مبانی تربیتی در صحیفه سجادیه: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'شکوه' به 'شکوه'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)) |
جز (جایگزینی متن - 'شکوه' به 'شکوه') |
||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
*[[انسان]] از همان اوان [[کودکی]]، [[ترس]] و [[امید]] را تجربه میکند و این دو ویژگی با [[فطرت]] او عجین شده است و به تعبیری همراه [[کودک]]، زاده میشوند. | *[[انسان]] از همان اوان [[کودکی]]، [[ترس]] و [[امید]] را تجربه میکند و این دو ویژگی با [[فطرت]] او عجین شده است و به تعبیری همراه [[کودک]]، زاده میشوند. | ||
*[[امام سجاد]]{{ع}}، در دعای پنجاه و دوم و در بند یازدهم میفرمایند: "پس از اینرو به سوی تو میگریزم، و از تو میترسم، و از تو فریادرسی میطلبم، و به تو امیدوارم، و تو را میخوانم، و به سوی تو [[پناه]] میبرم، و به تو [[اطمینان]] دارم و از تو درخواست [[یاری]] مینمایم، و به [[وحدانیت]] و [[یگانگی]] تو [[ایمان]] میآورم، و بر تو و بر [[جود]] و [[بخشش]] تو [[توکل]] و [[اعتماد]] مینمایم"<ref>{{متن حدیث|فَإِلَيْكَ أَفِرُّ، و مِنْكَ أَخَافُ، وَ بِكَ أَسْتَغِيثُ، وَ إِيَّاكَ أَرْجُو، وَ لَكَ أَدْعُو، وَ إِلَيْكَ أَلْجَأُ، وَ بِكَ أَثِقُ، وَ إِيَّاكَ أَسْتَعِينُ، وَ بِكَ أُومِنُ، وَ عَلَيْكَ أَتَوَكَّلُ، وَ عَلَى جُودِكَ وَ كَرَمِكَ أَتَّكِلُ}}</ref>؛ | *[[امام سجاد]]{{ع}}، در دعای پنجاه و دوم و در بند یازدهم میفرمایند: "پس از اینرو به سوی تو میگریزم، و از تو میترسم، و از تو فریادرسی میطلبم، و به تو امیدوارم، و تو را میخوانم، و به سوی تو [[پناه]] میبرم، و به تو [[اطمینان]] دارم و از تو درخواست [[یاری]] مینمایم، و به [[وحدانیت]] و [[یگانگی]] تو [[ایمان]] میآورم، و بر تو و بر [[جود]] و [[بخشش]] تو [[توکل]] و [[اعتماد]] مینمایم"<ref>{{متن حدیث|فَإِلَيْكَ أَفِرُّ، و مِنْكَ أَخَافُ، وَ بِكَ أَسْتَغِيثُ، وَ إِيَّاكَ أَرْجُو، وَ لَكَ أَدْعُو، وَ إِلَيْكَ أَلْجَأُ، وَ بِكَ أَثِقُ، وَ إِيَّاكَ أَسْتَعِينُ، وَ بِكَ أُومِنُ، وَ عَلَيْكَ أَتَوَكَّلُ، وَ عَلَى جُودِكَ وَ كَرَمِكَ أَتَّكِلُ}}</ref>؛ | ||
*در دعای شانزدهم عبارت نوزدهم میفرمایند: "ای خدای من، روان شدن اشکم را از ترست، [[نگرانی]] دلم را از [[بیم]] عظمتت، و لرزیدن اندامم را از | *در دعای شانزدهم عبارت نوزدهم میفرمایند: "ای خدای من، روان شدن اشکم را از ترست، [[نگرانی]] دلم را از [[بیم]] عظمتت، و لرزیدن اندامم را از شکوه و بزرگیت میبینی"<ref>{{متن حدیث| قَدْ تَرَى يَا إِلَهِي، فَيْضَ دَمْعِي مِنْ خِيفَتِكَ، وَ وَجِيبَ قَلْبِي مِنْ خَشْيَتِكَ، وَ انْتِقَاضَ جَوَارِحِي مِنْ هَيْبَتِكَ}}</ref>؛ | ||
