طعن در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

صدمه زدن، آسیب رساندن<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۲۰.</ref>، [[عیب‌جویی]] کردن <ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۲.</ref>. اصل آن به معنای ضربه زدن (سیخ زدن) با آنچه اثر می‌گذارد<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۸۱۲.</ref> یا زدن به نقطه‌ای از چیزی یا بر چیزی به قصد [[تخریب]] و ضرر زدن ([[مادّی]] یا [[معنوی]])<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۷، ص۸۱.</ref>.

{{متن قرآن|وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ}}<ref>«و اگر پیمانشان را پس از بستن بشکنند و به دینتان طعنه زنند با پیشگامان کفر که به هیچ پیمانی پایبند نیستند کارزار کنید باشد که باز ایستند» سوره توبه، آیه ۱۲.</ref>.

از سیاست‌های [[مخالفان]] و [[دشمنان اسلام]] و [[دعوت الهی]]، [[طعنه]] زدن و [[عیب‌جویی]] کردن از [[آیات]] و [[احکام الهی]] بود. جریان [[نفاق]] و [[اهل کتاب]] (به‌ویژه [[یهود]]) با مستمسک قرار دادن برخی [[آیات الهی]] به تقبیح و تنقیص [[اسلام]] می‌پرداختند. برخی [[شاعران]] و بزرگان [[قریش]] نیز به زبان [[شعر]] و [[نظم]] [[مسلمانان]] را استهزا می‌کردند<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۱۰، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۰۲-۴۰۳.</ref>

* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]

{{پانویس}}

[[رده: مدخل]]

[[رده:طعن]]