ذکر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{امامت}}

==مقدمه==

*از نام‌های [[قرآن کریم]] "الذِکر" است: {{متن قرآن|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}<ref>«بی‌گمان ما خود قرآن را فرو فرستاده‌ایم و به یقین ما نگهبان آن خواهیم بود» سوره حجر، آیه ۹.</ref>.

*از [[تکالیف الهی]] به [[پیامبراکرم]]{{صل}} [[یادآوری]] و به‌ خاطر آوردن [[ایام الله]] است: {{متن قرآن|وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ}}<ref>«و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>. برای هر ملّتی حافظه‌ای [[تاریخی]] وجود دارد که [[رهبران]] با [[بزرگداشت]] روزهای بزرگ و سرنوشت‌ساز ملّی، برای [[حفظ]] و حراست از ارزش‌های به‌دست‌ آمده در این نقاط عطف، این حافظه [[تاریخی]] را تقویت و تحکیم می‌نمایند. گاهی برخی [[ملت‌ها]] به علت نداشتن حافظه [[تاریخی]]، [[مذمت]] و [[نکوهش]] می‌شوند<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۷.</ref>.

==منابع==

==پانویس==

{{پانویس}}

[[رده: مدخل]]

[[رده: ذکر]]