برخورد با مشرکان در معارف و سیره نبوی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۴۴
، ۱۳ نوامبر ۲۰۲۱←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
[[مشرکان]] بهویژه مشرکان [[مکه]] اولین کسانی بودند که پیش از [[تشکیل دولت]] [[نبوی]] در [[مدینه]] با [[مسلمانان]] و [[پیامبر]] [[دشمنی]] داشتند و پس از [[تأسیس دولت]] نبوی نیز بر [[مخالفت]] و دشمنی خود با آنان پرداخته و درصدد براندازی آن برآمدند. | [[مشرکان]] بهویژه مشرکان [[مکه]] اولین کسانی بودند که پیش از [[تشکیل دولت]] [[نبوی]] در [[مدینه]] با [[مسلمانان]] و [[پیامبر]] [[دشمنی]] داشتند و پس از [[تأسیس دولت]] نبوی نیز بر [[مخالفت]] و دشمنی خود با آنان پرداخته و درصدد براندازی آن برآمدند. | ||
با [[مهاجرت پیامبر اکرم]] از دشمنی مشرکان کاسته نشد و با تشکیل دولت نبوی [[نگرانی]] آنها دو چندان گردید، از اینرو از همان سالهای اولیه [[هجرت]]، حرکتهای ایذایی آنها آغاز شد و [[تهدید]] [[امنیت]] مدینه و در نهایت [[هجوم]] گسترده به [[دولت نبوی]] و براندازی آن در رأس برنامههای آنها قرار گرفت<ref>حضور ابوسفیان به همراه دویست نفر از مشرکان جهت کسب اطلاعات و اقدامات ایذایی و افزایش ناامنی برای دولت پیامبر نمونهای از این اقدامات مشرکان بود.</ref>. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} که [[انتظار]] چنین تحرکات ایذایی مشرکان مکه را داشت جهت آماده ساختن مسلمانان برای [[دفاع]] از امنیت دولت نبوی، [[غزوات]] [[ابواء]] یا | با [[مهاجرت پیامبر اکرم]] از دشمنی مشرکان کاسته نشد و با تشکیل دولت نبوی [[نگرانی]] آنها دو چندان گردید، از اینرو از همان سالهای اولیه [[هجرت]]، حرکتهای ایذایی آنها آغاز شد و [[تهدید]] [[امنیت]] مدینه و در نهایت [[هجوم]] گسترده به [[دولت نبوی]] و براندازی آن در رأس برنامههای آنها قرار گرفت<ref>حضور ابوسفیان به همراه دویست نفر از مشرکان جهت کسب اطلاعات و اقدامات ایذایی و افزایش ناامنی برای دولت پیامبر نمونهای از این اقدامات مشرکان بود.</ref>. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} که [[انتظار]] چنین تحرکات ایذایی مشرکان مکه را داشت جهت آماده ساختن مسلمانان برای [[دفاع]] از امنیت دولت نبوی، [[غزوات]] [[غزوه ابواء|ابواء]] یا [[غزوه ودان|ودّان]]، [[غزوه بواط|بواط]]، [[غزوه ذیالعشیره|ذی العشیره]] و [[سریه نخله]] یا [[عبدالله بن جحش]] را [[سازماندهی]] کرد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۴، ۲۴۸ و ۲۵۲.</ref>. | ||
تهاجمات گسترده مشرکان در سالهای بعد نشاندهنده این امر بود که آنان [[عزم]] جدی برای براندازی [[حکومت نبوی]] دارند. حضور [[سپاهیان]] مکه در [[بدر]]، هجوم گسترده آنها به مدینه و استقرار سه هزار [[مرد]] [[جنگی]] در کنار [[کوه]] عینین ([[جنگ احد]])، گردآوری [[احزاب]] مختلف و محاصره مدینه در سال پنجم ([[جنگ خندق]]) و [[نقض پیمان]] [[صلح حدیبیه]] و [[همراهی]] با [[بنی بکر]] در تهاجم به [[خزاعیان]] ([[همپیمانان]] [[دولت]] مدینه)، همه اقداماتی در جهت به خطر انداختن امنیت و در نهایت براندازی دولت نبوی از سوی مشرکان بود<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۵۷؛ ج۳، ص۶۷-۶۶ و ۴۳-۴۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲، ۳۷، ۶۶، ۱۳۴، ۱۳۵ و ۱۴۹؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۱۶، ۱۴۸، ۱۸۴، ۲۶۱.</ref>. | تهاجمات گسترده مشرکان در سالهای بعد نشاندهنده این امر بود که آنان [[عزم]] جدی برای براندازی [[حکومت نبوی]] دارند. حضور [[سپاهیان]] مکه در [[بدر]]، هجوم گسترده آنها به مدینه و استقرار سه هزار [[مرد]] [[جنگی]] در کنار [[کوه]] عینین ([[جنگ احد]])، گردآوری [[احزاب]] مختلف و محاصره مدینه در سال پنجم ([[جنگ خندق]]) و [[نقض پیمان]] [[صلح حدیبیه]] و [[همراهی]] با [[بنی بکر]] در تهاجم به [[خزاعیان]] ([[همپیمانان]] [[دولت]] مدینه)، همه اقداماتی در جهت به خطر انداختن امنیت و در نهایت براندازی دولت نبوی از سوی مشرکان بود<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۵۷؛ ج۳، ص۶۷-۶۶ و ۴۳-۴۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲، ۳۷، ۶۶، ۱۳۴، ۱۳۵ و ۱۴۹؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۱۶، ۱۴۸، ۱۸۴، ۲۶۱.</ref>. | ||