و [[ملاقات]] با آن [[حضرت]] بود، از این‌رو به همراه فرزندان دلاورش به [[ایران]] آمد و در شیراز به همراه کسانی مانند [[محمد]] فرزندش که از [[جنگ]] [[جان]] سالم به سر برده بود همان‌جا ماند تا روحش به [[ملکوت]] اعلی پرواز کرد و در همان‌جا مدفون شد.
گرچه در [[تاریخ]] به طور دقیق نام کسانی که با جناب [[احمد بن موسی]] به [[شیراز]] آمدند، نیامده است، لکن از قرائن و شواهد به احتمال [[قوی]] به دست می‌آید که ام احمد همراه با فرزندش احمد، [[محمد]] و [[حمزه]] راهی [[ایران]] شد و در همان‌جا ماند و مدفون شد. درباره تاریخ [[وفات]]، چگونگی آن و چند و چون دفنش در شیراز اطلاع دقیقی در دست نداریم. آن‌چه مسلّم است، آن است که کاروان موسویان به [[رهبری]] [[احمد بن موسی]] و یارانش که گروهی از [[فرزندان]] و [[اهل بیت]] [[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} با آنان بودند، راهی [[مرو]] شدند و در راه درگیری خونین میان آنان و [[حاکم]] [[شیراز]] رقم خورد و نتیجه‌اش [[شهادت]] آن بزرگوار و گروهی از یارانش و باقی‌ماندن گروهی دیگر در اطراف و اکناف شیراز شد. علت قوی‌بودن احتمال [[همراهی]] ام [[احمد]] با فرزندانش در این [[سفر]] آن است که اوّلاً بسیار بعید به نظر می‌رسد او پسرانش را در این سفر تنها گذاشته باشد، ثانیاً آن‌که او نخستین کسی بود که با [[حضرت رضا]]{{ع}} [[بیعت]] کرد و او [[امام هشتم]] را، [[معصوم]] و [[خلیفه رسول خدا]] و [[حجت خدا در زمین]] می‌دانست و [[مشتاق]] [[دیدار]] و [[ملاقات]] با آن [[حضرت]] بود، از این‌رو به همراه فرزندان دلاورش به [[ایران]] آمد و در شیراز به همراه کسانی مانند [[محمد]] فرزندش که از [[جنگ]] [[جان]] سالم به سر برده بود همان‌جا ماند تا روحش به [[ملکوت]] اعلی پرواز کرد و در همان‌جا مدفون شد.


ام احمد از [[راویان احادیث]] است، گرچه آن‌چه از روایت‌های ایشان به ما رسیده است، بسیار کم بوده و محتمل است روایت‌های بیش‌تری نقل کرده باشد ولی با این‌حال در زمره [[راویان حدیث]] قرار دارد. دو [[روایت]] از ام احمد، نقل شده است، روایت اول درباره اهمیت و [[زمان]] [[غسل]] [[جمعه]] است، این روایت را محمّدون ثلاث در کتاب‌های [[الکافی]]، [[من لا یحضره الفقیه]] و التهذیب نقل کرده‌اند. و [[محدثان]] متأخر در [[منابع حدیثی]] بعدی، آن را گزارش کرده‌اند<ref>الکافی، ج۳، ص۴۲؛ من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۱۱۱؛ تهذیب الأحکام، ج۱، ص۳۶۶؛ کتاب الوافی، ج۶، ص۳۹۱؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۳، ص۱۸.</ref>. بر اساس این روایت [[احمد بن محمد]] از [[حسین بن موسی بن جعفر]] از مادرش و نیز [[مادر]] احمد بن موسی (ام احمد) نقل کرده که حضرت موسی بن جعفر{{ع}} در حالی‌که آنان [[روز]] [[پنج‌شنبه]] در صحرا و عازم [[بغداد]] بوده‌اند، فرموده است امروز ([[روز]] [[پنج‌شنبه]]) [[غسل]] [[جمعه]] کنید، چون فردا که جمعه است در بغداد آب کم است. از این‌رو آن دو بانو در روز [[پنج شنبه]] غسل جمعه کردند.
ام احمد از [[راویان احادیث]] است، گرچه آن‌چه از روایت‌های ایشان به ما رسیده است، بسیار کم بوده و محتمل است روایت‌های بیش‌تری نقل کرده باشد ولی با این‌حال در زمره [[راویان حدیث]] قرار دارد. دو [[روایت]] از ام احمد، نقل شده است، روایت اول درباره اهمیت و [[زمان]] [[غسل]] [[جمعه]] است، این روایت را محمّدون ثلاث در کتاب‌های [[الکافی]]، [[من لا یحضره الفقیه]] و التهذیب نقل کرده‌اند. و [[محدثان]] متأخر در [[منابع حدیثی]] بعدی، آن را گزارش کرده‌اند<ref>الکافی، ج۳، ص۴۲؛ من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۱۱۱؛ تهذیب الأحکام، ج۱، ص۳۶۶؛ کتاب الوافی، ج۶، ص۳۹۱؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۳، ص۱۸.</ref>. بر اساس این روایت [[احمد بن محمد]] از [[حسین بن موسی بن جعفر]] از مادرش و نیز [[مادر]] احمد بن موسی (ام احمد) نقل کرده که حضرت موسی بن جعفر{{ع}} در حالی‌که آنان [[روز]] [[پنج‌شنبه]] در صحرا و عازم [[بغداد]] بوده‌اند، فرموده است امروز ([[روز]] [[پنج‌شنبه]]) [[غسل]] [[جمعه]] کنید، چون فردا که جمعه است در بغداد آب کم است. از این‌رو آن دو بانو در روز [[پنج شنبه]] غسل جمعه کردند.
۲۲۶٬۶۲۷

ویرایش