شخصیت پیامبر: تفاوت میان نسخه‌ها

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[شخصیت پیامبر در قرآن]] - [[شخصیت پیامبر در حدیث]] - [[شخصیت پیامبر در کلام اسلامی]]</div>

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[شخصیت پیامبر (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>

==مقدمه==

*مراد بیان ویژگی‌های [[شخصیت]] مستقل و هویت  [[تربیتی]] [[پیامبر]] است؛ زیرا در دسته‌ای از [[آیات]]، [[کمال وجودی]] [[انسان کامل]] و به فعلیت رساندن توانایی‌های عالی او، با توصیه‌ها، انذارها و بشارتها و حتی توبیخ‌های نیش دار بیان شده است. چنانکه کمال [[انسان]] بر اساس محور [[شخصیت]] یکی از محوری‌ترین و اساسی‌ترین اهداف [[رسالت]] [[پیامبران]] معرفی شده است. {{متن قرآن|رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ}}<ref>«پروردگارا! و در میان آنان از خودشان پیامبری را که آیه‌هایت را برای آنها می‌خواند و به آنان کتاب (آسمانی) و فرزانگی می‌آموزد و به آنها پاکیزگی می‌بخشد، برانگیز! بی‌گمان تویی که پیروزمند فرزانه‌ای» سوره بقره، آیه ۱۲۹.</ref> {{متن قرآن|الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ}}<ref>«آنان که می‌گویند: پروردگارا! به راستی ما ایمان آورده‌ایم پس، از گناهان ما درگذر و ما را از عذاب دوزخ نگاه دار!» سوره آل عمران، آیه ۱۶.</ref>{{متن قرآن|هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«اوست که در میان نانویسندگان (عرب)، پیامبری از خود آنان برانگیخت که بر ایشان آیاتش را می‌خواند و آنها را پاکیزه می‌گرداند و به آنان کتاب (قرآن) و فرزانگی می‌آموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره جمعه، آیه ۲.</ref> این معنا آنگاه روشن می‌گردد که مراحل تکون و ابعاد وجودی [[پیامبر]] از آغاز [[کودکی]] آن هنگام که [[یتیم]] بوده و [[قرآن]] آن را یاد آوری می‌کند و لوازم تکون [[شخصیت]] او چون [[شرح صدر]]، [[سیر و سلوک]] شناسایی شوند. همچنین آن دسته از ظرفیت‌های وجودی که در نهاد او تعبیه شده، برای خود [[انسان]] معاصر مشخص شود. به همین [[دلیل]] دسته‌ای از [[آیات قرآن]] به توصیف حالات این [[انسان]] می‌پردازد و از خصوصیات [[روانی]] استفاده می‌برد تا نشان از [[شخصیت]] مثبت بدهد و یا جاهایی که می‌توانسته در معرض آسیب قرار گیرد به مناسبت‌های مختلف به صورت هدفمند شرح می‌دهد. امروز [[شخصیت]]، مجموعه‌ای از جنبه‌های بدنی، عادات، [[تمایلات]]، حالات، [[افکار]] و رفتارهایی توصیف شده است که در فرد به صورت خصوصیات و صفاتی نسبتاً پایدار درآمده که به مانند کل عمل می‌کند. برخی از روان شناسان [[مسلمان]] مفهوم «شاکله»: در [[آیه]]: {{متن قرآن|قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلَى شَاكِلَتِهِ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدَى سَبِيلًا}}<ref>«بگو: هر کس به فرا خور خویش  کار می‌کند و پروردگار شما داناتر است که چه کس رهیافته‌تر است» سوره اسراء، آیه ۸۴.</ref>» را به معنای [[شخصیت]] و نزدیک به اصطلاح [[روان‌شناسی]] آن گرفته‌اند.<ref>باقری، خسرو، نگاهی دو باره به تربیت اسلامی، انتشارات رشد، ص ۱۳۰</ref> زیرا شاکله در همین حالی که شکل و ظاهر و [[اعمال]] و [[رفتار]] بیرونی فرد را تشکیل می‌دهد؛ به [[افکار]] و [[عواطف]] و نسبت‌های [[باطنی]] و درونی فرد نیز اشاره دارد که به صورت مستمر پیوسته در اعماق درون و لایه‌های زیرین [[باطن]] [[انسان]] [[نفوذ]] کرده است.