*در دعای چهل و هفتم عبارت یکصد و بیست و ششم میفرمایند: "و [[تجارت]] و بازرگانیم را (برای به دست آوردن [[ثواب]]) سودمند؛ و بازگشتنم را (در [[قیامت]]) بیزیان (بیعذاب) گردان؛ و مرا از مقامت (جای حساب و بازپرسی) بترسان (آسوده و ایمن مگذار)؛ و برای دیدارت (پاداشت) مشتاق و [[دل]] کنده ساز؛ و به [[توبه]] [[خالص]] و پاکیزهای (از روی [[دل]]) که [[گناهان]] کوچک و بزرگ را با آن باقی نگذاری؛ و [[گناهان]] آشکار و [[نهان]] را با آن وا مگذاری، توفیقم ده"<ref>{{متن حدیث|وَ اجْعَلْ تِجَارَتِي رَابِحَةً، وَ كَرَّتِي غَيْرَ خَاسِرَةٍ، وَ أَخِفْنِي مَقَامَكَ، وَ شَوِّقْنِي لِقَاءَكَ، وَ تُبْ عَلَيَّ تَوْبَةً نَصُوحاً لَا تُبْقِ مَعَهَا ذُنُوباً صَغِيرَةً وَ لَا كَبِيرَةً، وَ لَا تَذَرْ مَعَهَا عَلَانِيَةً وَ لَا سَرِيرَةً}}</ref>؛ | *در دعای چهل و هفتم عبارت یکصد و بیست و ششم میفرمایند: "و [[تجارت]] و بازرگانیم را (برای به دست آوردن [[ثواب]]) سودمند؛ و بازگشتنم را (در [[قیامت]]) بیزیان (بیعذاب) گردان؛ و مرا از مقامت (جای حساب و بازپرسی) بترسان (آسوده و ایمن مگذار)؛ و برای دیدارت (پاداشت) مشتاق و [[دل]] کنده ساز؛ و به [[توبه]] [[خالص]] و پاکیزهای (از روی [[دل]]) که [[گناهان]] کوچک و بزرگ را با آن باقی نگذاری؛ و [[گناهان]] آشکار و [[نهان]] را با آن وا مگذاری، توفیقم ده"<ref>{{متن حدیث|وَ اجْعَلْ تِجَارَتِي رَابِحَةً، وَ كَرَّتِي غَيْرَ خَاسِرَةٍ، وَ أَخِفْنِي مَقَامَكَ، وَ شَوِّقْنِي لِقَاءَكَ، وَ تُبْ عَلَيَّ تَوْبَةً نَصُوحاً لَا تُبْقِ مَعَهَا ذُنُوباً صَغِيرَةً وَ لَا كَبِيرَةً، وَ لَا تَذَرْ مَعَهَا عَلَانِيَةً وَ لَا سَرِيرَةً}}</ref>؛ | ||
*[[امام سجاد]]{{ع}} در دعای [[چهل]] و پنجم و عبارت پنجاه و سوم میفرمایند: "بارخدایا [[ترس]] [[کیفر]] ترسیده شده ([[دوزخ]]) و [[شوق]] و [[دوستی]] [[پاداش]] [[وعده]] داده شده ([[بهشت]]) را روزی ما گردان؛ تا اینکه [[لذت]] و [[خوشی]] آنچه (آمرزشی که) از تو میخواهیم؛ و [[اندوه]] آنچه ([[کیفر]] بر گناهانی که) از آن به تو [[پناه]] میبریم دریابیم"<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا خَوْفَ عِقَابِ الْوَعِيدِ، وَ شَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتَّى نَجِدَ لَذَّةَ مَا نَدْعُوكَ بِهِ، وَ كَأْبَةَ مَا نَسْتَجِيرُكَ مِنْهُ}}</ref><ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص۸۷.</ref> | *[[امام سجاد]]{{ع}} در دعای [[چهل]] و پنجم و عبارت پنجاه و سوم میفرمایند: "بارخدایا [[ترس]] [[کیفر]] ترسیده شده ([[دوزخ]]) و [[شوق]] و [[دوستی]] [[پاداش]] [[وعده]] داده شده ([[بهشت]]) را روزی ما گردان؛ تا اینکه [[لذت]] و [[خوشی]] آنچه (آمرزشی که) از تو میخواهیم؛ و [[اندوه]] آنچه ([[کیفر]] بر گناهانی که) از آن به تو [[پناه]] میبریم دریابیم"<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا خَوْفَ عِقَابِ الْوَعِيدِ، وَ شَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتَّى نَجِدَ لَذَّةَ مَا نَدْعُوكَ بِهِ، وَ كَأْبَةَ مَا نَسْتَجِيرُكَ مِنْهُ}}</ref><ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص۸۷.</ref> | ||