برهان هدایت عقول: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[برهان هدایت عقول در کلام اسلامی]] - [[برهان هدایت عقول در فلسفه اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}

== برهان هدایت عقول بر نصب الهی امام ==

[[عقل]] انسان‌های معمولی و غیرمعصوم کامل نیست و در نتیجه، چنین [[انسانی]] هیچ‌گاه نمی‌تواند به عقل ناقص خود [[اعتماد]] کند. لذا چنانچه حجّتی [[الهی]] بر روی [[زمین]] موجود نباشد، احتمال [[خطا]] در امور مختلف [[زندگی]] [[انسان]] همواره وجود خواهد داشت. بسیاری از استنتاجات [[بشر]] در [[علوم طبیعی]]، با گذر [[زمان]] [[تغییر]] می‌کند و یافته‌های جدید، جایگزین باورهای قدیم او می‌گردد. در امور ماوراءالطبیعه، به دلیل [[محدودیّت]] [[دانش]] انسان، بشر تنها می‌تواند اصول کلی را با ابزار عقل [[اثبات]] کند. بنابراین، برای دسترسی به [[احکام جزئی]]، راهی جز تمسّک به [[طریق وحی]] وجود ندارد. [[پیامبر]] {{صل}} [[حجت خداوند]] است و در نتیجه، عقل درمی‌یابد که با تمسّک به ایشان، به [[حجت الهی]] دست یافته است.

پس از [[رحلت رسول اکرم]] {{صل}}، چه تضمینی وجود دارد که بشر در مسائل فردی و [[اجتماعی]] - به ویژه در مسائل [[دینی]] و [[تکالیف الهی]] و نیز در قلمرو حلّ [[شبهات اعتقادی]] - دچار [[اشتباه]] نشود و برای همیشه در [[جهل مرکب]] باقی نماند؟ “هدایت عقول” از [[فروع]] رحمانیّت [[پروردگار]] است؛ که بر اساس آن، بر [[خداوند]] لازم است تا [[اسباب هدایت]] و کمال [[آدمیان]] را در میان بشر همیشه قرار دهد و [[حجّت]] خود را بر انسان تمام کند.

== پرسش مستقیم ==

== منابع ==

{{منابع}}

== پانویس ==