آیه شعوبیه: تفاوت میان نسخه‌ها

مخاطب در این آیه به دلیل آشکار و رسای {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّاسُ}}، کل [[جامعه بشری]] است. این آیه در [[حقیقت]] مهمترین اصلی را که ضامن [[نظم]] و [[استحکام]] [[جوامع انسانی]] است بیان می‌کند و [[میزان]] [[واقعی]] [[ارزش‌های انسانی]] را در برابر ارزش‌های کاذب و [[دروغین]] مشخص می‌سازد. منظور از [[آفرینش]] از یک مرد و [[زن]] نیز، همان بازگشت [[نسب]] [[انسان‌ها]] به [[آدم]] و [[حوا]] است، بنابراین چون همه از ریشه واحلی هستند معنا ندارد که از نظر نسب و [[قبیله]] و جنسیت بر یکدیگر [[افتخار]] کنند با یکدیگر را مورد [[تحقیر]] و [[اهانت]] قرار دهند و اگر [[خداوند]] برای هر قبیله و یا طایفه‌ای ویژگی‌هایی [[آفریده]]، تنها برای [[حفظ نظم]] [[زندگی اجتماعی]] مردم است، چرا که این تفاوت‌ها سبب شناسایی یکدیگر است و بدون شناسایی افراد، نظم در [[جامعه انسانی]] حکم‌فرما نمی‌شود، زیرا اگر همه انسان‌ها یکسان و شبیه یکدیگر بودند، [[هرج و مرج]] عظیمی سراسر جامعه انسانی را فرا می‌گرفت. به هر حال، [[قرآن کریم]] بعد از آنکه بزرگ‌ترین مایه [[مباهات]] و [[تفاخر]] [[عصر جاهلی]] - یعنی [[نسب]] و [[قبیله]] - را از اعتبار می‌اندازد در ادامه [[آیه]] می‌گوید: برای [[تقرب به خدا]] و نزدیکی به [[ساحت]] [[مقدس]] او، هیچ امتیازی جز [[تقوا]] ملاک نبوده و مؤثر نیست.<ref>[[محمود سرمدی|سرمدی، محمود]]، [[آیه شعوبیه (مقاله)|مقاله «آیه شعوبیه»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref>

{{منابع}}

# [[پرونده:10524027.jpg|22px]] [[محمود سرمدی|سرمدی، محمود]]، [[آیه شعوبیه (مقاله)|مقاله «آیه شعوبیه»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]