یوم التناد: تفاوت میان نسخه‌ها

از تعابیر [[قرآنی]] برای [[روز رستاخیز]] است به معنای [[روز]] فریادخواهی<ref>{{متن قرآن| وَيَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ}}؛ سوره مؤمن، آیه ۳۲.</ref>. برای این تعبیر وجوهی برشمرده‌اند؛ از آن جمله گفته‌اند در آن روز، [[دوزخیان]] [[بهشتیان]] را می‌خوانند و از آنان آب یا دیگر روزی‌های بهشتی می‌خواهند و بهشتیان پاسخ می‌دهند که [[خداوند]] روزی بهشتی را بر [[کافران]] [[حرام]] کرده است<ref>{{متن قرآن|وَنَادَى أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُواْ عَلَيْنَا مِنَ الْمَاء أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالُواْ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۵۰.</ref>. برخی دیگر گفته‌اند وجه این تعبیر آن است که در صحرای [[محشر]]، [[مردمان]] یکدیگر را می‌خوانند و از همدیگر [[یاری]] می‌طلبند، یا [[فرشتگان]]، [[مردم]] را به حساب‌ فرا می‌خوانند و مردم از آنها کمک می‌خواهند. نیز گفته‌اند چون [[مؤمن]] نامه عمل خویش را می‌بیند، از [[شوق]] فریاد بر می‌آورد که "نامه مرا بخوانید!"<ref>{{متن قرآن|فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَؤُوا كِتَابِيَهْ}}؛ سوره حاقه، آیه ۱۹.</ref> یا چون کافران نامه عمل خویش را می‌گیرند، از [[ترس]] و [[هراس]] فریاد سر می‌دهند که "ای کاش این نامه را به ما نمی‌دادند!"<ref>{{متن قرآن|وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ}}؛ سوره حاقه، آیه ۲۵.</ref> نیز گفته‌اند منادیان محشر بانگ برمی‌آورند: "هُش دارید که [[لعنت خدا]] بر [[ستمگران]]!"<ref>{{متن قرآن|وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أُوْلَئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الأَشْهَادُ هَؤُلاء الَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى رَبِّهِمْ أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}؛ سوره هود، آیه ۱۸؛ پیام قرآن‌، ۵/ ۶۲؛ تفسیر نمونه‌، ۲۰/ ۹۴؛ المیزان‌، ۹/ ۳۳۰.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۴۸۰-۴۸۱.</ref>

== منابع ==

{{منابع}}

# [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|'''فرهنگ شیعه''']]

[[رده:نام‌های روز قیامت در قرآن]]